[{"id":99445,"title":"Η πέμπτη εξουσία","subtitle":null,"description":"Είναι κοινός τόπος ότι η διαφήµιση έχει κατακλύσει τις ζωές µας. Όπου κι αν στρέψει κανείς το βλέµµα του πέφτει πάνω σε διαφηµίσεις κι εµπορικά µηνύµατα. Και ταυτόχρονα, ενώ όλοι οι πολίτες υπόκεινται στη δηµόσια κριτική, οι διαφηµιστές και τα έργα τους βρίσκονται διαρκώς στο απυρόβλητο. Καµία αντίσταση, καµία αντίρρηση δεν διατυπώνεται, τη στιγµή που η δυσαρέσκεια και δυσθυµία των πολιτών είναι κοινό µυστικό. Ένας νόµος σιωπής συγκαλύπτει τα προβλήµατα που γεννά η διαφήµιση, µε συνένοχους τους διαφηµιζόµενους, τους διαφηµιστές, τις κυβερνήσεις\u003cbr\u003eκαι τα ΜΜΕ. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να σταµατήσει. Η διαφήµιση, µια σύγχρονη εξουσία, πρέπει να ελεγχθεί απ’ τους πολίτες, όπως ελέγχονται οι πάντες. Όσο την αφήνουµε ανεξέλεγκτη τόσο πιο εξουσιαστική και αδιάφορη προς την κοινωνία θα γίνεται. Ο Μανώλης Ανδριωτάκης ορµώµενος απ’ την προσωπική του έρευνα, τη δράση των Γάλλων αντιδιαφηµιστών, αλλά και τη βιβλιογραφία, γράφει ένα βιβλίο αποκαλυπτικό: την πρώτη αναλυτική κριτική της διαφήµισης στην Ελλάδα. Στο πρώτο µέρος του βιβλίου αναλύεται διεξοδικά το περιεχόµενο της διαφήµισης. Γιατί τα παιδιά και οι νέοι είναι οι πλέον ελκυστικοί της στόχοι; Με ποιους τρόπους απευθύνεται στη γυναίκα, ποια είναι τα στερεότυπα που χρησιµοποιεί προκειµένου να την ωθήσει στην κατανάλωση; Τι υποστηρίζουν οι διαφηµιστές; Γιατί το επάγγελµά τους βρίθει όρων που υποδηλώνουν ότι βρισκό\u003cbr\u003eµαστε σε κατάσταση πολέµου; Τι σηµαίνουν οι «διαφηµιστικές εκστρατείες», τα «τάργκετ γκρουπ» και τα «διαφηµιστικά όπλα»; Υπάρχει κάποιος που αµύνεται απέναντι σε όλα αυτά; Σήµερα, καταναλώνουµε για να ζήσουµε ή ζούµε για να καταναλώνουµε; Ποιος είναι ο ρόλος της διαφήµισης στην κατασκευή υποκατάστατων και ψευδαισθήσεων; Γιατί ολοένα και περισσότερες διαφηµίσεις είναι ηθικά απαράδεκτες; Στο δεύτερο µέρος, αποκαλύπτονται οι µηχανισµοί που ανάγουν τη διαφήµιση σε πέµπτη εξουσία. Πώς κατορθώνει να υπαγορεύει την πολιτική των ΜΜΕ; Ο Τύπος είναι όµηρος των οικονοµικών κολοσσών; Γιατί η εξάρτηση από τη διαφήµιση αποτελεί κίνδυνο για την ελευθερία έκφρασης; Πώς µπορεί κανείς να αντισταθεί; Γιατί κανείς δεν ασκεί δηµόσια κριτική στους διαφηµιστές; Γιατί είναι κυρίαρχος σήµερα ο κυνισµός; Πώς διαφοροποιείται ένας δηµοσιογράφος από έναν διαφηµιστή; Πόσο αποτελεσµατική µπορεί να είναι η συγκρότηση συµβουλίων αυτορύθµισης; Πόσο διάτρητοι είναι οι κανόνες; Όταν η άνάρτηση των διαφηµίσεων στο δηµόσιο χώρο είναι κατά κανόνα παράνοµη, όταν µάλιστα αντιβαίνει στον ίδιο τον κώδικα δεοντολογίας των διαφηµιστών, γιατί κανείς στην Ελλάδα δεν αντιδρά; Τι συµβαίνει σε άλλες χώρες της Ευρώπης; Η Πέµπτη εξουσία κυβερνά µε την οικονοµική δύναµη, τον φόβο αλλά και τη βία; Στον επίλογο προτείνονται δύο απλά, αλλά προκλητικά µέτρα που θα µπορούσαν να αλλάξουν το τοπίο ώστε η διαφήµιση να χάσει τα προνόµια µιας τόσο ηγεµονικής κι αλαζονικής σχέσης µε την κοινωνία.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b101974.jpg","isbn":"960-211-779-6","isbn13":"978-960-211-779-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":264,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"20.0","price_updated_at":"2006-01-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":101974,"url":"https://bibliography.gr/books/h-pempth-eksousia.json"},{"id":121346,"title":"Destroy Athens","subtitle":"1st Athens Biennial 2007","description":"An eclipse of narratives is perceived by many. The reason usually given has to do with this age, a \"relativist\" or \"administrative\" age, in which great narratives might appear commonplace, false, or -what is worse- obsolete. And it is true that the fields of public discourse -politics, science, philosophy- largely appear to renounce them. We live in a world where, apparently, the great, the dark, the nebulous issues of existence are to an ever increasing degree objects of theoretical investigation.