[{"id":9789,"title":"Και ιδού ίππος χλωρός","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"Ένα μυθιστόρημα με πλαίσιο την Κατοχή, φορτισμένο με ηθικές, κοινωνικές και πολιτικές αξίες που έρχονται σε αντιπαράθεση με τη βαρβαρότητα του κατακτητή, δύσκολα γίνεται αισθητικό επίτευγμα χωρίς να παγιδευτεί απ' τη συναισθηματική αμεσότητα του θέματος. Κι όχι μόνο επειδή η συγγραφέας κέρδισε το δύσκολο βραβείο των «Δώδεκα» (1964), αλλά ο αναγνώστης διαπιστώνει ότι σ' αυτό το υποδειγματικό βιβλίο μπορεί κανείς ν' αναφέρεται στην Αντίσταση χωρίς να θυμίζει κήρυγμα ή σοσιαλιστικό ρεαλισμό.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΕκείνο που προκύπτει καθαρά και καταγράφεται στο Και ιδού ίππος χλωρός είναι η δοκιμασία των εσωτερικών αντιδράσεων του ατόμου μπροστά σε μια ακραία ανθρώπινη κατάσταση, όπως είναι η ωμή βία. Γιατί ο φόβος και ο κίνδυνος δεν πηγάζουν μόνο απ' την πλευρά του δυνάστη, αλλά κι απ' τα απωθημένα συναισθήματα που ελευθερωμένα απεγκλωβίζονται καθώς το τερατώδες προβάλλει ως η μόνη πραγματικότητα, προκαλώντας τον πανικό. Και τότε, υπό την επήρειά του, οι άνθρωποι στρέφονται είτε κατά του ίδιου του εαυτού, όπως ο αυτόχειρας Άγγελος, είτε, υπακούοντας στο τυφλό ένστικτο αυτοπροστασίας, κάνουν αλυσιδωτά κακό σε άλλα πλάσματα, όπως ο Αλέξανδρος που, μπροστά στη μηδενική επιλογή της επιβίωσης, εκτελεί τα αγαπημένα του σκυλιά. Και μόνον η νεαρή μητέρα Ελένη, ανοιχτή στην αγάπη, γίνεται στόχος που πάνω της δοκιμάζονται οι κρυφές εντάσεις όσων την περιβάλλουν. Η σημαντική συμβολή στην κατανόηση των ακραίων αισθημάτων λειτουργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε οι άνθρωποι να διαπλέκονται με βαθύτερους ιστούς που δεν επιτρέπουν στους ήρωες να χαρακτηρίζονται μονοσήμαντα καλοί ή κακοί. Έτσι, με μια ελαφριά μετατόπιση, ο σκληρός Αλέξανδρος, παρά την απολυτότητά του, διαγράφεται αφάνταστα τρυφερός κι ευαίσθητος σ' ό,τι τον αγγίζει. Όμως ο αναγνώστης που ξαφνιάζεται και διχάζεται απ' την πρώτη εντύπωση, ακούσια και βαθμιαία υποχωρεί αποκομίζοντας μια σιωπηλή, εσωτερική, και γι' αυτό διαρκή, εννόηση βάθους.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b10196.jpg","isbn":"960-03-0698-2","isbn13":"978-960-03-0698-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":171,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":10196,"url":"https://bibliography.gr/books/kai-idou-ippos-xlwros.json"},{"id":16165,"title":"Σπαράγματα","subtitle":null,"description":"Τα τέσσερα κείμενα που απαρτίζουν το βιβλίο διαβάζονται ως ολότητα και ασκούν τη γοητεία του ακούσια ερειπωμένου κι όχι του ατελούς ή ημιτελούς, παραπέμποντας στις ομόρριζες με τον τίτλο λέξεις σπαράζω, σπαραχτικός.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΤα Σπαράγματα εκδόθηκαν το 1973, ενώ η Τατιάνα Μιλλιέξ βρισκόταν έξω απ' την Ελλάδα, εξορισμένη κι ανεπιθύμητη απ' τη χούντα που κυβερνούσε τη χώρα. Μέσ' απ' την επαναφορά έμμονων, οδυνηρών εικόνων απ' το παρελθόν, καθορίζεται ως επανάληψη το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου. Καθώς κυριαρχεί μια αίσθηση ψυχικής ξηρότητας, οι ζωτικοί χυμοί έρχονται μόνο μεσ' απ' τη γλώσσα και η Μιλλιέξ, με το έσχατο πάθος του απελπισμένου, στραγγίζει αυτή τη δυνατότητα. Τα κείμενα υποβάλλουν μια στάση παγερής, εφιαλτικής ακινησίας:\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e— Το γράμμα στη νεκρή μητέρα δηλώνει την αμετάκλητη διπλή Απουσία όχι μόνο της νεκρής, αλλά και της κόρης που γράφει αντί να παραστέκεται.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e— Το προφητικό κείμενο με τον τίτλο «Οκτώβρης 1963», γραμμένο δέκα χρόνια πριν, προωθεί με απίστευτη παραλληλότητα την ιδέα της εξορίας ως ανθρώπινης μοίρας. Ο άνθρωπος νιώθει παντού και από πάντα εξόριστος, διεκπεραιώνοντας τη συντριπτική του μοναχικότητα.