[{"id":196231,"title":"Άθος, ο δασονόμος","subtitle":null,"description":"Τι θέση έχει το επαναλαμβανόμενο έγκλημα στην καθημερινότητα ενός πολέμου που διαρκεί - εθνικοαπελευθερωτικού, εμφυλίου, κοινωνικού ή ατομικού πολέμου για την επιβίωση; Ποιο είναι το νόημα της θυσίας των αμάχων, όταν πρόκειται για ανυποψίαστα θύματα αντιποίνων;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτις 13 Δεκεμβρίου 1943, στα Καλάβρυτα, οι Γερμανοί διαπράττουν αντίποινα εκτελώντας όλο τον άμαχο αντρικό πληθυσμό. Μένουν οι γυναίκες για να θάψουν τους άντρες. Η Μαριάνθη και η κόρη της η Μαργαρίτα εγκαταλείπουν την πόλη. Η Λευκή, γιατρός, κόρη της Μαργαρίτας γεννημένη το 1955, έχει στοιχειωθεί από το πολεμικό αυτό έγκλημα και ζει στη σκιά του παππού της, του Άθου, συζύγου της Μαριάνθης, δασονόμου της επαρχίας Καλαβρύτων. Αφοσιώνεται στον πόνο και στη θεραπεία των ασθενών της και στη διερεύνηση του ναζιστικού φονικού. Είναι όμως ο Άθος πράγματι ένας από τους δεκατρείς επιζώντες της ομαδικής εκτέλεσης; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ κόσμος της σκιάς, όπως στα δασικά μονοπάτια όπου περιπλανιέται ο Άθος, νεκρός ή ζωντανός (μυστήριο που μόνον η πράξη της γραφής μπορεί να φωτίσει), συντροφεύει εδώ τα πρόσωπα της αφήγησης. Οι ήρωες αυτοί, δέσμιοι ενός άπιαστου ονείρου, σκέφτονται πάντοτε το κακό αδιαχώριστα από το θαύμα της ομορφιάς, με όρους τραγικούς, γι' αυτό ίσως και λυτρωτικούς: ο πόλεμος κυοφορεί την ειρήνη, ο θάνατος τη ζωντανή μνήμη, ο αφανισμός το αίσθημα της ελευθερίας. Μόνο το φάσμα της εκδίκησης μένει στείρο και τυφλό, χωρίς έξοδο στην απέναντι όχθη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ \"επιζών\" Άθος και ο κόσμος της σκιάς και της περισυλλογής μέσα στον οποίο η Λευκή τον επινόησε και τον εξιστορεί ανήκει μάλλον στο χώρο της εσωτερικής εμπειρίας. Ο Άθος είναι ο τρίτος άνθρωπος: ούτε θύμα ούτε ένοχος (παλεύει και με τα δυο), ούτε δεξιός ούτε αριστερός, αντιήρωας μιας ηρωικής εποχής, ή απλώς ένας ήρωας παντός καιρού.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο θέμα της μετάδοσης του τραύματος του πολέμου στις επόμενες γενιές είναι εδώ κεντρικό. Όσο η κίνηση της Ιστορίας μετατοπίζει τα δεδομένα και τις αξίες και οι κοινωνίες αλλάζουν, ήρωας εντέλει είναι ο καθημερινός άνθρωπος που, χάρη στη ζωντανή του μνήμη, ξέρει να ζει ειρηνικά και δίκαια δίχως να καταχράται την ελευθερία του. Αλλά και το μεγαλείο της φύσης αντιμάχεται το μεγαλείο και τον ηρωισμό του πολέμου, με τη σκληρότητα που η μοίρα ξέρει να επιφυλάσσει στα πλάσματά της.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b199414.jpg","isbn":"978-960-8372-71-9","isbn13":"978-960-8372-71-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":284,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2015-01-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":199414,"url":"https://bibliography.gr/books/athos-o-dasonomos.json"},{"id":199995,"title":"Η επιστροφή της σκιάς","subtitle":"Δοκίμια και άρθρα για το θέατρο, τη λογοτεχνία και τη βία της ιστορίας","description":"Στον τόμο περιλαμβάνονται είκοσι δοκίμια που δημοσιεύτηκαν από το 1987 ως το 2013. Τα κείμενα αυτά -για έργα λογοτεχνών, θεατρικές παραστάσεις ή ιστορικά γεγονότα- συνομιλούν, διασταυρώνονται, \"φωτίζουν\" το ζοφερό θέμα της βίας στην Ιστορία σε μια προσπάθεια κατανόησής της (ή εξορκισμού της). Μια κοινή θεματολογία τα διατρέχει, που περιστρέφεται γύρω από την έννοια της επιστροφής.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν το κακό έρχεται δεύτερο, το φως πάντοτε επιστρέφει, όπως στον συγγραφέα Άνταλμπερτ Στίφτερ. Το φάντασμα της ιστορίας επιστρέφει, όπως το φάντασμα του νεκρού πατέρα του Άμλετ στον Σαίξπηρ ή στον Χάινερ Μύλλερ. Οι κλασικοί συγγραφείς επιστρέφουν, όπως το φάντασμα της σκηνοθεσίας στις ρηξικέλευθες παραστάσεις του Μπομπ Ουίλσον. Οι νεκροί της Ιστορίας επιστρέφουν στην πεζογραφία της ΄Ινγκεμποργκ Μπάχμαν και της Κλωντ Πυζάντ-Ρενώ αλλά και στα σχέδια από το Νταχάου του ζωγράφου Ζόραν Μούζιτς, όπως επιστρέφει από τον πόλεμο σαν ένας άγνωστος ο Οδυσσέας, στο βιβλίο Τηλεμάχου τύχαι του Φενελόν, ή η ευριπίδεια Άλκηστη από τον Άδη.\u003cbr\u003e \u003cbr\u003eΗ κοινή θεματολογία των κειμένων στοχάζεται το μεταίχμιο ζωής και θανάτου (στον Χάινερ Μύλλερ, στην Ελένη Λαδιά ή στον Ίταλο Σβέβο), το φάσμα της εκδίκησης (στην αμλετική τραγωδία, στον χιτλερικό πόλεμο, στη βία του εμφυλίου ή στη σύγχρονη τρομοκρατία), την αίσθηση του τραγικού (στα διηγήματα του Γκυ ντε Μωπασσάν), την «πάλη των φύλων», αρσενικό/θηλυκό (στη Ντάτσα Μαραΐνι ή στην Μπάχμαν), τον εσωτερικό άνθρωπο (της Ε. Λαδιά ή του Ντενί ντε Ρουζμόν), την πολύπαθη σχέση Ανατολής-Δύσης (στον Βικτόρ Σεγκαλέν ή στον Γιάννη Τσαρούχη). Το φως και η σκιά του πέφτουν με την ίδια ένταση πάνω στη δική μας εποχή σαν εκβιαστική πρόκληση, δυσχεραίνοντας όλο και περισσότερο τη δημιουργία νοήματος, την ανεκτικότητα, την ανάληψη ευθυνών από το άτομο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b203188.jpg","isbn":"978-960-527-869-4","isbn13":"978-960-527-869-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":456,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"21.0","price_updated_at":"2015-07-07","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":43,"extra":null,"biblionet_id":203188,"url":"https://bibliography.gr/books/h-epistrofh-ths-skias.json"}]