[{"id":227565,"title":"Ο καιρός της παρηγοριάς","subtitle":null,"description":"Μια χειρονομία ή λίγα λόγια θα έπρεπε να αρκούν, κι όμως... Η παρηγοριά είναι μια δύσκολη δραστηριότητα, που προϋποθέτει να παίρνει κανείς τον λόγο σχετικά με μια οδύνη που δεν μοιράζεται με τον άλλο, αλλά στην οποία προσπαθεί να συμμετάσχει. Πώς ν’ ανοίξουμε έναν δρόμο που θα μας οδηγήσει στη μυχιότητα του άλλου, χωρίς να την προδώσουμε; Ποιες λέξεις να χρησιμοποιήσει κανείς ώστε να μην προκαλέσει υποψίες;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα ερωτήματα αυτά, στις μέρες μας, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της ψυχολογίας ή της θρησκείας. Ωστόσο, η φιλοσοφία για καιρό υπήρξε ένα βάλσαμο ικανό να απαλύνει τα ανθρώπινα άλγη. Από τον Πλάτωνα και τους στωικούς μέχρι τον Βοήθιο, ο Λόγος έχει τον ρόλο του μεγάλου παρηγορητή. Βασιζόμενο σε τούτη την παράδοση, το παρόν βιβλίο προτείνει, σε πρώτη φάση, μια γραμματική της παρηγοριάς. Κοινωνικό ενέργημα που κινητοποιεί τη γλώσσα, η παρηγοριά μάς λέει κάτι για την ανθρώπινη κατάσταση. Ακόμη κι αν δεν εξαλείφει την οδύνη, απαντά στην \"οδύνη της οδύνης\" που μεταφράζεται σε μοναξιά, ντροπή ή ενοχές. Ο παρηγορητής μάς μαθαίνει να ζούμε πέρα από το σημείο εκείνο όπου κάτι τέτοιο φαντάζει αδύνατον. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕάν ο άνθρωπος είναι ένα ζώο που έχει την ανάγκη της παρηγοριάς, η νεωτερική φιλοσοφία μοιάζει να έχει εγκαταλείψει το σχέδιο να ικανοποιήσει τούτη την επιθυμία. Δεν πιστεύουμε πια ότι υπάρχει μια γνώση που να μας επιτρέπει από μόνη της να αντιμετωπίζουμε τα βάσανα της ζωής. Η δυσπιστία αυτή αποτελεί ένα γεγονός, την ιστορία του οποίου αφηγείται το παρόν βιβλίο στο δεύτερο μέρος του. Ο συγγραφέας καταδεικνύει ότι ζούμε τον \"καιρό της παρηγοριάς\", μια εποχή δηλαδή που σηματοδοτείται από την απώλεια προτύπων κοινοτικών, ορθολογικών ή της αγάπης, που κάποτε δικαιολογούσαν την ύπαρξη απέναντι στο χειρότερο. Επανεξετάζοντας την παρηγοριά, αποφεύγουμε τον διπλό σκόπελο της αποκατάστασης εκείνων των παλαιών προτύπων και της μελαγχολικής παραίτησης από το νόημα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b230637.jpg","isbn":"978-960-435-611-9","isbn13":"978-960-435-611-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":384,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2018-10-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":null,"publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":230637,"url":"https://bibliography.gr/books/o-kairos-ths-parhgorias.json"},{"id":243779,"title":"Υποτροπή: 1938","subtitle":null,"description":"Διαβάζοντας τις εφημερίδες του 1938, και ιδιαίτερα τις εφημερίδες της Άκρας Δεξιάς, ο Μικαέλ Φεσέλ ανακαλύπτει ανησυχητικές αναλογίες με το σήμερα. Όχι, το παρελθόν δεν επαναλαμβάνεται, φωτίζει ωστόσο αποφασιστικά το παρόν μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Το 1938 σημαδεύεται από μια κοινωνική ήττα: η κυβέρνηση Νταλαντιέ επιθυμεί να κλείσει την αριστερή παρένθεση του Λαϊκού Μετώπου, θέλει να ξαναστρώσει τη Γαλλία στη δουλειά, να καταργήσει τις προστατευτικές για τους εργαζόμενους νομοθετικές διατάξεις και να συρρικνώσει τον δημόσιο τομέα. Το 1938 σημαδεύεται επίσης από μια ηθική ήττα: η κρίση των προσφύγων σηματοδοτεί το τέλος του πολιτικού ουμανισμού, με κορυφαίο παράδειγμα το πλοίο με τους Εβραίους πρόσφυγες που αναχωρεί από το Αμβούργο το 1939 και δυσκολεύεται να βρει λιμάνι. Θα πρέπει πράγματι να μας ανησυχεί ο κίνδυνος της υποτροπής. Γιατί ναι μεν δεν ζούμε μια επιστροφή στη δεκαετία του 1930, γράφει ο Φεσέλ, αλλά δεν έχουμε τελειώσει με την ιστορική περίοδο που εγκαινιάστηκε τότε. Οι βασικές αρχές του 1938 (φιλελεύθερη οικονομική πολιτική, κοινωνική οπισθοδρόμηση, εθνική αναδίπλωση) είναι πάντα παρούσες. Εντέλει, ο Φεσέλ θέτει ένα ζήτημα πολιτικής φιλοσοφίας: \"Ποια είναι η ουσία αυτής της νεωτερικότητας, που κατέστησε εφικτή τη δεκαετία του ’30;\" Η επιτυχία του βιβλίου συνίσταται στο ότι κατορθώνει να μας κάνει να παρακολουθήσουμε τις αποκαλύψεις του με αγωνία, ανησυχία, αλλά και αναστοχαστική διάθεση. Γιατί, όπως έλεγε ο Ζωρζ Μπερνανός, \"δεν είμαστε εμείς που επιστρέφουμε στο παρελθόν, αλλά είναι το παρελθόν που απειλεί να ξανάρθει σ’ εμάς\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eNicolas Truong, Le Monde (27.3.2019)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b245682.jpg","isbn":"978-960-435-710-9","isbn13":"978-960-435-710-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":195,"publication_year":2020,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"γαλλικά","original_title":"Récidive: 1938","publisher_id":12,"extra":null,"biblionet_id":245682,"url":"https://bibliography.gr/books/ypotroph-1938.json"}]