[{"id":178636,"title":"Φιλοσοφικοί πειρασμοί","subtitle":"Έχει, τελικά, η φιλοσοφία τον Θεό της;","description":"\"Στην ανθρώπινη ψυχή απλώνονται δύο μαρμαρένια αλώνια, όπου ολοζωής παλεύουνε δυο ζευγάρια για τη νίκη [...]. Το καλό παλεύει με το κακό στο πρώτο αλώνι· το εγώ με το εμείς, στο δεύτερο. Αθλοθέτης, προπονητής, διαιτητής και στα δύο: ο πειρασμός. Μια οντότητα φανταστική, την οποία επινόησε ο αμαρτωλός άνθρωπος για ν’ αθωώσει τον αναμάρτητο Θεό. Η φιλοσοφία, σε τελική ανάλυση, αποβλέπει στην υπαρξιακή πορεία του σκεπτόμενου και διαισθανόμενου ατόμου της μειοψηφίας, που ζητάει ν’ αναλάβει την ευθύνη των ηθικών επιλογών του· που ζητάει να\u003cbr\u003eπροασπίσει το μόνο πρωτογενές και αναφαίρετο αγαθό που του τάχθηκε: την προσωπική του αξιοπρέπεια.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα επιστημονικό συνέδριο στην καλοκαιρινή Ζάκυνθο, μια ετερόκλητη ομάδα συνέδρων και μια νεαρή κοπέλα, αινιγματική και απρόβλεπτη, συνθέτουν τον παραστατικό κόσμο αυτού του πρωτότυπου \"φιλοσοφικού μυθιστορήματος\". Η εξέλιξη του ζακυνθινού συνεδρίου, στην πρώτη του φάση, είναι ενδιαφέρουσα και τερπνή. Λείπει όμως ένας καταλύτης ανανέωσης, αμφισβήτησης και διαλεκτικής αναζήτησης. Αιφνιδιαστικά, ο καταλύτης προκύπτει στο πρόσωπο της νεαρής κοπέλας. Είναι αυθάδης, κάποτε προσβλητική, είναι ατίθαση, είναι απρόβλεπτη, είναι απαιτητική· είναι ερωτική και, σίγουρα, ερωτεύσιμη. Δείχνει ν’ αδιαφορεί για την απόλυτη γνώση και περιορίζεται στα προσωπικά της υπαρξιακά ερωτήματα. Λαχταράει ένα νεύμα έστω του Θεού, αλλά και ενοχοποιεί τον Θεό για τη σιωπή του. Ψάχνει λογικές απαντήσεις αφού της δόθηκε η λογική. Πιστεύει ότι το αναπάντητο έστω ερώτημα, διασώζει την τιμή του ερωτώντος. Και ανοίγεται στις τρεις ανθρώπινες υπερβάσεις, στην τέχνη, στο χιούμορ και στον έρωτα. Εμπνέει και εμπνέεται από τον έρωτα, όμως δείχνει έτοιμη και να τον θυσιάσει για το απόλυτο ζητούμενο: την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ άλλος ήρωας του βιβλίου, ένας από τους συμμετέχοντες στο συνέδριο, γίνεται ο αποδέκτης των αναζητήσεων της νεαρής αυτής γυναίκας, αναπτύσσοντας μαζί της έναν διάλογο ουσίας, προσπαθώντας ο ίδιος να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάγκη της ερμηνείας και στο ερωτικό συναίσθημα που υπερβαίνει κάθε λογική.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Νίκιας Λούντζης πλέκει αριστοτεχνικά τη λογοτεχνία με τον φιλοσοφικό στοχασμό, χρωματίζει τον λόγο του με χιούμορ και πικρή ειρωνεία, για να χτίσει ένα γοητευτικό έργο, οδηγώντας με σιγουριά τον αναγνώστη μέσα από τα δύσβατα μονοπάτια των μεγάλων ερωτημάτων της δυτικής φιλοσοφίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b181761.jpg","isbn":"978-960-486-058-6","isbn13":"978-960-486-058-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":343,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2012-07-26","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":720,"extra":null,"biblionet_id":181761,"url":"https://bibliography.gr/books/filosofikoi-peirasmoi.json"},{"id":74813,"title":"Στο Ιόνιο Λιμπερτά","subtitle":"Το μπλόκο του Μόντε","description":"Με το ανά χείρας \"Μπλόκο του Μόντε\", το έργο μου \"Στο Ιόνιο Λιμπερτά\" ολοκληρώνεται. Η Λιμπερτά, καθώς είδαμε, πρωτοπάτησε το ποδαράκι της στο Ιόνιο στις 16/28 του Θεριστή 1797 και κατέκτησε τους Ιόνιους. Τους περισσότερους. Τους αγνότερους. Ήταν \"αλά φρανσαίζ\", πολλά υποσχόμενη, κοκέτα, επιπόλαιη αλλά και ονειρική. Το υπέρτατο θήλυ που ανάγει την αστάθεια σε... βάση της γοητείας του. Στο διάστημα που έμεινε έκαψε καρδιές και ελπίδες· πήρε και ζωές. Απολογιστικά, προδόθηκε περισσότερο παρά πρόδωσε. Στις 3 του Μάρτη 1799 τέλος, επήγε...αμόντε!\u003cbr\u003eΑμόντε αλλά κάτι άφησε: την πολύτιμη κατάφαση της ύπαρξής της. Οι θαυμαστές της δεν ξεχάσανε τη Λιμπερτά και κατάκαρδα την περιμένανε να γυρίσει. Εκείνη γύρισε μετά από 22 χρόνους, πάνω κάτω, μεστωμένη, σοβαρή αλλά πάντα ονειρική. Αυτή τη φορά είχε αλλάξει διαβατήριο, ήταν Ελληνίδα Λευτεριά. Οι Ιόνιοι την αναγνωρίσανε, φιλήσανε την άκρη της εσθήτας της και στρατευθήκανε με το σπαθί, με το πουγκί ή με το στίχο.\u003cbr\u003e\"Χαίρε, ω χαίρε...\" (Νίκιας Λούντζης)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b76824.jpg","isbn":"960-8202-38-8","isbn13":"978-960-8202-38-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":325,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2011-02-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":140,"extra":null,"biblionet_id":76824,"url":"https://bibliography.gr/books/sto-ionio-limperta.json"}]