[{"id":236530,"title":"Ήρωες άχαρων πόλεων","subtitle":null,"description":"Αντί επιλόγου...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΥπάρχει κάτι σκληρό σε τούτη δω τη (γυναικεία) ποίηση. Κάτι που ξεφεύγει από το θηλυκό στοιχείο της συνηθισμένης γραφής και αντιτάσσεται και αντιπαλεύει το ιδανικό και το βέλτιστο στη στιχουργική τέχνη της ποίησης για να καταλήξει ατελεύτητο μέσα από την αποδόμηση των ιδεών και των εικόνων.\u003cbr\u003eΜε άλλα λόγια, η ποίηση της Ξένιας συγκινεί. Άλλοτε συμπαγής, άλλοτε θλιμμένη και κάποτε τόσο ρεαλιστική που κάθε προσπάθεια ανάγνωσης δεν έχει καμία τύχη αν δε συνδυαστεί με μια πλατιά και πανανθρώπινη διανόηση για τις αδικίες τούτου του μάταιου κόσμου. Γιατί οι \"ήρωες των άχαρων πόλεων\" δεν είμαστε παρά εμείς οι ίδιοι. Όχι οι άλλοι, οι γύρω, οι απόμακροι. Αλλά μονάχα εμείς, οι ανασφαλείς μικροί ήρωες των ιστοριών της. Κι αν καταλήξαμε σε άχαρες πόλεις είναι γιατί προτιμήσαμε την (υλική) σιγουριά στο τσιμέντο της ζωής από τη (ρομαντική) διαδρομή ενός περιφερόμενου τσίρκου.\u003cbr\u003eΔηλαδή το δρόμο της εξέγερσης. Ένα δρόμο που δεν κρύβεται και δε φοβάται να φανερωθεί μέσα σε τούτες τις σελίδες ενός πρωτόλειου πονήματος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιάννης Τσιτσίμης\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eη βιομηχανική ζώνη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝα τη πάλι. \u003cbr\u003eΗ βιομηχανική ζώνη \u003cbr\u003eστωικά σκίζει την παγερή ομίχλη \u003cbr\u003eμε τους γερανούς της. \u003cbr\u003eΜια σάπια μάζα: \u003cbr\u003eθρυμματισμένα κεραμίδια, \u003cbr\u003eστράντζες, αντλίες, τόρνοι, \u003cbr\u003e(σε όλα αυτά δε βάζαμε διαστάσεις \u003cbr\u003eσύμφωνα με τα πρότυπα της ISO;) \u003cbr\u003eζωές ανθρώπων - \u003cbr\u003eγεμίζουν απόβλητα τώρα \u003cbr\u003eόπως αυτά τα εγκαταλειμμένα σπίτια \u003cbr\u003eκαι οι άδειες στοές με ταμπέλες βιοτεχνιών. \u003cbr\u003eΤη γύφτικη φούστα της ρακοσυλλέκτριας \u003cbr\u003eφοράει η βιομηχανική ζώνη.\u003cbr\u003eΞεκινά απ' αυτό το θωρακισμένο σχολείο \u003cbr\u003eαπλώνοντας μια μυρωδιά βενζίνης και τυποποίησης. \u003cbr\u003eΣτη βιομηχανική ζώνη αφήσαμε την παρθενιά μας, \u003cbr\u003eδικά της αστέρια καταλήξαμε να μετράμε \u003cbr\u003eαπ' την ταράτσα \u003cbr\u003eλέγοντας ότι θ' αρχίσουμε να ζούμε, \u003cbr\u003eστο δικό της όμηρο είμαι επισκεπτήριο Τρίτη.\u003cbr\u003eΚατέρρευσε - \u003cbr\u003eτην έκοψε στη μέση ένα πράσινο τραίνο, \u003cbr\u003eμε πήρε τόσο μακριά που αρρώστησα, \u003cbr\u003eκι ύστερα αυτούς που αγάπησα, \u003cbr\u003eέναν έναν. \u003cbr\u003eΜαμά, σε τσάκισε εκείνο. \u003cbr\u003eΜην κρύβεσαι στα ταξί. \u003cbr\u003eΜην κλαις για μένα - \u003cbr\u003eαυτά είναι υποπροϊόντα της ορμής \u003cbr\u003eγια τη δικιά μου και τη δικιά σου ελευθερία.\u003cbr\u003eΜικρή βάδιζα δίπλα στα εργοστάσια \u003cbr\u003eμαζεύοντας λουλούδια. \u003cbr\u003eΤώρα βαδίζω μαζεύοντας σιωπές: \u003cbr\u003eέχει κανείς εδώ δουλειά για μένα;","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b238550.jpg","isbn":"978-960-9708-19-7","isbn13":"978-960-9708-19-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":80,"publication_year":2015,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"7.0","price_updated_at":"2019-06-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2540,"extra":null,"biblionet_id":238550,"url":"https://bibliography.gr/books/hrwes-axarwn-polewn.json"}]