[{"id":19239,"title":"Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία, Κίνα","subtitle":null,"description":"Συναρπαστικός καρπός του ταξιδιού του Νίκου Καζαντζάκη ως δημοσιογράφου το 1935. Επιστρέφοντας από το δεύτερο ταξίδι του εκεί με την Ελένη του, πεθαίνει στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, στις 26 Οκτωβρίου 1957. Η Ελένη συμπληρώνει το βιβλίο βασισμένη σε σημειώσεις του και προσθέτει Επίμετρο (1961) για μοναχικό της ταξίδι στην Άπω Ανατολή. Η νέα έκδοση (2006) εμπλουτίζεται με φωτογραφίες και με Σημείωμα του Δρος Πατρόκλου Σταύρου, γι' αυτή τη συγγραφική και ανθρώπινη περιπέτεια.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e1935: Ο Νίκος Καζαντζάκης ταξιδεύει στην Ιαπωνία και στην Κίνα για πρώτη φορά, ως δημοσιογράφος απεσταλμένος τής αθηναϊκής εφημερίδας Ακρόπολις. Λογοτεχνικός και ιστορικός καρπός αυτού του ταξιδιού είναι το βιβλίο \"Ταξιδεύοντας: Ιαπωνία - Κίνα\".\u003cbr\u003e1957: Δεύτερο ταξίδι τού οικουμενικού μας συγγραφέα στις δυο χώρες, αυτή τη φορά μαζί με τη σύντροφο και σύζυγό του Ελένη.\u003cbr\u003e26 Οκτωβρίου 1957: Κατά το ταξίδι τής επιστροφής ο Νίκος Καζαντζάκης αφήνει την τελευταία του πνοή στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας. \u003cbr\u003eΗ Ελένη Ν. Καζαντζάκη επιστρέφει μόνη στο «Κουκούλι» τους, το σπίτι τους στην Αντίπολη της νότιας Γαλλίας. Γράφει πλέον εκείνη για το δεύτερο ταξίδι τους, και χρησιμοποιεί τον τίτλο \"Μετά είκοσι χρόνια\", που ο ίδιος ο Καζαντζάκης είχε σκεφθεί να δώσει στη γραφή που δεν επέπρωτο να κάνει, συμπληρώνοντας η ίδια: \"που δεν πρόφτασε να γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης\". Του μεγάλου αυτού συμπληρώματός της προτάσσει Επίλογο, με την ένδειξη τόπου και χρόνου: Αντίπολη, 4 Ιανουαρίου 1958.\u003cbr\u003eΙούλιος 1961: Η Ελένη στη Γενεύη -έχει πια εγκαταλείψει την Αντίπολη- προσθέτει Επίμετρο, για καινούριο, μοναχικό της ταξίδι στην Άπω, την «Πέρα», Ανατολή.\u003cbr\u003eΗ Ελένη Ν. Καζαντζάκη έμελλε να ξαναπάει στην Κίνα δύο φορές ακόμη, και να γράψει και ένα άλλο βιβλίο, με τίτλο: \"Κίνα, Μικρή πορεία στη μεγάλη χώρα\". \u003cbr\u003eΚαλοκαίρι 2006: Στη νέα, εμπλουτισμένη έκδοση του βιβλίου παρατίθενται φωτογραφίες, Ενημερωτικό Σημείωμα του Εκδότη-Επιμελητή Δρος Πατρόκλου Σταύρου για τη συγγραφική και ανθρώπινη αυτή περιπέτεια και άλλες σημειώσεις του για την ιστορία και το περιεχόμενο του βιβλίου.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19860.jpg","isbn":"978-960-7948-07-6","isbn13":"978-960-7948-07-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":413,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19860,"url":"https://bibliography.gr/books/taksideuontas-iapwnia-kina.json"},{"id":19257,"title":"Μέγας Αλέξανδρος","subtitle":"Ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά","description":"«Ο Νίκος Καζαντζάκης, που συχνά αναφέρεται ως ο Όμηρος της σύγχρονης Ελλάδας, δεν είναι άσχετος προς τους ήρωες της Ελληνικής αρχαιότητας. Σ’ αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα, που βασίζεται στη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο Καζαντζάκης έχει αντλήσει τόσο από την πλούσια παράδοση του ελληνικού θρύλου, όσο και από τα καταγεγραμμένα χειρόγραφα ιστορικών αρχείων, για να αναδημιουργήσει έναν Αλέξανδρο σε όλες τις πολύπλευρες όψεις του - τον Αλέξανδρο τον θεό· τον Αλέξανδρο τον απόγονο του Ηρακλή που έκανε τους δώδεκα άθλους· τον Αλέξανδρο τον μύστη, τον τολμηρό οραματιστή που προοριζόταν να φέρει σε πέρας μια θεϊκή αποστολή· τον Αλέξανδρο τον θνητό, με σάρκα και οστά, που πότε-πότε δεν είναι ανώτερος από τον κοινό στρατιώτη που καβγαδίζει και πίνει.\u003cbr\u003e»Το μυθιστόρημα, που αντιστέκεται στον πειρασμό να απεικονίσει τον Αλέξανδρο με το περίβλημα του καθαρά ρομαντικού θρύλου, καλύπτει τη ζωή του από τα δεκαπέντε του χρόνια μέχρι τον θάνατό του [...]. Ξεκινά με το πρώτο του ανδραγάθημα, όταν δαμάζει το περίφημο άλογο, τον Βουκεφάλα, και τον βλέπουμε κυρίως μέσα από τα μάτια του νεαρού γείτονά του, ο οποίος τελικά γίνεται αξιωματικός στον στρατό του και τον ακολουθεί στην εκστρατεία του για να κατακτήσει τον κόσμο.\u003cbr\u003e»Το βιβλίο, που αρχικά γράφτηκε σαν επιμορφωτικό βοήθημα για νεαρούς αναγνώστες, προορίζεται και για τον ενήλικα νου εξ ίσου και, όπως οι θρύλοι των παλαιών, είναι ψυχαγωγικό αλλά και διδακτικό για αναγνώστες όλων των ηλικιών.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την αγγλική έκδοση Nikos Kazantzakis, \"Alexander the Great\", Ohio University Press, Athens (Ohio)-London, U.S.A. 1982)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Από τη γέννησή του το 356 π.Χ. έως τον θάνατό του στα 323 π.Χ., όταν δεν ήταν παραπάνω από 33 ετών, περνά η ζωή τού Μεγάλου Αλεξάνδρου, γιου τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας. Αφ’ ότου ο πατέρας του ένωσε την Ελλάδα, ο Αλέξανδρος ήξερε ποια όφειλε να είναι η δική του αποστολή: να κατακτήσει την Ασία και να φέρει την ελευθερία των Ελλήνων μέχρι τα πέρατα του κόσμου.\u003cbr\u003e»Για να το καταφέρει, ο Αλέξανδρος στηρίζεται σε δυο ρωμαλέα θεμέλια: τον Όμηρο και τον Αριστοτέλη. Ο πρώτος τού ενσταλάζει τον ηρωϊσμό, που του είναι απαραίτητος για να αναλάβει ένα τέτοιο εγχείρημα και για να αντιμετωπίσει τους κινδύνους χωρίς φόβο· ο δεύτερος τον βοηθάει να μορφωθεί με σωφροσύνη και σοφία, δυο αρετές που ο νεαρός Αλέξανδρος καλλιέργησε όχι χωρίς προσπάθεια. Κρατώντας αυτούς τους δυο άξονες, τη σοφία και τον ηρωϊσμό, ο Καζαντζάκης επεξεργάστηκε τον βίο τού Αλεξάνδρου και των συντρόφων του, αναδημιουργώντας τα πρωτόγνωρα τοπία που θάμπωσαν τα μάτια των Δυτικών, τις μάχες για εξουσία και τη φιλοδοξία για πλούτη, και κατά βάθος, το καθαρό, ατόφυο ιδανικό τού Αλεξάνδρου να εκπληρώσει την αποστολή που του εμπιστεύτηκαν οι θεοί.\u003cbr\u003e»Οι νέοι θα συναντήσουν στις σελίδες αυτές έναν ίσο τους. Ο Αλέξανδρος είναι κάποιος που ήξερε να προσφέρει τη ζωή του για ένα υψηλό ιδανικό, που πολέμησε ενάντια στην ευτέλεια και τη μικρότητα τής ανθρώπινης φύσης, όχι πάντα νικηφόρα, αλλά τελικά, και σ’ αυτό έγκειται η μεγαλοσύνη του, έδωσε τη νιότη του με αντάλλαγμα έναν ηρωϊκό και ένδοξο αγώνα.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την αργεντίνικη έκδοση Niko Kazantzakis, \"Alejandro el Grande\", Ediciones Carlos Lohle, Buenos Aires - Argentina 1983)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19878.jpg","isbn":"978-960-7948-15-1","isbn13":"978-960-7948-15-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":331,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19878,"url":"https://bibliography.gr/books/megas-aleksandros-9891126e-266b-43c4-9d48-1ca81b320bbe.json"},{"id":170452,"title":"Λήμματα του Νίκου Καζαντζάκη στο Εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν Ελευθερουδάκη","subtitle":"1927-1931","description":"Ένα γοητευτικό ταξίδι στο παρελθόν, την Τέχνη, την Επιστήμη και την Ιστορία, με μέθοδο και ακριβολογία, αλλά και με προσωπικό ύφος που \"μετατρέπει τον επιστημονικό λόγο σε εργαλείο και έργο τέχνης\". Μετά από έρευνες και διασταυρώσεις, η εργασία τού Καζαντζάκη ως συντάκτη λημμάτων σε ένα από τα σπουδαιότερα εγκυκλοπαιδικά λεξικά τού 20ού αι. παρουσιάζεται στη συγκεντρωτική έκδοσή μας, με επιμέλεια και εισαγωγικά κείμενα Πατρόκλου Σταύρου και Μαρίας Γιουρούκου, διδακτόρων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρατίθενται ακόμη: Παροράματα και Παρατηρήσεις, Αμφίβολα ως προς την απόδοσή τους στον Καζαντζάκη λήμματα, ο Πρόλογος της α΄ έκδοσης του Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού, δύο λήμματα του Λεξικού αφιερωμένα στον Καζαντζάκη και Ευρετήριο των λημμάτων.