[{"id":161081,"title":"Θεατρικό αναλόγιο","subtitle":"Κείμενα θεατρικής παιδείας","description":"Εξήντα τρεις, άλλοτε μικρότερες και άλλοτε μεγαλύτερες, θεατρικές διαδρομές σε οκτώ ενότητες:\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην πρώτη για τους μηχανισμούς του θεάτρου (τη μάσκα, τη μεταμφίεση, τη γλώσσα του σώματος), στη δεύτερη για θέματα που αναφέρονται στο Αρχαίο Θέατρο ή αφορμώνται από αυτό (φιλολογική σάτιρα στον Αριστοφάνη, απομυθοποίηση του τραγικού ήρωα στον Ηρακλή του Heiner Muller και στον Οιδίποδα - Αντι-οιδίποδα του Γιώργου Βέλτσου, διπλή ανάγνωση της Ορέστειας), στην τρίτη για θέματα του νεοελληνικού θεάτρου (\"θεατρική περιοχή του Γιάννη Ρίτσου\", Ιταλικά πρότυπα και εν γένει δυτικές επιδράσεις στο Επτανησιακό Θέατρο).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην τέταρτη, μια περιδιάβαση στο ευρωπαϊκό θέατρο με εναύσματα που ξεκινούν από την Commedia dell'Arte, τον Γκολντόνι και τον Σαίξπηρ, περνούν από τον Λόρκα και τον Στρίντμπεργκ για να φθάσουν ως τον Πίντερ και τον Κούντερα (\"Η παράδοση της Commedia dell'Arte\", \"Λοκαντιέρα και κοινωνικές τάξεις\", \"Βασιλιάς Ληρ, η τραγωδία του ανθρώπου\", \"O διονυσιασμός στον Λόρκα\", \"O μισογυνισμός ενός γυναικολάτρη\", \"Θεατής στο έργο του Πίντερ\"), αλλά και σε δραματουργούς πέραν του Ατλαντικού (τον Ευγένιο O'Νηλ και τον Τένεσση Ουίλλιαμς).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην πέμπτη, με τον τίτλο \"Όλος ο Κόσμος μία Σκηνή\", η διαδρομή αφορά θέματα διαφορετικών καιρών και τόπων (\"Αριστοκρατικό Νο και λαϊκό Kabuki\", \"Μικρό όργανο για το Πολωνικό Θέατρο\", \"Θεατρική Βιέννη\", \"Τα μεγάλα θέατρα του κόσμου\"), στην έκτη εκφράσεις \"Θεατρικής Πρωτοπορίας\" (\"Η βιοδυναμική του σώματος\", \"Μπερνάρ-Μαρί Κολτές, \"ο χαρούμενος desperado\" του Γαλλικού Θεάτρου\").\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην έβδομη ο λόγος ανήκει σε θέματα ευρύτερου θεατρικού προβληματισμού \"Το γελοίον ως αισθητική κατηγορία\", \"Θεατρικό ρεπερτόριο και κοινό\"), στην όγδοη σε πρόσωπα (\"O Ίνγκμαρ Μπέργκμαν του θεάτρου\", Βασίλης Διαμαντόπουλος, Λυκούργος Καλλέργης).","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b164100.jpg","isbn":"978-960-04-4155-0","isbn13":"978-960-04-4155-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":287,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"17.0","price_updated_at":"2011-07-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":10,"extra":null,"biblionet_id":164100,"url":"https://bibliography.gr/books/theatriko-analogio.json"},{"id":181419,"title":"Κριτικές προσεγγίσεις: Αρχαίο θέατρο","subtitle":null,"description":"Το αρχαίο δράμα διατηρεί μεν την ελληνική του πατρότητα, η αναζήτηση όμως και η έρευνα για τη σκηνική του πραγμάτωση είναι σήμερα οικουμενική. Ως κλασσικό είδος θεάτρου δεν υπακούει στις δεσμεύσεις του χώρου και του χρόνου, αφού η διαχρονικότητα και η καθολικότητα των ιδεών, που εκφράζει, υπερβαίνουν τις χρονικές και τοπικές συντεταγμένες αλλά και η πολυσημία του και η αινιγματικοτητα του, το καθιστούν πρόσφορο έδαφος για ποικίλες σκηνοθετικές αναγνώσεις και διαφορετικές σκηνικές ερμηνείες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣκηνοθέτες σε κάθε γωνιά της γης δοκιμάζονται στο corpus της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας άλλοτε με περισσότερο και άλλοτε με λιγότερο σεβασμό απέναντι στο κείμενο, στο ήθος και τη διάνοια των ηρώων, στην όψη (σκηνογραφία, ενδυματολογία), στο μέλος (μουσική), εκδηλώνοντας άλλοτε εύλογες και άλλοτε ακραίες εκσυγχρονιστικές τάσεις. Στον παρόντα τόμο -πρώτο μιας σειράς που θα ακολουθήσει- περιλαμβάνονται κριτικές προσεγγίσεις παραστάσεων του αρχαίου δράματος μιας εικοσαετίας (1991-2011), που αποτυπώνουν διαφορετικές σκηνικές αναγνώσεις του αρχαίου τραγικού και κωμικού λόγου από σημαντικούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕνδεικτικά αναφέρω τους Κώστα Μπάκα, Γιώργο Θεοδοσιάδη, Αλέξη Σολομό, που συνέδεσαν το όνομά τους με την σκηνοθετική παράδοση του Εθνικού Θεάτρου, τους επιγόνους του Κουν -και της αισθητικής- που το Θέατρο Τέχνης κληροδότησε, Γιώργο Λαζάνη και Μίμη Κουγιουμτζή, τον Σπύρο Ευαγγελάτο του Αμφι-Θεάτρου, τον Διαγόρα Χρονόπουλο και τον Γιώργο Μιχαηλίδη του \"Ανοιχτού Θεάτρου\", τον Γιάννη Μαργαρίτη του \"Θεάτρου της Άνοιξης\", τον Νίκο Χαραλάμπους του ΘΟΚ αλλά και τους νεώτερους, Αντώνη Αντύπα, Σταύρο Ντουφεξή, Κώστα Τσιάνο, Θόδωρο Τερζόπουλο, που πήραν τις αποστάσεις τους από τους σκηνοθετικούς κώδικες, που καθιέρωσαν για το αρχαίο θέατρο η Εθνική μας Σκηνή και το Θέατρο Τέχνης, διαμορφώνοντας μια δική τους πρόταση. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕπιπροσθέτως σταχυολογώ τον Λιθουανό Oskaras Corsunovas, τον Αμερικανό Lee Breuer, τον Βούλγαρο Dimiter Gotscheff και τον Σκοπιανό Σλόμπονταν Ουνκόφσκι, των οποίων αντισυμβατικές προσεγγίσεις του αρχαίου δράματος συμπεριλαμβάνονται.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b184546.jpg","isbn":"978-960-477-107-3","isbn13":"978-960-477-107-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":213,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"13.0","price_updated_at":"2012-11-27","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":117,"extra":null,"biblionet_id":184546,"url":"https://bibliography.gr/books/kritikes-proseggiseis-arxaio-theatro.json"}]