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e— «Οι καταραμένοι», μέλος ενός άρτιου κάποτε σώματος-μυθιστορήματος που κατασπαράχθηκε βάναυσα, πονεί κι αιμορραγεί σωματικά εκεί στην ξενιτιά. Το διαχρονικά πολιτικό αυτό απόσπασμα δίνει το στίγμα της κατάρας αυτού του τόπου. Όλο εκείνο το τραχύ υλικό των ανεπούλωτων τραυμάτων της Ελλάδας, υποταγμένο στον ελλειπτικό λυρισμό της Μιλλιέξ, μαρτυράει για την απώλεια ενός αυθεντικού, πολύτιμου, πολιτικού βιβλίου.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003e— Και το τελευταίο κείμενο είναι γραμμμένο το 1973, στην Τζένοβα, με τον τίτλο «Παραλλαγές πάνω σε μια έμμονη ιδέα», τότε που το καθετί μετατρεπόταν σε Απουσία και οιμωγή. Εφιάλτης και τρέλα της εξορίας, με το διαλυτικό φόβο της απώλειας της μνήμης και προπάντων το φόβο της απώλειας της γλώσσας.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΣτα προλογικά σημειώματα και την προμετωπίδα μπλεγμένες οι φωνές του Δ. Δεσποτίδη, του Σινόπουλου και του Σεφέρη, που σήμαιναν κάτι απέραντα ζωτικό: την ελπίδα.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b16747.jpg","isbn":"960-03-0699-0","isbn13":"978-960-03-0699-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":148,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":16747,"url":"https://bibliography.gr/books/sparagmata.json"},{"id":17612,"title":"Στη σκάλα του ουρανού","subtitle":"Διηγήματα","description":"\"Η Πάπισσα Πασκαλίνα\" θα ήταν ο εμπορικός τίτλος αυτού του τόμου, ανταποκρινόμενος στο δοκουμέντο που κίνησε τη συγγραφέα να αναπλάσσει το αληθινό συμβάν σε μύθο, αναζητώντας μέσα από το δικό της μύθο να αποκαλύψει μια άλλη αλήθεια, ερεθίζοντας έτσι τη φαντασία του αναγνώστη, καθιστώντας τον συνοδοιπόρο του κειμένου της.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ Πασκαλίνα είναι πρόσωπο υπαρκτό, υπηρέτησε τον Πάπα Πίο XI 32 χρόνια, μένοντας μαζί του σαν οικονόμος, οικιακή βοηθός, γραμματέας, αλλά και σαν μοναδικός του σύμβουλος, πράγμα που εξόργισε την ανώτατη ιεραρχία του Βατικανού που ψιθυριστά την αποκαλούσανε «Παπέσσα».\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΓεγονός, πάντως, είναι πως η αδελφή Πασκαλίνα, ιστορικά, είναι η μοναδική γυναίκα που παραβρέθηκε ποτέ σε κονκλάβιο.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ Τ. Γκρίτση-Μιλλιέξ επέλεξε μόνο τα δοκουμέντα που εξυπηρετούσαν τη δική της μυθοπλασία, όπως η γερμανική αγροτική της καταγωγή, η γνωριμία της στο «Ησυχαστήριο» του ανώτατου κλήρου με τον καρδινάλιο Πατσέλι, οι ονομασίες τόπων, ανθρώπων, ο σοφέρ, το χρονόμετρο, το τυπικό της θανής του Πάπα.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ συγγραφέας παρακολουθεί τη διαδρομή της αδελφής Πασκαλίνας. Άνοδος και γκρέμισμα που γίνεται και σύμβολο του μύθου της και της επιτρέπει να εισχωρήσει στα άδυτα μιας ψυχρής, δαιμονικής και θρησκευτικής μαζί, υπαρξιακής και μεταφυσικής, εξουσιάστριας και εξουσιασμένης, πρόσωπο δοστογιεφσκικό που επιβάλλει στη συγγραφέα μια άλλη γραφή από κείνη που μας έχει συνηθίσει.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΒέβαια στα έντεκα μικρά κείμενα που ακολουθούν τη νουβέλα ξαναβρίσκουμε τη γνωστή γραφή της Τ. Γκρίτση-Μιλλιέξ, ελλειπτική, μυστηριακή, ποιητικά βιωμένη.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b18213.jpg","isbn":"960-03-0042-9","isbn13":"978-960-03-0042-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":171,"publication_year":1990,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2008-10-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":3,"extra":null,"biblionet_id":18213,"url":"https://bibliography.gr/books/sth-skala-tou-ouranou.json"}]