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b173531.jpg","isbn":"978-960-7948-39-7","isbn13":"978-960-7948-39-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":373,"publication_year":2011,"publication_place":"Αθήνα","price":"27.0","price_updated_at":"2011-12-08","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":173531,"url":"https://bibliography.gr/books/lhmmata-tou-nikou-kazantzakh-sto-egkyklopaidikon-leksikon-eleutheroudakh.json"},{"id":19235,"title":"Ταξιδεύοντας: Ιταλία, Αίγυπτος, Σινά, Ιερουσαλήμ, Κύπρος, ο Μοριάς","subtitle":null,"description":"Πόσο διαφέρουν οι άνθρωποι από τόπο σε τόπο; Πόσο μοιάζουν με τους αλλοεθνείς τους; Χώρες, τοπία, πολιτισμοί, λαοί, κοινωνίες, άτομα, ιστορία, τέχνες, γράμματα: τι πλούτος και τι πηγή έμπνευσης για μια καρδιά ζωντανή, για ένα νου διεισδυτικό, για μια ψυχή ανήσυχη και ευαίσθητη, όπως του Νίκου Καζαντζάκη! Ο συγγραφέας που απερίφραστα «ομολόγησε» πως οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του υπήρξαν «τα ταξίδια και τα ονείρατα», απλώνει μπροστά μας ένα πολύχρωμο, πολύεδρο μωσαϊκό εμπειριών, περιγραφών και ερμηνειών, που αβίαστα -αλλ' όχι ανάλαφρα- μας ταξιδεύει στον κόσμο, γύρω μας και μέσα μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Νίκος Καζαντζάκης: η πεμπτουσία του πνεύματος σε σύνθεση με το πάθος. Έχουμε εδώ τον απολογισμό των ταξιδιών τού λαμπρού μυθιστοριογράφου, το 1926 και 1927, στην Ιταλία και στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων και συνεντεύξεων με τον Μουσολίνι και τον Καβάφη, τον ονομαστό Έλληνα ποιητή της Αλεξάνδρειας. Άμεσα, αυθόρμητα, εμποτισμένα με μια προφητική έκτη αίσθηση, αυτά τα στιγμιότυπα και οι σχολιασμοί τους καταδεικνύουν τις ρίζες της αλησμόνητης μυθοπλασίας που καθιέρωσε τον συγγραφέα του \"Ζορμπά\", του \"Τελευταίου Πειρασμού\" και της \"Αναφοράς στον Γκρέκο\" ως έναν από τους γίγαντες της σύγχρονης λογοτεχνίας. Το \"Ταξιδεύοντας\" είναι η \"στοιχειωτική\" κληρονομιά ενός μοντέρνου Οδυσσέα, ένα υπόδειγμα για τον σύγχρονο άνθρωπο που αναζητεί την ψυχή του.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την αμερικανική έκδοση Nikos Kazantzakis, \"Journeying, Travels in Italy, Egypt, Sinai, Jerusalem and Cyprus\", Donald S. Ellis, Publisher, San Francisco. Creative Arts Book Company, Berkeley 1984)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19856.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":332,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19856,"url":"https://bibliography.gr/books/taksideuontas-italia-aigyptos-sina-ierousalhm-kypros-o-morias.json"},{"id":189111,"title":"Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά","subtitle":null,"description":"Ένας διανοούμενος συναντά στον Πειραιά ένα γέρο μιναδόρο μακεδονικής καταγωγής, και επιστρέφει στο γενέθλιο νησί του για να εκμεταλλευτεί ένα λιγνιτωρυχείο. Επιθυμεί να αφιερωθεί σε μιαν εργασία χειρωνακτική, με την ελπίδα να γιατρευτεί από τη θεωρητική του αδράνεια. Αλλά σύντομα αλλάζει στόχους, γιατί ο γερο-Αλέξης Ζορμπάς αποκαλύπτει ένα ανεξάντλητο θησαυρό από εμπειρίες, που μαγεύουν τον διανοούμενο. Η εκμετάλλευση του ορυχείου γίνεται έτσι ένα πρόσχημα, που τους επιτρέπει να χαρούν ατέλειωτες συζητήσεις και αλήτικες περιπέτειες, που προκαλούνται από την παρουσία μιας γερασμένης Γαλλίδας σαντέζας, ιδιοκτήτριας του κοντινού πανδοχείου. Ο Ζορμπάς είναι μια ύπαρξη αχόρταγη, χωρίς προκαταλήψεις, και δέχεται ατάραχα τη φτώχια και την πραγματικότητα του νησιού, που καταβάλλουν τον νέο του σύντροφο. Ωστόσο, οι δυο φίλοι έχουν κάτι κοινό: την ανησυχία, στον Ζορμπά παράφορη, στον αφηγητή υποταγμένη, μπροστά στο μυστήριο της ζωής. Το ύφος, άκρως πλούσιο και τολμηρό, καθώς απεικονίζει ανάγλυφα την έντονη διαφορά ανάμεσα σε δύο χαρακτήρες και σε δύο αντίθετες αντιλήψεις τού κόσμου, καθιστά τον Ζορμπά ένα από τα καλύτερα έργα τού Καζαντζάκη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την ιταλική έκδοση Nikos Kazantzakis \"Zorba il greco\", Arnoldo Mondadori Editore, Milano 1976.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολλές φορές πεθύμησα να γράψω το βίο και την πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, ενός γέρου εργάτη πού πολύ αγάπησα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτη ζωή μου, οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα όνείρατα· από τους ανθρώπους, ζωντανούς και πεθαμένους, πολύ λίγοι βοήθησαν τον αγώνα μου. Όμως, αν ήθελα να ξεχωρίσω ποιοι άνθρωποι άφησαν βαθύτερα τ' άχνάρια τους στην ψυχή μου, ίσως να ξεχώριζα τρεις τέσσερεις: τον 'Όμηρο, τον Μπέρξονα, το Νίτσε και το Ζορμπά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ πρώτος στάθηκε για μένα το γαληνό κατάφωτο μάτι -σαν το δίσκο του ήλιου- που φωτίζει με απολυτρωτικιά λάμψη τα πάντα· ο Μπέρξονας με αλάφρωσε από άλυτες φιλοσοφικές αγωνίες που με τυραννούσαν στα πρώτα νιάτα· ο Νίτσε με πλούτισε με καινούριες αγωνίες και μ' έμαθε να μετουσιώνω τη δυστυχία, την πίκρα, την αβεβαιότητα σε περηφάνια· κι ο Ζορμπάς μ' έμαθε ν' αγαπώ τη ζωή και να μη φοβούμαι το θάνατο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του συγγραφέα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b192267.jpg","isbn":"978-618-5029-55-5","isbn13":"978-618-5029-55-5","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":10437,"name":"130 Χρόνια Καζαντζάκης","books_count":11,"tsearch_vector":"'130' 'chronia' 'hronia' 'kazadzakhs' 'kazantzakhs' 'kazantzakis' 'xronia'","created_at":"2017-04-13T02:28:29.701+03:00","updated_at":"2017-04-13T02:28:29.701+03:00"},"pages":352,"publication_year":2013,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1857,"extra":null,"biblionet_id":192267,"url":"https://bibliography.gr/books/bios-kai-politeia-tou-aleksh-zormpa-194e14bc-a1fd-4517-8ab3-609dfc9a13ee.json"},{"id":208032,"title":"Ταξιδεύοντας: Ισπανία","subtitle":null,"description":"Ο αληθινός Ισπανός έχει ακόμα μέσα του βαθιά τη νομαδική νοσταλγία· πολεμούσε κι αλήτευε, γιατί τέτοια η φύση του· λαχταρούσε τις περιπέτειες, αγωνίζουνταν να γλιτώσει από τη μέτρια ζωή και να προφτάσει να τελέψει ένα μεγάλο έργο πριν πεθάνει. Έτσι ξηγιέται η μεγάλη, φαινομενικά, αντινομία της ισπανικής ψυχής, που τόσοι σοφοί δεν μπόρεσαν με τη λογική να τη νιώσουν: Πάθος και τίποτα! Αυτοί είναι οι δυο πόλοι, και γύρα τους περιστρέφεται η ισπανική ψυχή: το πάθος, η λαχτάρα, ο θερμός εναγκαλισμός της ζωής· και συνάμα το συναίστημα πως όλα αυτά είναι τίποτα, είναι το Τίποτα, και πως ο θάνατος είναι ο μέγας μας κληρονόμος.\u003cbr\u003eΜα όσο περισσότερο έχει μια δυνατή ψυχή το συναίστημα του Τίποτα, τόσο εντονότερα ζει την κάθε πρόσκαιρη, μάταιη στιγμή.\u003cbr\u003eΟ θάνατος για τις δυνατές ψυχές είναι πάντα το δριμύτερο διεγερτικό.