[{"id":123655,"title":"Το άνθος μιας πλανόδιας ελπίδας","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣα να 'ταν θεατής σε κάποιο μεγάλο θέατρο και παρακολουθούσε μια παράσταση που δεν πρόλαβε την αρχή της, προσπαθούσε να μπει στο νόημα του έργου καταγράφοντας σε πλήρη εγρήγορση και την παραμικρή λεπτομέρεια στη φυσική σκηνή της πλατείας. Ή σα να μπήκε στο θέατρο, όταν η παράσταση είχε κιόλας τελειώσει, πάλευε απ' τα απομεινάρια των ηρώων, πεταμένα εδώ και 'κει άτακτα στη σκηνή, κι απ' τους ηθοποιούς που είχαν βγάλει τα φανταχτερά ρούχα του ρόλου τους και περιφέρονταν, γυμνοί από μυστήριο, πότε μπροστά και πότε πίσω απ' τη βελούδινη, βυσσινιά κουρτίνα της αυλαίας, να συνθέσει απ' την αρχή όλη την πλοκή κι όλα τα συναισθήματα του έργου. Κοιτούσε τους ευγενείς που έκαναν τη βόλτα τους με τόση ελάχιστη βιασύνη, ώστε έδιναν την εντύπωση ότι την είχαν αρχίσει λίγο μετά την πτώση των πρωτόπλαστων απ' τον ουράνιο κήπο κι ότι σκόπευαν να την ολοκληρώσουν λίγο πριν τη συντέλεια του κόσμου. Κοιτούσε τις επιβλητικές τριώροφες και τετραώροφες κατοικίες, που στεφάνωναν την πλατεία σαν βαρύτιμα πετράδια πάνω στο καλοσχηματισμένο κεφάλι κάποιας υψηλή; προσωπικότητας. Κοιτούσε τις ακριβές άμαξες, που σταματούσαν στη μέση του δρόμου αφήνοντας σε κάποια πόρτα έναν εκλεκτό μουσαφίρη, κ' ύστερα τον αμαξά, που υποκλινόταν βαθιά βγάζοντας το καπέλο του, μέχρι οι πρώην επιβάτες του να γίνουν λεία της πόρτας που είχε ανοίξει διάπλατα για να τους καταπιεί κι αυτός να ισιώσει επιτέλους το κορμί του. Κοιτούσε τις κυρίες που με μικρά βηματάκια, χαμένα κάτω απ' τα πλατιά φουστάνια τους, ζύγωναν μορφάζοντας επιδοκιμαστικά ή δυσανασχετώντας τις βιτρίνες, τις φορτωμένες χρυσάφι κι ασήμι, ρουμπίνι και μαργαριτάρι. Κοιτούσε, σχημάτιζε στο μυαλό του ένα σωρό ανάκατες παραστάσεις, υποψίες; αισθημάτων, ζωντάνευε απροσδιόριστους φόβους κ' ανάκατες ελπίδες, μα δε μπορούσε να βάλει το καθετί σε μια σειρά και να του δώσει συγκεκριμένο νόημα...","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b126264.jpg","isbn":"978-960-446-042-7","isbn13":"978-960-446-042-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":527,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2013-08-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":217,"extra":null,"biblionet_id":126264,"url":"https://bibliography.gr/books/to-anthos-mias-planodias-elpidas.json"},{"id":123815,"title":"Το άνθος μιας πλανόδιας ελπίδας","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"[set δύο τόμων]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e...Ήταν ένας μουσικός του δρόμου, ζητιάνος, που σε κοιτούσε κ' έλεγες μέσα σου: \"Θεέ μου, τα κατάλαβε όλα!\" μα αυτός ούτε που σε είχε δει. Τα μάτια του τον είχαν προδώσει κ' έτσι μπορούσε να βλέπει καθαρότερα με τα μάτια της ψυχής· γέρος καμπουριασμένος, ερείπιο, με μακριά, τζιβιασμένα, κατάλευκα μαλλιά, με τη μύτη κατακόκκινη και πρησμένη. Καθόταν σ' ένα στενό πεζοδρόμιο κι ανάμεσα απ' τα πόδια του κυλούσαν σε ρυάκι τα νερά των ιχθυοπωλείων. Για να περάσει ο κόσμος τον έσπρωχνε. Άλλοι έκαναν κύκλο για να μην τον ακουμπήσουν και λερωθούν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Βόλφγκανγκ τον πλησίασε αργά και κάθισε δίπλα του. Δεν τον ένοιαξε που το παντελόνι του υγράνθηκε από τα βρομόνερα, δεν τον ένοιαξαν μήτε τα σκουντήματα κ' οι αθέλητες κλοτσιές των περαστικών. Ο ζητιάνος σταμάτησε να ανοιγοκλείνει με τα δάχτυλα του τις τρύπες του μικρού πνευστού. \"Και 'σύ φλογέρα παίζεις;\" ρώτησε τον Βόλφγκανγκ χωρίς να στρέψει το κεφάλι του. Η φωνή του είχε τα ίδια χαρακτηριστικά με τον ήχο του οργάνου, σα να μην το είχε βγάλει απ' το στόμα του. \"Ναι... φλογέρα...\" είπε ο Βόλφγκανγκ μην ξέροντας τι άλλο να πει. \"Πήγαινε σ' άλλο δρόμο. Εγώ είμαι από χρόνια σ' αυτή τη γωνιά. Είμαι και τυφλός, το βλέπεις\". \"Παππούλη\", έσκυψε ο Βόλφγκανγκ κοντά του, \"τι έφταιξε κ' έφτασες μέχρι εδώ;\" \"Σαν τι θέλεις να έφταιξε;\" είπε αδιάφορα ο γερομουσικός, \"Δεν ακούς;\" Τότε οι φωνές της αγοράς έφτασαν ως αυτόν δυνατότερα από ποτέ άλλοτε, πιεστικότερα από ποτέ άλλοτε, κοντινότερες όσο ποτέ άλλοτε. \"Μουσικοί είμαστε· πώς να τα βγάλουμε πέρα;\" ξανάπε ο γέρος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b126425.jpg","isbn":"978-960-446-043-4","isbn13":"978-960-446-043-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":511,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2013-08-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":217,"extra":null,"biblionet_id":126425,"url":"https://bibliography.gr/books/to-anthos-mias-planodias-elpidas-fe21d318-53e9-4cf0-8801-d1cd08fb9d58.json"}]