[{"id":151859,"title":"Οιδίπους Τύραννος","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b154802.jpg","isbn":"978-960-9421-36-2","isbn13":"978-960-9421-36-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":95,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":1041,"extra":null,"biblionet_id":154802,"url":"https://bibliography.gr/books/oidipous-tyrannos-d070f892-5261-4e71-9f34-db5fd6870811.json"},{"id":156866,"title":"Ιχνευτές","subtitle":null,"description":"[...] Το έργο είναι τόσο δύσκολο όσο και προκλητικό. Από τον \"Ομηρικό Ύμνο\" στον Ερμή ξέρουμε ότι ο Ερμής, που έγινε στη συνέχεια θεός των κλεφτών και των εμπόρων, μαντατοφόρος των θεών, οδηγός των ψυχών στον Άδη και τρισμέγιστος μάγος, επέστρεψε τα βόδια στον αδελφό του. Όχι μόνον αυτό. Του χάρισε και ένα νέο όργανο που είχε εφεύρει, όταν ακόμα ήταν νεογέννητος στα σπάργανα: τη λύρα, της οποίας το ηχείο είναι φτιαγμένο από το καύκαλο μιας χελώνας, που το τρομερό παιδί την ξέσκισε με τα χεράκια του. Οι ευρέσεις των οργάνων, είτε πρόκειται για την λύρα είτε για τον αυλό, συνδέονται στους αρχαίους μύθους με τον τρόμο, τα βασανιστήρια τον θάνατο. Η κραυγή της αποκεφαλισμένης από τον Περσέα Γοργόνας γίνεται η φωνή του αυλού. Ο θρήνος του Σατύρου Μαρσύα φέρνει στον νου την αντιδικία του με την Αθηνά και στη συνέχεια με τον Απόλλωνα που τελικά τον έγδαρε. Αυτή η ζοφερή πλευρά, η οποία συνυπάρχει με τη μαγεία της μουσικής και του χορού που γεννιέται από αυτήν πλανιέται και στους \"Ιχνευτές\" ισορροπώντας με το χοντρό σατυρικό γέλιο. Ο τρόμος ωστόσο θα υποχωρήσει σε δεύτερο πλάνο, καθώς η πανηγυρική αναγνώριση του Ερμή, του θεϊκού νόθου, θα προσδώσει στο τέλος μια ατμόσφαιρα γιορτής, που δεν αποκλείει υπαινικτικές πινελιές μελαγχολίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌπως έχει ήδη γίνει σαφές, το έργο είναι πρόκληση για τον διασκευαστή, σκηνοθέτη, τον μουσικό, τον χορογράφο και τον ηθοποιό, που πρέπει να είναι επίσης τραγουδιστής, χορευτής και μίμος. Θεωρούμε ότι η πρόκληση αξίζει τον κόπο και ελπίζουμε να βρούμε συνοδοιπόρους στην αναζήτηση των σατύρων. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιάγκος Ανδρεάδης","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b159863.jpg","isbn":"978-960-322-409-9","isbn13":"978-960-322-409-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2010-11-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":232,"extra":null,"biblionet_id":159863,"url":"https://bibliography.gr/books/ixneutes.json"},{"id":147944,"title":"Σοφοκλέους: Τα χορικά","subtitle":"Στίχοι και μετάφραση","description":"Κινούμενη ως το ακραίο διαβάθμιση ο βίος! Κλίμακα από το μηδέν ως το άπαν. Οι κορυφές δυσπρόσιτες. Ολίγοι οι ορειβάτες. Ο ολιγομαθής αρκείται στο ολίγο, ο ευρυμαθής στο πολύ. Τον βαθύνοο ελαύνει το βαθύ, τον σοφό το Όλον. Το Όλον δεν έχει όρια. Τα διευρύνει συνεχώς ο αγώνας της υπέρβασης. Ενίοτε η αγωνία της αυτοϋπέρβασης. Σταδιοδρόμοι είναι οι άνθρωποι. Σταδιοδρόμοι οι ποιητές, οι φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες, οι σοφοί. Οι πάντες. Μόνο το παν εξαντλεί τις οριακές εφέσεις. Προσδίδει γαλήνη και όλβο. Κομίζει δικαίωση. Υψώνει τον άνθρωπο στο ακραίο όριο της ευθύνης του. Τον αληθοποιεί και τον ουσιώνει.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b150870.jpg","isbn":"978-960-385-582-8","isbn13":"978-960-385-582-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":164,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2015-10-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":11,"extra":null,"biblionet_id":150870,"url":"https://bibliography.gr/books/sofokleous-ta-xorika.json"}]