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b211240.jpg","isbn":"978-960-7948-52-6","isbn13":"978-960-7948-52-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":362,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2016-07-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":211240,"url":"https://bibliography.gr/books/taksideuontas-ispania-bc791e6b-ddbe-4498-9553-514eb971bd07.json"},{"id":19225,"title":"Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά","subtitle":null,"description":"Ένας διανοούμενος συναντά στον Πειραιά ένα γέρο μιναδόρο μακεδονικής καταγωγής, και επιστρέφει στο γενέθλιο νησί του για να εκμεταλλευτεί ένα λιγνιτωρυχείο. Επιθυμεί να αφιερωθεί σε μιαν εργασία χειρωνακτική, με την ελπίδα να γιατρευτεί από τη θεωρητική του αδράνεια. Αλλά σύντομα αλλάζει στόχους, γιατί ο γερο-Αλέξης Ζορμπάς αποκαλύπτει ένα ανεξάντλητο θησαυρό από εμπειρίες, που μαγεύουν τον διανοούμενο. Η εκμετάλλευση του ορυχείου γίνεται έτσι ένα πρόσχημα, που τους επιτρέπει να χαρούν ατέλειωτες συζητήσεις και αλήτικες περιπέτειες, που προκαλούνται από την παρουσία μιας γερασμένης Γαλλίδας σαντέζας, ιδιοκτήτριας του κοντινού πανδοχείου. Ο Ζορμπάς είναι μια ύπαρξη αχόρταγη, χωρίς προκαταλήψεις, και δέχεται ατάραχα τη φτώχια και την πραγματικότητα του νησιού, που καταβάλλουν τον νέο του σύντροφο. Ωστόσο, οι δυο φίλοι έχουν κάτι κοινό: την ανησυχία, στον Ζορμπά παράφορη, στον αφηγητή υποταγμένη, μπροστά στο μυστήριο της ζωής. Το ύφος, άκρως πλούσιο και τολμηρό, καθώς απεικονίζει ανάγλυφα την έντονη διαφορά ανάμεσα σε δύο χαρακτήρες και σε δύο αντίθετες αντιλήψεις τού κόσμου, καθιστά τον Ζορμπά ένα από τα καλύτερα έργα τού Καζαντζάκη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την ιταλική έκδοση Nikos Kazantzakis \"Zorba il greco\", Arnoldo Mondadori Editore, Milano 1976.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠολλές φορές πεθύμησα να γράψω το βίο και την πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, ενός γέρου εργάτη πού πολύ αγάπησα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτη ζωή μου, οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα όνείρατα· από τους ανθρώπους, ζωντανούς και πεθαμένους, πολύ λίγοι βοήθησαν τον αγώνα μου. Όμως, αν ήθελα να ξεχωρίσω ποιοι άνθρωποι άφησαν βαθύτερα τ' άχνάρια τους στην ψυχή μου, ίσως να ξεχώριζα τρεις τέσσερεις: τον 'Όμηρο, τον Μπέρξονα, το Νίτσε και το Ζορμπά.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ πρώτος στάθηκε για μένα το γαληνό κατάφωτο μάτι -σαν το δίσκο του ήλιου- που φωτίζει με απολυτρωτικιά λάμψη τα πάντα· ο Μπέρξονας με αλάφρωσε από άλυτες φιλοσοφικές αγωνίες που με τυραννούσαν στα πρώτα νιάτα· ο Νίτσε με πλούτισε με καινούριες αγωνίες και μ' έμαθε να μετουσιώνω τη δυστυχία, την πίκρα, την αβεβαιότητα σε περηφάνια· κι ο Ζορμπάς μ' έμαθε ν' αγαπώ τη ζωή και να μη φοβούμαι το θάνατο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του συγγραφέα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19846.jpg","isbn":"978-960-7948-13-7","isbn13":"978-960-7948-13-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":315,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19846,"url":"https://bibliography.gr/books/bios-kai-politeia-tou-aleksh-zormpa.json"},{"id":211882,"title":"Zorba","subtitle":null,"description":null,"image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b215091.jpg","isbn":"978-618-82114-2-1","isbn13":"978-618-82114-2-1","ismn":null,"issn":null,"series":{"id":140,"name":"Λογοτεχνία","books_count":687,"tsearch_vector":"'logotechnia' 'logotehnia' 'logotexnia'","created_at":"2017-04-13T00:54:16.944+03:00","updated_at":"2017-04-13T00:54:16.944+03:00"},"pages":322,"publication_year":2016,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"10.0","price_updated_at":"2017-01-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά","publisher_id":3798,"extra":null,"biblionet_id":215091,"url":"https://bibliography.gr/books/zorba.json"},{"id":1927,"title":"Freiheit oder Tod","subtitle":"Roman","description":null,"image":null,"isbn":"960-226-530-2","isbn13":"978-960-226-530-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":430,"publication_year":1995,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Ο καπετάν Μιχάλης","publisher_id":89,"extra":null,"biblionet_id":2082,"url":"https://bibliography.gr/books/freiheit-oder-tod.json"},{"id":19229,"title":"Ιστορία της ρωσικής λογοτεχνίας","subtitle":null,"description":"Καταλυτική υπήρξε για τον Νίκο Καζαντζάκη η γνωριμία του με τη Ρωσία και πλούσιοι οι λογοτεχνικοί καρποί της: Τόντα-Ράμπα, Ιστορία της Ρωσικής Λογοτεχνίας, Ταξιδεύοντας: Ρουσία. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓια την \"Ιστορία της Ρωσικής Λογοτεχνίας\" (που πρωτοκυκλοφόρησε το 1930 σε δύο τόμους, από τον εκδοτικό οίκο Ελευθερουδάκης Α.Ε.) εύστοχα σημειώνει η σύζυγος του Νίκου Καζαντζάκη Ελένη: \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«[...] Ο Ν. Κ. ταξίδεψε απανωτά τρεις φορές στη Ρωσία, όπου έμεινε συνολικά σχεδόν τρία χρόνια. Πήρε μέρος σε συνέδρια πολιτικά και λογοτεχνικά, γνώρισε τους πρωτοπόρους τής σοβιετικής λογοτεχνίας, [...] και συνάμα γνώρισε και μελέτησε από κοντά όχι μόνο τους τόπους όπου οι πνευματικοί εργάτες δούλεψαν κι ευδοκίμησαν, παρά και το ρωσικό λαό, αυτόν το θαυμαστό λαό που ενέπνευσε τόσα αριστουργήματα...\u003cbr\u003e»Όταν ο Καζαντζάκης έγραψε την Ιστορία της Ρωσικής Λογοτεχνίας, η νέα σοβιετική λογοτεχνία μόλις είχε γεννηθεί.\u003cbr\u003e»Το έργο των περισσότερων -ονομαστών σήμερα- σοβιετικών λογοτεχνών ήταν μικρό ακόμα. Μα η σπαθωτή ματιά του Καζαντζάκη βάθυνε στην εξέτασή τους, και τα συμπεράσματά του έχουν την ίδια ισχύ και σήμερα. [...]\u003cbr\u003e»Η \"Ιστορία της Ρωσικής Λογοτεχνίας\" του Ν. Καζαντζάκη είναι ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο -μοναδικό μπορεί να πει κανείς στο είδος του- που εξετάζει εμπεριστατωμένα τη ρωσική γραμματολογία χωρίς να χάνει καθόλου τη γνωστή γλαφυρότητα και το θέλγητρο του καζαντζακικού λόγου.»\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19850.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":320,"publication_year":1999,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19850,"url":"https://bibliography.gr/books/istoria-ths-rwsikhs-logotexnias.json"},{"id":19215,"title":"Ο καπετάν Μιχάλης","subtitle":"Ελευτερία ή θάνατος","description":"«Η δράση τού μυθιστορήματος εκτυλίσσεται στα 1889 στην Κρήτη, όπου οι υπόδουλοι Έλληνες επιχειρούν με έναν καινούργιο ξεσηκωμό να λευτερωθούν από τον τουρκικό ζυγό. Ο Καζαντζάκης απεικονίζει το δράμα που συνεπαίρνει έναν ολόκληρο λαό, δίνοντας σε κάθε φάση του ένα αδρό ανάγλυφο και μιαν ένταση που καθιστούν αξέχαστα όλα τα επιμέρους επεισόδια, στο μεγαλύτερο μέρος τους τραγικά, παρ’ όλο που ο συγγραφέας συχνά εισάγει με τέχνη μια χιουμοριστική νότα. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e»Στην πόλη τού Ηρακλείου, στο \"Μεγάλο Κάστρο\", και στα περίχωρά του, ο Καζαντζάκης παρασταίνει ολοζώντανα τους πάντες και τα πάντα, όμως, ένας μονάχα από τους πρωταγωνιστές κυριαρχεί στη δράση: ο Καπετάν Μιχάλης. Είναι γιος τού Καπετάν Σήφακα, ενός θαλερού εκατοχρονίτη που, κατά τη μακρά ζωή του, έχει δει την Κρήτη να ξεσηκώνεται εφτά φορές, να λούζεται ξανά και ξανά στο αίμα και να ξαναπέφτει στην οθωμανική κυριαρχία. Ενώ ο γέροντας βάζει να τον μάθουν το αλφάβητο για να μπορέσει να γράψει τις μοιραίες και προφητικές λέξεις: \"ελευτερία ή θάνατος\", ο Καπετάν Μιχάλης, τον οποίον όλοι αγαπούν και φοβούνται, τίθεται επικεφαλής τής εξέγερσης. Όμως, ένα ακαταμάχητο πάθος, για το οποίο ο ίδιος νιώθει ντροπή, τον σπρώχνει να εγκαταλείψει για λίγο τη θέση του στον αγώνα. Ξεπληρώνει κατόπιν αυτή την ενοχή μαχαιρώνοντας την επίμαχη γυναίκα και θυσιάζοντας τη ζωή του για τη δόξα της αθάνατης Κρήτης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e»Ωστόσο, κανένα από τα πρόσωπα του βιβλίου δεν είναι τόσο ισχυρά και σταθερά παρόν στην αφήγηση, όσο η Κρήτη, το άγριο νησί, για το οποίο κανείς δεν ξέρει αν αγαπά ή απεχθάνεται τα ίδια τα παιδιά του και το οποίο θα νικήσει την \"Τουρκιά\" με τον πόνο του. Παρά τα πολυάριθμα επεισόδια βίας και ωμότητας, το μυθιστόρημα διέπεται ολόκληρο από μιαν ατμόσφαιρα εξαίσιας ποίησης και θρύλου.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την ιταλική έκδοση Nikos Kazantzakis, \"Capitan Michele\", Aldo Martello Editore, Milano 1959.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΌταν άρχισα τώρα στα γεράματα να γράφω τον \"Καπετάν Μιχάλη\", ο κρυφός μου σκοπός ήταν τούτος: να σώσω, ντύνοντας το με λέξεις, τοόραμα του κόσμου όπως τον δημιούργησαν τα παιδικά μου μάτια. Κι όταν λεω τ' όραμα του κόσμου, θέλω να πω το όραμα της Κρήτης. Δεν ξέρω τι γίνουνταν, την εποχή εκείνη στα άλλα παιδιά της λευτερωμένης Ελλάδας, μα τα παιδιά της Κρήτης ανάπνεαν έναν αέρα τραγικό στα ηρωικά και μαρτυρικά χρόνια του Καπετάν Μιχάλη, όταν οι Τούρκοι πατούσαν ακόμα τα χώματα μας και συνάμα άρχιζαν ν' ακούγονται να ζυγώνουν τα αιματωμένα φτερά της Ελευτερίας. Στην κρίσιμη αυτή μεταβατική στιγμή, τη γεμάτη πυρετό κι ελπίδες, τα παιδιά της Κρήτης γίνουνταν γρήγορα άντρες. Οι ανύπνωτες έγνοιες των μεγάλων γύρα τους για την πατρίδα, για τη λευτεριά, για το Θεό που προστατεύει τους χριστιανούς, για το Θεό που σηκώνει το σπαθί του να διώξει τους Τούρκους, κατασκέπαζαν τις συνηθισμένες χαρές και στεναχώριες του παιδιού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό πολύ νωρίς, ζώντας την έτοιμη κάθε στιγμή να ξεσπάσει σύγκρουση, είχαμε ψυχανεμιστεί πως στον κόσμο τούτον δυο μεγάλες δυνάμες παλεύουν: ο Χριστιανός κι ο Τούρκος, το Καλό και το Κακό, η Ελευτερία κι η Τυραννία και πως η ζωή δεν είναι παιχνίδι, είναι αγώνας. Κι ακόμα τούτο: πως θα έρθει μέρα που θα Πρέπει να μπούμε κι εμείς στον αγώνα. Το 'χαμε πάρει απόφαση από πολύ μικροί πως ήταν γραφτό μας, αφού γεννηθήκαμε Κρητικοί, το Πρέπει αυτό να κυβερνάει τη ζωή μας.\" \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τον πρόλογο του συγγραφέα)\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19834.jpg","isbn":"978-960-7948-20-5","isbn13":"978-960-7948-20-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":541,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19834,"url":"https://bibliography.gr/books/o-kapetan-mixalhs.json"},{"id":19221,"title":"Ο φτωχούλης του Θεού","subtitle":null,"description":"Το υπερβατικό πορτραίτο του φλογερού και φυσιολάτρη Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης από τον Νίκο Καζαντζάκη, για πρώτη φορά σε σχολιασμένη έκδοση (Μάρτιος 2008). Στην ανατύπωση του μυθιστορήματος προστίθεται επίμετρο, όπου ο εκδότης-επιμελητής δρ. Πάτροκλος Σταύρου σκιαγραφεί τη σχέση τού Καζαντζάκη με τον Άγιο Φραγκίσκο, και με τον μεγάλο ανθρωπιστή Άλμπερτ Σβάιτσερ, τον οποίον θεωρεί ως τον \"Άγιο Φραγκίσκο του καιρού μας\". Περιλαμβάνεται, ακόμη, άρθρο του Καζαντζάκη για τον Σβάιτσερ, στον οποίον αφιερώνει το βιβλίο. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Αυτός ο βίος τού Αγίου Φραγκίσκου τής Ασσίζης, αφηγούμενος από τον αδελφό Λέοντα, τον ταπεινό του σύντροφο της πρώτης και της τελευταίας του ώρας, χρειάστηκε όλο το βαθιά ανθρώπινο ταλέντο και τη χριστιανική ζέση τού Νίκου Καζαντζάκη για να τον επικαλεσθεί με αυτή την απλότητα και με αυτή τη μυστηριακή αίσθηση, κάποτε τρομακτική, άλλοτε ακτινοβόλα. Ορίστε, μπροστά μας, η ιταλική ύπαιθρος, οι δρόμοι που καίγονται από τον ήλιο, τα δάση κάτω από τη βροχή, οι μεσαιωνικές πολιτείες που αντηχούν ολόκληρες από τη βουή τού πλήθους και τις κωδωνοκρουσίες των εκκλησιών. Ορίστε ο δρόμος τής Ρώμης, η θάλασσα, οι Άγιοι Τόποι, κι έπειτα η επιστροφή τού Φραγκίσκου στη γη που τον γέννησε, σ' αυτή τη γη που τόσο αγαπά και στην οποία τόσο λίγο ανήκει αφότου ο Θεός τον θέλησε ολόκληρο για λογαριασμό Του.\u003cbr\u003eΗ τέλεια φτώχια, η περιπέτεια στην οποίαν ανεπιφύλακτα αφήνεται ο Φραγκίσκος, έχει κάτι το ιλιγγιώδες - ιλιγγιώδες όπως η αγάπη που ο Φραγκίσκος ανακαλύπτει προοδευτικά, μέχρι να την ενσαρκώσει ο ίδιος: η ανεξάντλητη και απρόβλεπτη αγάπη τού Θεού.\u003cbr\u003eΟ αναγνώστης θα ξαναβρεί στο φλογερό αυτό βιβλίο, του οποίου ο τόνος είναι εκείνος των πιο ευγενών και πιο οικείων συναξαριών, όχι μόνο τον λυρισμό ενός ποιητή παθιασμένα κυριευμένου από την ομορφιά τού κόσμου, αλλ' επίσης όλα τα βαθιά θέματα της σκέψης τού Καζαντζάκη, του πιστού και εξεγερμένου, του ανήσυχου και γαλήνιου, του μοναχικού κι ωστόσο σε ενότητα με όλους τούς συνανθρώπους του.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από τη γαλλική έκδοση Nikos Kazantzaki, \"Le Pauvred' Assise, Plon, Paris 1970)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η σεραφική γλυκύτητα του Αγίου Φραγκίσκου μπαίνει σε μιαν ακατάπαυστη μάχη κόντρα στον πατέρα, κόντρα στην πολιτεία, κόντρα στη λοιδορία, την κακότητα και την αδιαφορία, κόντρα στις διαβολικές παγίδες, που γλιστρούν μέχρι και μέσα στον περίβολο του μοναστηριού, όπου οι αδελφοί προσεύχονται στα καλυβάκια τους τα φτιαγμένα από κλαδιά.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Μαρσέλ Μπριόν της Γαλλικής Ακαδημίας - La Revuede Paris) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Δεν πρόκειται εδώ για ένα μυθιστόρημα, αλλά για ένα γνήσιο πάθος, που το ζει σε όλη του την ένταση ο συγγραφέας του... Ο συγγραφέας δικαιολογείται: χαρακτηρίζει το βιβλίο του ως \"μυθιστόρημα\", αλλά το αποκαλεί Ο δικός μου \"Άγιος Φραγκίσκος της Ασσίζης\". Πράγματι, ο Φραγκίσκος είναι αυτός, ο Καζαντζάκης, ο οποίος έζησε την \"Ασκητική\" ως τα άκρα και επέζησε.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Αζίζ Ιζέτ, από το βιβλίο του \"Nikos Kazantzaki\")\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19842.jpg","isbn":"978-960-7948-14-4","isbn13":"978-960-7948-14-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":366,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19842,"url":"https://bibliography.gr/books/o-ftwxoulhs-tou-theou.json"},{"id":19216,"title":"Ο Χριστός ξανασταυρώνεται","subtitle":null,"description":"\"Στη Λυκόβρυση, ένα χωριό τής Ανατολίας, ένα παμπάλαιο έθιμο απαιτεί από τους κατοίκους να αναβιώσουν το Πάθος τού Χριστού κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα. Η άφιξη μιας ομάδας Ελλήνων, κυνηγημένων από τους Τούρκους, μοιράζει τη Λυκόβρυση στα δύο: ενώ ο ιερέας και οι προύχοντες αποδιώχνουν τους απόκληρους, εκείνοι που υποδύονται τους Αποστόλους και τον Χριστό προσπαθούν να τους βοηθήσουν. Μια άγρια πάλη αρχίζει να εξελίσσεται ανάμεσα στους πρόσφυγες, που έχουν εξαγριωθεί από την μακρά λιμοκτονία, και τους κατοίκους τού χωριού. Μια ιστορία με πολύ σύγχρονους απόηχους. Αυτό το επικό μυθιστόρημα του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη (1883-1957) επανατοποθετεί την ουσία τού ευαγγελικού μηνύματος στην καρδιά τής εποχής μας.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από τη γαλλική έκδοση Nikos Kazantzaki, \"Le Christ Recrucifie\", Plon, Paris 1988)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτο αριστουργηματικό μυθιστόρημα \"Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται\" βασίστηκε η κλασσική ταινία τού Ζυλ Ντασσέν \"Celui qui doit mourir\" (\"Εκείνος που Πρέπει να Πεθάνει\", γνωστή και με τον αγγλικό τίτλο \"He who must die\"), που προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών τον Απρίλιο του 1957. Επίσης, η επιτυχημένη όπερα \"The Greek Passion\" (\"Το Ελληνικό Πάθος\"), του Τσέχου Μποχουσλάβ Μαρτινού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Μετά την επιτυχία του \"Ζορμπά\", η αναγγελία ενός νέου μεγάλου μυθιστορήματος από τον Νίκο Καζαντζάκη θα εισπραχθεί με μεγάλες προσδοκίες από τους αγγλόφωνους αναγνώστες του. Δεν θα απογοητευτούν. Το μυθιστόρημα \"Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται\" έχει όλες τις αρετές του μεγαλείου που έκαναν διάσημο τον \"Ζορμπά\": \"την ποίηση, το όραμα, τη φιλοσοφική κατανόηση των βασικών ανθρώπινων προβλημάτων\". Αλλά φτάνει πολύ πιο μακριά. Μέσα στα στενά όρια ενός Ελληνικού χωριού, που βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή, ολόκληρη η ιστορία τής ανθρωπότητας και του Υιού του Θεού αντικατοπτρίζεται σαν σε καθρέφτη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟι χωρικοί, που σχεδιάζουν να διαδραματίσουν τη ζωή τού Χριστού σε ένα μυστηριακό θεατρικό δρώμενο, καταποντίζονται από την αποστολή τους. Ταυτίζονται με τους ρόλους που τους έχουν δοθεί· και, όταν μια ομάδα προσφύγων, που άφησαν τα ερείπια των λεηλατημένων σπιτιών τους, φτάνει στο χωριό ελπίζοντας να βρει προστασία, το δράμα τού Θείου Πάθους γίνεται πραγματικότητα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑφηγούμενος αυτή την ιστορία αγάπης και μίσους, ζήλιας και κακίας, θάρρους και εγκαρτέρησης, ο Καζαντζάκης αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως είναι ένας αριστοτέχνης τής ρεαλιστικής περιγραφής και της δημιουργίας χαρακτήρων. Όμως, ο αμείλικτος ρεαλισμός του διαποτίζεται από ένα βαθύ ποιητικό αίσθημα, το οποίο του επιτρέπει από το χάος να δημιουργεί αρμονία, από ένα μικρό χωριό να χτίζει το σύμπαν.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την αγγλική έκδοση \"Christ Recrucified\" by Nikos Kazantzakis, αρχικά Bruno Cassirer - Oxford και κατόπιν Faber and Faber, London - Boston, 1990.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Το μυθιστόρημα \"Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται\" είναι αναμφίβολα ένα έργο υψηλής καλλιτεχνικής τάξεως, δημιουργημένο από ένα τρυφερό και σταθερό χέρι, και χτισμένο με έντονη δυναμική ισχύ. \u003cbr\u003eΙδίως θαύμασα την ποιητική διακριτικότητα στη διατύπωση των, λεπτών αλλά αλάθευτων, νύξεων στην ιστορία του Χριστιανικού Πάθους. Δίνουν στο βιβλίο το μυθικό υπόβαθρό του, το οποίο αποτελεί \u003cbr\u003eένα τόσο ζωτικό στοιχείο στη σημερινή επική φόρμα...\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Τόμας Μανν, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1929)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Από τότε που ήμουν μικρό παιδί, κανένας συγγραφέας δεν μου έχει κάνει τόσο βαθειά εντύπωση, \u003cbr\u003eόσο ο Νίκος Καζαντζάκης. Το έργο του έχει βάθος και διαχρονική αξία, επειδή [ο Καζαντζάκης] έχει βιώσει πολλά και επειδή, μέσα στην ανθρώπινη κοινότητα, έχει υποφέρει πολλά και προσφέρει πολλά.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Άλμπερτ Σβάιτσερ, Νόμπελ Ειρήνης 1952)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19837.jpg","isbn":"978-960-7948-22-9","isbn13":"978-960-7948-22-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":452,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"26.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19837,"url":"https://bibliography.gr/books/o-xristos-ksanastaurwnetai.json"},{"id":19261,"title":"Θέατρο: Χριστός, Ιουλιανός ο Παραβάτης, Νικηφόρος Φωκάς, Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος","subtitle":"Τραγωδίες με βυζαντινά θέματα","description":"Χριστός:\u003cbr\u003e«Έμμετρη τραγωδία γραμμένη το 1921. Ξαναγράφτηκε το 1924, και σε τρίτη τελική μορφή το 1928, οπότε και κυκλοφόρησε απ' τις εκδόσεις \"Στοχαστής\". Το πρόσωπο του Χριστού παρουσιάζεται με την ανθρώπινη και κοινωνική του όψη, όπως άλλωστε συμβαίνει και στα άλλα έργα του (\"Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται\", \"Ο Τελευταίος Πειρασμός\").»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο του Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Το 1921 [ο Νίκος Καζαντζάκης] ξαναδουλεύει την έμμετρη τραγωδία \"Χριστός\", που είναι μια ανανεωμένη μορφή μεσαιωνικού μυστηρίου. Κυκλοφόρησε το 1928 από τις εκδόσεις \"Στοχαστής\" και αφιερώνεται στην Elsa (Elisabeth) Alexander Lange, που γνώρισε το 1923 στο Goetheschloss. Ο Καζαντζάκης προσπαθεί να ερμηνεύσει το θαύμα που λέγεται Χριστός και το θαύμα που λέγεται ανθρώπινη ζωή. Βασικά θεματικά μοτίβα είναι δανεισμένα από τη Μάνα του Χριστού και τη Μαγδαληνή τού Κώστα Βάρναλη, ο συγγραφέας όμως τα μετασχηματίζει με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο. Το πρόσωπο του Χριστού παρουσιάζεται με την ανθρώπινη μορφή του, όπως και στα μυθιστορήματά του αργότερα \"Ο Χριστός ξανασταυρώνεται\" και \"Ο Τελευταίος Πειρασμός\".\u003cbr\u003e»\"Ο Καζαντζάκης\", γράφει ο Γιάννης Κορδάτος (Γιάννη Κορδάτου: \"Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας\", Βιβλιοεκδοτική, σελ. 464), \"επηρεασμένος από το Ρενάν, το Στράους και τους άλλους κριτικούς της ευαγγελικής παράδοσης, παρουσιάζει το Χριστό νεοϊδεάτη και κοινωνικό μεταρρυθμιστή. [...]\u003cbr\u003e»Σε όλη του τη ζωή, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ίδιος ο Καζαντζάκης, ήταν κυριευμένος από τη μεγάλη ηρωική ψυχή του Χριστού.\u003cbr\u003e»\"Οι τρεις πρώτες τραγωδίες που σάρκωνα μέσα μου με πονούσαν· οι μελλούμενοι στίχοι ήταν ακόμα μουσική και μεγάλες μορφές μοχτούσαν μέσα μου να πάρουν πρόσωπο, ο Οδυσσέας, ο Νικηφόρος Φωκάς, ο Χριστός· να ξεκορμίσουν από το σπλάχνο μου, να λευτερωθούν, να λευτερωθώ κ' εγώ. Σε όλη μου τη ζωή ήμουν κυριεμένος από τις μεγάλες ηρωικές ψυχές\". (Νίκου Καζαντζάκη: \"Αναφορά στον Γκρέκο\", σελ. 190). [...]»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το βιβλίο της Θεοδώρας Παπαχατζάκη-Κατσαράκη \"Το Θεατρικό Έργο του Νίκου Καζαντζάκη\", \u003cbr\u003eΕκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα 0- Γιάννινα 1985, σελ. 62-65.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΙουλιανός ο Παραβάτης:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε στο Λονδίνο απ' τις 19 Σεπτέμβρη μέχρι τις 5 Οκτώβρη 1939, στο σπίτι της εκδότριας [ενν. χορηγού] της \"Οδύσειας\", Joe Macleod, στο Stratford-on-Avon, κάτω από το βόμβο των πολεμικών αεροπλάνων. Σε πρώτη έκδοση κυκλοφόρησε το Νοέμβρη 1945 απ' τον οίκο \"Πιγκουΐνος\". Για πρώτη φορά ανεβάστηκε στη σκηνή στο Παρίσι το 1949, σε διαγωνισμό για θιάσους νέων με σκηνοθεσία Georges Carmier. Στην Ελλάδα πρωτοπαίχτηκε το Φλεβάρη 1959 απ' το Εθνικό Θέατρο.\u003cbr\u003e»Αναφέρεται στις δυο-τρεις τελευταίες μέρες τής ζωής του βυζαντινού αυτοκράτορα. Η δράση του δε στηρίζεται σε αντικειμενικά γεγονότα αλλά στις μεταβολές των αντιδράσεων και των συναισθημάτων τού ήρωα. Πρόκειται δηλαδή για μια τραγωδία που κινείται αποκλειστικά σ' ένα ψυχολογικό επίπεδο, γεμάτη από πάθη, νοήματα και ψυχικές καταστάσεις.\u003cbr\u003e»Ο Ιουλιανός ξέρει πως ο αγώνας του είναι μάταιος και σχεδόν ουτοπικός· όμως στρατεύεται σ' αυτόν συνειδητά, γιατί μόνο μ' αυτόν του τον αγώνα μπορεί να περισώσει την ελευθερία, το μόνο ιδανικό του. Η Μαρίνα τον αγαπά και τον θαυμάζει, απ' την άλλη όμως είναι σφιχτά δεμένη με την πίστη της. Έτσι στο αποκορύφωμα του έργου τον σκοτώνει η ίδια με το δηλητήριο που του δίνει, αλλά πεθαίνει ταυτόχρονα κι αυτή μαζί του. Το χρέος κι η αγάπη συγκρούονται γι’ άλλη μια φορά και η μοναδική διαφυγή απ' το αδιέξοδο είναι η αυτοκτονία.[...]» \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Ο Κλαύδιος Φλάβιος Ιουλιανός, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων από το 361 έως το 363 μ.Χ., γνωστότερος ως Ιουλιανός ο Αποστάτης ή Παραβάτης, αποτελεί μια αμφιλεγόμενη και συναρπαστική μορφή τής Ρωμαϊκής και Ελληνικής Ιστορίας. Υπήρξε, επίσης, δεινός συγγραφέας της Αττικής διαλέκτου.\u003cbr\u003e»Τα χαρακτηριστικά τής προσωπικότητας του Ιουλιανού δεν είναι εύκολο να ξετυλιχτούν, γιατί ήδη από την εποχή του επικρίθηκε με σφοδρό πάθος από τους Χριστιανούς. Οι προσπάθειές του για την αναβίωση της ειδωλολατρίας όχι μόνον αποκρούσθηκαν, αλλά, επί πλέον, παρεξηγήθηκαν και διαστρεβλώθηκαν από εθνικούς και Χριστιανούς.\u003cbr\u003e»Υπάρχει ένα σημάδι τραγικού μεγαλείου στη σύντομη ζωή αυτού του ανθρώπου, πολιτικού, στρατιωτικού, στοχαστή και συγγραφέα. Γεννημένος το 333, έχασε τη μητέρα του όταν ήταν ενός έτους. Ο πατέρας του, ο Φλάβιος Ιούλιος Κωνστάντιος, αδερφός από μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, δολοφονήθηκε μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του Ιουλιανού και άλλους συγγενείς, σε μια αιματηρή σφαγή. Μόνο δύο αδέρφια, ο Γάλλος και ο -πεντάχρονος τότε- Ιουλιανός, γλύτωσαν από το μακελειό, το 337. Το ορφανό μεταφέρεται στη Νικομήδεια, όπου δάσκαλός του γίνεται ο Επίσκοπος Ευσέβιος. Από τότε αρχίζει να ξυπνά μέσα του μια φλογερή αγάπη για τα Ελληνικά Γράμματα και για τη φιλοσοφική σκέψη των αρχαίων Ελλήνων. \u003cbr\u003e»Αυτή η ανησυχία θα μεγαλώσει κατά την αιχμαλωσία που του επιβάλλει, μαζί με τον αδερφό του, ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος, από το 342 έως το 348. Πρόκειται για σκληρά χρόνια εγκλεισμού σε ένα φρούριο στη μακρινή Καππαδοκία, μετά από τα οποία ο Ιουλιανός επιστρέφει στη Νικομήδεια.\u003cbr\u003e»Κατά τη δεύτερη διαμονή του σ' αυτή την πόλη, ο νεαρός άνδρας ενδιαφέρεται για τη νεοπλατωνική φιλοσοφία που εκθέτει ο Μάξιμος ο Εφέσιος, στον οποίον ανέβλεπε ως σε αγαπημένο διδάσκαλο. Αυτή την εποχή προσκολλάται στη λατρεία τού Ήλιου, παρ' ότι εξακολουθεί να εμφανίζεται επιδιδόμενος στον Χριστιανισμό.\u003cbr\u003e»Η δολοφονία τού Γάλλου με διαταγή τού Κωνστάντιου επιφέρει τη δυσμένεια του Ιουλιανού έναντι του Αυτοκράτορα. Φυλακίζεται, και η ζωή του διατρέχει σοβαρό κίνδυνο. Σώζεται για άλλη μια φορά και, μετά από διάφορες περιπέτειες, κατευθύνεται στην Αθήνα, κέντρο των φιλοσοφικών, θρησκευτικών και λογοτεχνικών ανησυχιών του. Σε μια στροφή τής πολιτικής του, ο Κωνστάντιος τον ανεβάζει στο αξίωμα του συν-αυτοκράτορα και του δίνει για σύζυγο την αδερφή του Ελένη. Έπειτα τον στέλνει να πολεμήσει τους βαρβάρους στη Γαλατία. Ακολουθούν τέσσερα χρόνια έντονης και λαμπρής στρατιωτικής δραστηριότητας, συνοδευόμενης από σταθερή λογοτεχνική παραγωγή. Οι επιτυχίες του οδήγησαν τον Κωνστάντιο να επιχειρήσει να δράσει εναντίον του, αλλά οι στρατιώτες ανακήρυξαν Αύγουστο τον συν-αυτοκράτορα το έτος 360. Ο εμφύλιος πόλεμος φαινόταν να πλησιάζει. Ο Ιουλιανός επιθυμεί τον συμβιβασμό, αλλά τον επόμενο χρόνο, καθώς ο Κωνστάντιος προχωρεί εναντίον του, η αναμέτρηση είναι πια βέβαιη. Ο θάνατος του Αυτοκράτορα άλλαξε τον ρου των γεγονότων.\u003cbr\u003e»Τα τρία έτη της εξουσίας τού Ιουλιανού είναι ταραγμένα, γεμάτα ανησυχίες και πρωτοβουλίες. Ο Αυτοκράτορας εισήγαγε μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση· προσπάθησε να επιβάλει δικαιοσύνη και τάξη· έφτιαξε φιλανθρωπικά ιδρύματα που θα προστάτευαν εθνικούς και χριστιανούς αδιακρίτως· αφιερώθηκε στην αποστολή τήη οργάνωσης της ειδωλολατρικής θρησκείας, παίρνοντας πολλά στοιχεία από τη χριστιανική λειτουργία· δραστηριοποιήθηκε για την ανύψωση του ηθικού και πνευματικού επιπέδου του ειδωλολατρικού κλήρου, ιδρύοντας σχολές για ιερείς. Αλλά η διαταγή να ξανανοίξουν οι αρχαίοι ναοί [...] ερμηνεύτηκε από τους Χριστιανούς ως κήρυξη πολέμου. [...] Η αντίδραση μεγαλώνει, ενώ ο Αυτοκράτορας πολλαπλασιάζει τις πρωτοβουλίες του και συγγράφει ασταμάτητα. Η εκστρατεία εναντίον των Περσών, που αρχίζει να ετοιμάζεται στην Αντιόχεια το 362, θα σημάνει το τέλος του. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, που επικρίθηκε από Χριστιανούς και εθνικούς, ο Ιουλιανός πεθαίνει, στις 26 Ιουνίου 363. Μαζί του γκρεμίζονται τα σχέδιά του και τα όνειρά του.\u003cbr\u003e»Η μορφή του Ιουλιανού έχει τραβήξει την προσοχή περισσότερων Νεοελλήνων συγγραφέων. Κατά τον 19ο αιώνα, ο αρχαϊστής συγγραφέας Ραγκαβής τον ανέβασε στο θέατρο. (Μεταξύ των μη Ελλήνων συγγραφέων που επίσης είδαν στον Ιουλιανό ένα λογοτεχνικό θέμα ήταν ο Μερεκόβσκι και ο Ίψεν). Ο μεγάλος ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης πραγματεύτηκε από ασυνήθιστες οπτικές γωνίες την προσωπικότητα του Αυτοκράτορα, σε πέντε ή έξι ποιήματα. \u003cbr\u003e»Για τον Καζαντζάκη, ο Ιουλιανός είναι ένα πρόσωπο κατ' ουσίαν τραγικό, σημαδεμένο από τη σφραγίδα τής αντίφασης, ερωτευμένο με έναν κόσμο νεκρό, ο οποίος ιστορικώς είναι αδύνατο να αναστηθεί. Ο αγώνας του, τυλιγμένος σε λάμψεις μυστικές, παρουσιάζεται με πολλούς τύπους εκείνης της ανέλπιδης πάλης για μια \"μεγάλη ιδέα\", που αποτελεί, όπως ξέρουμε, ένα από τα μεγάλα και σταθερά μοτίβα της καζαντζακικής δημιουργίας. Ο Καζαντζάκης θαυμάζει την προσπάθεια του Ιουλιανού, πέρα από το καθ’ εαυτό περιεχόμενο της σκέψης τού πρίγκιπα εκείνου. Το κείμενο μάς το παρουσιάζει με μια παθιασμένη ενέργεια. Η επιστροφή των αρχαίων θεών ανατείνει την ψυχή του Ιουλιανού, καθώς επιστρέφει θριαμβευτής από μια από τις μεγάλες του εκστρατείες ενάντια στους βαρβάρους:\u003cbr\u003e\"Ξανάρχουνται οι θεοί, γεννιέται πάλι ο κόσμος· \u003cbr\u003e[...] \u003cbr\u003eΣαν άνεμος σφοδρός ο Διόνυσος εχύθη,\u003cbr\u003eχιμούν τ' ασκέρια μας κι ασκώθηκε ο παιάνας\u003cbr\u003eο μέγας πάλι ορθός: ‘Ομπρός, παιδιά μου, εγώ \u003cbr\u003e'μαι η αθάνατη κι όλο πληγές και φως Ελλάδα!\"\u003cbr\u003e»Η λατρεία προς τον δάσκαλο που του άνοιξε τα μάτια στο φως τού Ελληνισμού ενώνεται με τη θέρμη του για τον Διόνυσο. Με συγκίνηση αναπολεί τον ένα και επικαλείται τον άλλο, όταν του ανακοινώνεται ο θάνατος του Μάξιμου.\u003cbr\u003e»Η θέρμη τού Ιουλιανού για την αρχαία Ελλάδα και για τις αξίες της δεν περιορίζεται στην πράξη σε μια αναστήλωση της παγανιστικής λατρείας. Στις ιδέες του, ένα σημαντικό χώρο καταλαμβάνει η επιθυμία μιας ηθικής κάθαρσης του κόσμου. [...]\u003cbr\u003e»Καθώς οι δυσκολίες μεγαλώνουν, καθώς η παθιασμένη αντίδραση στα σχέδιά του ήδη κάνει την ήττα να διαφαίνεται, η απογοήτευση του Αυτοκράτορα αυξάνεται. [...]\u003cbr\u003e»Τα χτυπήματα που δέχεται ο νεαρός μεταρρυθμιστής διαδέχονται το ένα το άλλο. Ο πόνος τον πλημμυρίζει όταν οι Χριστιανοί ξερριζώνουν τα σμαραγδένια μάτια του αγάλματος του αγαπημένου του θεού, του Διονύσου, για να τα τοποθετήσουν στη μορφή της Παρθένου. [...]\u003cbr\u003e»Από την αρχή, ο Ιουλιανός διατηρεί τη συνείδηση του δύσκολου πεπρωμένου του. [...] Και η περηφάνια μπρος στην αντίξοη μοίρα είναι η αρετή που θαυμάζει περισσότερο. Είναι η στάση που θαυμάζει στην ίδια του τη γυναίκα, η οποία κρεμιέται, λαβωμένη από θανάσιμες αμφιβολίες. [...]\u003cbr\u003e»Όλα συγκλίνουν στην εισαγωγή τής τελικής τραγωδίας. Οι Χριστιανοί συνωμοτούν για να ξεγελάσουν τον Αυτοκράτορα σχετικά με τη στρατιωτική κατάσταση, ώστε να φανεί χαμένος [...]. Ο Επίσκοπος, μετά από μακρά προσπάθεια, καταφέρνει να πείσει τη Μαρίνα, κόρη τού Μάξιμου, δασκάλου του Ιουλιανού, να φαρμακώσει τον αγαπημένο της, όταν αυτός πληγώνεται στη μάχη. Ο φανατισμός τού ιεράρχη έρχεται σε αντίθεση με την πνευματική μεγαλοσύνη τού Αυτοκράτορα. Η ελευθερία για τις λατρείες, η οποία δεν σήμαινε την απαγόρευση της χριστιανικής θρησκείας, ήταν γι' αυτόν μια πράξη ασυγχώρητη:\u003cbr\u003e\"Να, τούτος είναι ο βασιλιάς ο Παραβάτης,\u003cbr\u003eτο μέγα ανάθεμα στην κεφαλή του απάνω! \u003cbr\u003e[...]\u003cbr\u003eΓιούδα,\u003cbr\u003eεμείς, εμείς οι σκλάβοι, οι αγράμματοι, οι χωριάτες,\u003cbr\u003eεμείς, εμείς οι πεινασμένοι, οι κουρελήδες,\u003cbr\u003eεμείς οι χριστιανοί, Αποστάτη, θα σε φάμε!\" \u003cbr\u003e»Ο αναβρασμός τής επανάστασης απλώνεται στο ρωμαϊκό στρατόπεδο. Οι στρατιώτες αρνούνται να πολεμήσουν και απαιτούν οπισθοχώρηση· θέλουν να τρέξουν στα καράβια για να σωθούν και να εγκαταλείψουν τον σκληρό πόλεμο εναντίον των Περσών. Όμως, ο Ιουλιανός παραμένει ανένδοτος. Δεν θα υποχωρήσει. Η Μαρίνα τού αναφέρει τον θάνατο, αλλά δεν τον εντυπωσιάζει. [...]\u003cbr\u003e»Επίσης αγέρωχα αποκρούει τη συμπόνια στις στιγμές που δεν μπορεί παρά να συνεχίσει να αγωνίζεται χωρίς ελπίδα: \u003cbr\u003e\"Στην τρίκορφη γυμνή χαρά τού ανθρώπου στέκω:\u003cbr\u003eαπελπισιά, ερημιά, παλικαριά· πιο πάνω,\u003cbr\u003eαχ, δεν μπορεί του ανθρώπου ο νους να σκαρφαλώσει.\"\u003cbr\u003e»Το πεπρωμένο σφραγίστηκε. Το όνειρο να αναστηθεί η Ελλάδα και το φως της κατέρρευσε. Ο Ιουλιανός θα αντιμετωπίσει τον θάνατο δίχως καμιάν ελπίδα.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Βλ. το σημείωμα του Miguel Castillo Didier για τον Ιουλιανό στην έκδοση \"Teatro Vol. I: Odiseo, Juliano, Niceforo, Kapodistria\", Universidad de Chile, Sede Santiago Oriente, Facultad de Filosofia y Letras, \u003cbr\u003ePublicaciones del Centro des Estudios Bizantinos y Neohelenicos, Santiago de Chile 1978.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΝικηφόρος Φωκάς:\u003cbr\u003e«Άλλο ένα ιστορικό πρόσωπο και γεγονός που εμπνέει τη θεατρική δημιουργία του Νίκου Καζαντζάκη. Πρωτοδημοσιεύτηκε απ' τις εκδόσεις \"Στοχαστής\" το τελευταίο δεκαήμερο του Δεκέμβρη 1927 κι αναφέρεται στο ιστορικό περιστατικό της δολοφονίας του Νικηφόρου Φωκά από τον Τσιμισκή.\u003cbr\u003e»Ολόκληρο το έργο διακατέχεται από ένα έντονο θρησκευτικό και μεταφυσικό κλίμα. Η δράση κινείται έντονα σ’ ένα εσωσυνειδησιακό επίπεδο [...].»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο τού Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«[...] Στο Νικηφόρο Φωκά ακούμε κάτι γνήσιο από τον ηρωισμό, τον άγριο μυστικισμό και τη σκοτεινή ατμόσφαιρα του ένατου αιώνα στο Βυζάντιο. Ζούμε τα παράφορα πάθη, τις συνωμοσίες, τις ραδιουργίες.\u003cbr\u003e»\"Ο Νικηφόρος Φωκάς\", γράφει ο Βρεττάκος, \"ανήκει στη σειρά των ανήσυχων ηρώων που δε βολεύονται σε κανένα χώρο, παλεύουν, ξεπερνούν την ελπίδα και δίνουν την ηρωική τους μάχη με το θάνατο. Ο Καζαντζάκης δεν περιορίζεται στο ιστορικό γεγονός, στα περιστατικά και στις συγκρούσεις που συνιστούν το δράμα. Πίσω από τη συγκεκριμένη περίπτωση θέλει να δώσει ένα άλλου είδους δράμα, προσωπικό, βαθύτερο. Έτσι ο ανυποψίαστος Νικηφόρος πλουτίζεται με ιδέες, θεωρήσεις και ταραχές μεταχριστιανικές, υπερανθρώπινες.\u003cbr\u003e»Παλεύει μπερδεμένος ανάμεσα στη γυναίκα (τη Θεοφανώ), το Θεό και το θρόνο. Έξω φοράει τη βασιλική πορφύρα, κι από μέσα, κατάσαρκα, το ράσο τού μοναχού. Το κελί του είναι έτοιμο και τον περιμένει στο Άγιον Όρος. Έχει περάσει \"όλες τις στράτες της σφαγής και της λαχτάρας\", σκέφτεται να πάψει πια τους πολέμους, να κλείσει ειρήνη, να φιλιώσει τα ρηγάτα του κόσμου, ν' ανοίξει τις στέρνες του σταριού στη φτώχεια. Ωστόσο όλα τον αντιμάχονται. Ο Θεός, η Θεοφανώ, ο λαός του, ματωμένος από τους πολέμους και πεινασμένος. Ταλαντεύεται μέσα σε μιαν ατμόσφαιρα επαναστατημένη, κινδυνεύει σε κάθε βήμα.\u003cbr\u003e»\"Νίκησε τον άνθρωπο ύστερα από τις απανωτές του νίκες, αλλά οι λογαριασμοί του είναι ανοιχτοί με τον Θεό. Μπρος όμως από το Θεό βρίσκεται η Θεοφανώ που τον πείθει πως το μόνο σίγουρο αγαθό της γης είναι η σάρκα. Ο ίδιος όταν βρίσκεται μπρος της, νομίζει πως χαρά άλλη έξω από τη Θεοφανώ δεν υπάρχει γι' αυτόν ούτε στη γης ούτε στον ουρανό\". (Νικηφόρου Βρεττάκου: \"Νίκος Καζαντζάκης: η αγωνία και το έργο του\". Στέντωρ, Αθήνα 1960, σελ. 589-590).\u003cbr\u003e»Ο Νικηφόρος γυρίζει νικητής από κάποιο πόλεμο. Θα ’πρεπε να νιώθει ευχαριστημένος, κι όμως κρυφό σαράκι τρώει την ψυχή του. Οι θριαμβευτικοί ύμνοι κι οι κολακείες δεν τον ξεγελούν. Ξέρει, ο λαός κουράστηκε από τους πολέμους κι αποζητά την ηρεμία, την ειρήνη. Διαισθάνεται ότι ο Τσιμισκής [...] κερδίζει ολοένα και περισσότερο την αγάπη και την προτίμηση της Θεοφανώς. [...] Ο πόθος του τον βασανίζει νύχτα μέρα ακατάπαυστα. Ζητάει να ξεχάσει τις ευθύνες του, να χαρεί σαν κοινός άνθρωπος [...].\u003cbr\u003e»Προαισθάνεται το τέλος του να πλησιάζει. Δεν τον χωράει ο τόπος, πνίγεται. Θέλει να παραχωρήσει το θρόνο στον αδελφό του Λέοντα και να ασκητέψει στο Άγιο Όρος. Η σάρκα του όμως είναι ανίσχυρη, μένει δέσμιος του πάθους του για τη Θεοφανώ. [...]\u003cbr\u003e»Διαρκώς αναβάλλει τη φυγή του, ενώ η συνωμοσία εξυφαίνεται γύρω του. Η καταστροφή πλησιάζει. Η Θεοφανώ ανοίγει την πόρτα στον Τσιμισκή. Οι συνωμότες ψύχραιμοι προχωρούν στη δολοφονία. Ο Νικηφόρος καταλαβαίνει πως απόμεινε μόνος, αβοήθητος. Νικά το φόβο, αντικρίζει ατάραχος, περήφανος τη μοίρα.\u003cbr\u003e\"Λυτρώθηκα, γελώ! Τραγούδησε, ψυχή μου,\u003cbr\u003eστο πιο αψηλό κλαρί τής ’πελπισιάς του ανθρώπου!\"\u003cbr\u003e»Μια γυναίκα του χορού, Σαρακηνή, που εξιστορεί το θάνατό του, αφηγείται ότι ένας από τους συνωμότες, ο Βούρτσης, του χαράκωσε με το σπαθί το πρόσωπο \"απ' το μεσόφρυδο, ως κάτω το σαγόνι\". Η ψυχή του όμως δε βγαίνει παρά μόνο όταν η Θεοφανώ τού μπήγει στην καρδιά το βυζομάχαιρό της. Ο Νικηφόρος λυτρωμένος από τα δεσμά τής ύλης, τινάχτηκε ορθός, μούγκρισε τρεις φορές \"Δόξα σοι ο Θεός\" και ξεψύχησε. [...]»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το βιβλίο τής Θεοδώρας Παπαχατζάκη-Κατσαράκη \"Το Θεατρικό Έργο του Νίκου Καζαντζάκη, \u003cbr\u003eΕκδόσεις «Δωδώνη», Αθήνα - Γιάννινα 1985, σελ. 62-65.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΚωνσταντίνος Παλαιολόγος:\u003cbr\u003e«Γράφτηκε για πρώτη φορά το 1944 και σε δεύτερη γραφή το 1949. Η τελική, τρίτη, γραφή του έγινε σε δεκατρισύλλαβο στίχο το Μάρτη 1951. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό \"Νέα Εστία\" το 1953 με υπότιτλο \"ο εθνικός θρύλος της Αλώσεως\" κι έγινε όπερα απ' το Μανόλη Καλομοίρη. Παίχτηκε απ' την Εθνική Λυρική Σκηνή στο Ωδείο Ηρώδου τού Αττικού στις 16 Αυγούστου 1962.\u003cbr\u003e»Με πλαίσιο την πολιορκημένη Κωνσταντινούπολη δίνονται σε αδρές γραμμές οι κοινωνικοϊστορικές συνθήκες που οδήγησαν στην πτώση. Η ιστορική διάσταση επικρατεί σε βάρος της μεταφυσικής, που αρχικά φαινόταν σαν η μόνη διαφυγή. Κάθε ελπίδα βοήθειας απ' την Παναγία εγκαταλείπεται και ο λαός, οι άρχοντες και το ιερατείο μένουν χωρίς στήριγμα να παλέψουν με τις λίγες δυνάμεις που τους απόμειναν ενάντια στον πανίσχυρο εχθρό που τους πολιορκεί.\u003cbr\u003e»Μέσα στο θρησκευτικό φανατισμό, τη δεισιδαιμονία και τη θρησκοληψία του λαού και την απελπισμένη προσπάθεια της άρχουσας τάξης να περισώσει τα προνόμιά της, προβάλλει η ηρωϊκή μορφή του τελευταίου αυτοκράτορα που, ξέροντας το μάταιο της αντίστασης κι ενώ του ήταν δυνατό να σωθεί, αποδέχεται συνειδητά τη θυσία και το χρέος του. Ο μονόλογός του στο τέλος της δεύτερης πράξης είναι μεγαλειώδης από θεατρικής και νοηματικής άποψης κι εκφράζει όλο το δυναμισμό και την ψυχική του ανάταση πάνω από κάθε ελπίδα, πίστη ή φόβο.\u003cbr\u003e»Στο σημείο αυτό κορυφώνεται το δραματικό στοιχείο τού έργου [...].»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το άρθρο του Θόδωρου Γραμματά «Ξαναδιαβάζοντας το έργο του Νίκου Καζαντζάκη» στο περιοδικό Διαβάζω, Αριθ. 51, Μάρτιος 1982.) \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Σ' εκείνη την τραγική νύχτα της 28 προς 29, τοποθετεί το έργο του ο Καζαντζάκης. Είναι οι τελευταίες ώρες της μακράς αγωνίας τού Βυζαντίου. Η σύγχυση και ο φόβος κυριαρχούν στους δρόμους της Βασιλεύουσας. Τα θεμέλια που στήριζαν τη φεουδαρχική τάξη και την αυτοκρατορική εξουσία έχουν καταρρεύσει οριστικά. Στις τάξεις και τα στρώματα του άλλοτε στέρεου Κράτους -τους ευγενείς, τον κλήρο, τον λαό και τους σκλάβους- απλώνεται η διχόνοια και ο τρόμος. Φήμες για βοήθεια από τη Δύση και για θεϊκή βοήθεια αναμιγνύονται με άσχημους οιωνούς και κατηγορίες για παράδοση της ορθόδοξης πίστης στον Πάπα και πρόκληση της οργής τού Θεού. Ένας έξαλλος πυροβάτης διακρίνει στον αέρα τους τρεις αρχαγγέλους τής Αποκάλυψης και προφητεύει ξανά και ξανά την καταστροφή. Οι ξέφρενες κραυγές του και το άτακτο πηγαινέλα τού λαού είναι τα στοιχεία που δίνουν, στην Πρώτη Πράξη, τον πίνακα της φρίκης της τελευταίας νύχτας της Κωνσταντινούπολης. Στο βάθος, η μεγαλοπρέπεια της Αγια-Σοφιάς, ο πένθιμος ήχος από τις καμπάνες και ο απόηχος των μυστικών βυζαντινών ψαλμών συμπληρώνουν το πλάνο.\u003cbr\u003e»Αυτή η εικόνα προετοιμάζει την εμφάνιση της μορφής του Κωνσταντίνου, του οποίου η ευγενική ψυχή υψώνεται αγνή και θλιβερή πάνω από μια θάλασσα παθών και μικροπρεπών συμφερόντων. Η Δεύτερη Πράξη μας παρουσιάζει διάφορες ιστορικές προσωπικότητες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο κατά τις τελευταίες ημέρες του Βυζαντίου. Ο Αυτοκράτορας προσπαθεί να φέρει την ειρήνη μεταξύ τους και να συνεχίσει την αντίσταση ενάντια στους οθωμανούς. Έπειτα, πρέπει να προσπαθήσει να κατευνάσει τους ευγενείς, που περισσότερο αγχώνονται να φροντίσουν τα σπίτια τους και τα φεουδαρχικά τους προνόμια παρά την άμυνα, και τον λαό που, πεινασμένος και λεηλατημένος, θέλει πρώτ' απ' όλα ψωμί και ανακωχή.\u003cbr\u003e»Στη μέση τής γενικής τυφλότητας, ο Κωνσταντίνος, που ήρθε στην Πόλη για να λάβει ένα στέμμα από αγκάθια και όχι αυτοκρατορικό, αρνείται να σκεφτεί την προσφορά σωτηρίας που έκανε ο Μουχαμέτης. Θα μπορούσε να απαλλάξει την πόλη από την καταστροφή· να επιστρέψει στον γλυκύ και καλλιεργημένο Μυστρά, στην Πελοπόννησο· να κρατήσει τη ζωή του και ένα θρόνο και να δημιουργήσει το κέντρο μιας νέας Ελλάδας. Όμως, θα συνεχίσει τον δρόμο της θυσίας, παρ' ότι μπορεί να είναι μάταιος. Έχει επιλέξει το πιο δύσκολο μονοπάτι. Θα υπερασπιστεί μέχρι τέλους την Πόλη που εμπιστεύτηκαν στα χέρια του, \"τη χαρά κι ελπίδα όλων των Ελλήνων\". Του έχουν ορίσει να παραδώσει το αυτοκρατορικό στέμμα στον αρχηγό του Μοναστηριού της Παρθένου, τον φοβερό και φανατικό Ηγούμενο, που πιστεύει πως είναι το όργανο της θείας σωτηρίας. Όταν η διένεξη με τον άγριο μοναχό λύνεται, είναι ήδη αργά. Ο Κωνσταντίνος πηγαίνει στο πόστο του στην Πύλη του Ρωμανού, όπου θα πεθάνει ηρωϊκά.\u003cbr\u003e»Η τελευταία Πράξη περιορίζεται στο να δώσει δραματική μορφή στον δημοφιλή θρύλο για τον \"μαρμαρωμένο Βασιλιά\", ο οποίος θα ξαναζωντανέψει την ημέρα που οι χριστιανοί θα ξαναμπούν στην Κωνσταντινούπολη.\u003cbr\u003e»Παρόμοιας τραγικής πνοής με τον Χριστόφορο Κολόμβο και τον Καποδίστρια, ο Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος αποδεικνύεται επίσης απαραίτητος για να γνωρίσουμε το ιδεώδες του καζαντζακικού ήρωα και ανθρώπου, εκείνου που ακολουθεί την ανώτατη εντολή τής Ασκητικής: να αγωνίζεσαι χωρίς ελπίδα, να πολεμάς παρ' όλο που δεν υπάρχει τέλος ή ανταμοιβή. Όπως ο Ιουλιανός ο Αποστάτης και ο Νικηφόρος [Φωκάς], τα πρόσωπα των υπόλοιπων βυζαντινών τραγωδιών του Καζαντζάκη, έτσι και ο Κωνσταντίνος κατατρώγεται από την υπέρκοσμη φλόγα που οδηγεί τον άνθρωπο να αντιμετωπίσει όλες τις αβύσσους και να θυσιαστεί για χάρη μιας ιδέας.\u003cbr\u003e»Στα πλαίσια του θεατρικού έργου του Καζαντζάκη, ο \"Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος\" έχει άμεση σχέση με το πρόβλημα του εθνικού πεπρωμένου των σύγχρονων Ελλήνων. Και, παρ' ότι η προσέγγιση του συγγραφέα επικεντρώνεται στην προσωπικότητα του Αυτοκράτορα, η εικόνα τού συλλογικού χάους και το μήνυμα της ελπίδας τής τελευταίας Πράξης, έχουν καταστήσει αυτή την τραγωδία αληθινό \"εθνικό δραματικό μεγαλούργημα\" των Ελλήνων. Έτσι τη χαρακτήρισε ο Μανώλης Καλομοίρης, ο μεγαλύτερος ίσως Νεοέλληνας συνθέτης, ο οποίος μεταχειρίστηκε το κείμενό της με πραγματική ευλάβεια στον \"Μουσικό Θρύλο\" του. Οι στιγμές που ο ελληνικός λαός βυθίζεται σε ένα σκοτάδι τεσσάρων αιώνων παρέμειναν, έκτοτε, \"αιχμαλωτισμένες\" στον Θρύλο και στην Τραγωδία.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το σημείωμα του Miguel Castillo Didier στην έκδοση Nikos Kazantzakis, \"Constantino Paleologo\", Editora Santiago, Santiago - Chile 1967.) \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19882.jpg","isbn":null,"isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":581,"publication_year":1998,"publication_place":"Αθήνα","price":"29.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19882,"url":"https://bibliography.gr/books/theatro-xristos-ioulianos-o-parabaths-nikhforos-fwkas-kwnstantinos-palaiologos.json"},{"id":19256,"title":"Στα παλάτια της Κνωσού","subtitle":"Ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά","description":"Ένα υπέροχο μυθιστόρημα για παιδιά, και όχι μόνο. Μύθος, ιστορία και αρχαιολογία, αισθήματα και ιδανικά μπλέκονται συναρπαστικά με την πλοκή και τους ολοζώντανους χαρακτήρες του έργου. Ο Νίκος Καζαντζάκης, που τόσο αγάπησε τα παιδιά, τους προσφέρει ένα βιβλίο γραμμένο με έμπνευση, φροντίδα και πολύ μεράκι, ένα βιβλίο που απορροφά όποιον το ανοίξει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e«Ο Καζαντζάκης, ο μεγαλύτερος από τους Έλληνες συγγραφείς, αφηγείται εδώ έναν πολύ αρχαίο μύθο, αυτόν του Μινώταυρου. Ο Κρητικός πολιτισμός αναπτύσσεται γύρω από το ανάκτορο της Κνωσού. Έξω γίνονται οι γιορτές, οι ταυρομαχίες, οι χοροί με τα φίδια, και μέσα στον μυστηριώδη Λαβύρινθο ζει ο τρομερός Μινώταυρος. Η Αθήνα δεν είναι παρά μια μικρή πολιτεία, καταπιεσμένη από την Κρητική εξουσία και εξαντλημένη από τον φόρο που πρέπει να πληρώνει στο τέρας. Θα κατορθώσει ο πρίγκιπας Θησέας, ο ήρωας του οποίου την αγάπη διεκδικούν οι κόρες τού βασιλιά Μίνωα, η Αριάδνη και η Φαίδρα, να νικήσει τον Μινώταυρο, να κατακτήσει την καρδιά τής αγαπημένης του και να ελευθερώσει την Αθήνα; Θα φανερώσει ο σιδεράς το μυστικό του νέου όπλου; Θα κάνει ο Δαίδαλος τους ανθρώπους να πετούν; Θα καταφέρουν ο Ίκαρος και οι φίλοι του να δραπετεύσουν από το παλάτι;\u003cbr\u003e»Κάτω από τη φόρμα ενός παθιασμένου περιπετειώδους μυθιστορήματος, στο οποίο συμβαίνουν τα πιο συναρπαστικά περιστατικά, ο Καζαντζάκης εκφράζει όλη την αντίληψή του για την Ιστορία: ένας κόσμος υπερβολικά γερασμένος, υπερβολικά πλούσιος, και ακριβώς γι' αυτό σάπιος, καταρρέει· ένας άλλος, νεότερος, φλογερότερος, ευγενέστερος, παίρνει τη θέση του. Οι αξίες τής ελπίδας, της ανδρείας, της ελευθερίας και της δημοκρατίας, που του είναι τόσο αγαπητές, προβάλλουν συνυφασμένες με την πλοκή.\u003cbr\u003e»Ένα πανέμορφο βιβλίο, όπου το κοινό τού Καζαντζάκη θα βρει αυτό που του αρέσει στο έργο του: τη χειροπιαστή παρουσία των πραγμάτων και των ανθρώπων στα οποία ο συγγραφέας δανείζει την απέραντη και επιτακτική αγάπη του για τη ζωή.»\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από την ισπανική έκδοση Nikos Kazantzakis, \"En el palacio de Cnosos\", Editorial Planeta, S.A., Coleccion Narrativa, Barcelona 1987) \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b19877.jpg","isbn":"978-960-7948-16-8","isbn13":"978-960-7948-16-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":451,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2011-12-15","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":399,"extra":null,"biblionet_id":19877,"url":"https://bibliography.gr/books/sta-palatia-ths-knwsou.json"}]