\u003cbr\u003eIn that sense, contemporary art is a privileged field. Although it often seems to have spent much time claiming the capabilities of other disciplines, art continues -in the greatest of its manifestations, at least- to maintain this privilege: it can speak about all that no other can touch, in a way that no-one can imagine before being faced with it. Great narratives, perhaps more than in any other time, belong to art.\u003cbr\u003eThis privilege is certainly neither self-evident nor obvious. Even when an artwork manages to conquer it, at least one more thing is necessary so that the work can acquire its meaning. That is the commitment of the viewer, the possibility of his integration into the narrative, in a way that the monologue of the artwork can also become the monologue of the viewer, like a twofold declamation.\u003cbr\u003eThe incorporation of such narratives into a wider one is a challenge. From a certain point of view it amounts to hubris. One would not struggle to find many who would consider something like this morally unacceptable. In fact, to be specific, the artists who participate in this exhibition are possibly not the ones one would expect to see -at least not all of them together. Some of them are so different in their objectives and their manner that it would be difficult to imagine beforehand how they might be integrated into the same narrative.\u003cbr\u003eWe suggest, however, that a narrative is the mode of articulation that can ensure the following: Every artwork is by itself a complex of multi-faceted readings, which allows us to dive into the chasm that opens before us and identify diversely with it. At the same time, there still exists a basic thread, which we follow, a wide reading that leads us step by step across the course of the story, and so to a particular commitment to the works, to a deep identification with them.\u003cbr\u003e\"Destroy Athens\" then tells a story. [...]\u003cbr\u003eIf there is something that 'Destroy Athens' is not, then it is not a survey.\u003cbr\u003eIt does not aim at being a barometer of artistic production at this moment nor teach anybody what is significant today in contemporary art or in the geopolitical circumstances. It does not want to express an opinion about what is important, poignant, interventional or new, it does not wish to argue in favour of a practice or against another, it does not wish to predict where things are heading right now or where they will be tomorrow.\u003cbr\u003eIt is a story. We do hope that as a story it has meaning between the moment it begins and the moment it ends.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(excerpt from the curators' foreword: Xenia Kalpaktsoglou, Poka-Yio \u0026amp; Augustine Zenakos)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b123948.jpg","isbn":"978-960-6654-57-2","isbn13":"978-960-6654-57-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":197,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-10-10","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":"Destroy Athens: 1η Μπιενάλε της Αθήνας 2007","publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":123948,"url":"https://bibliography.gr/books/destroy-athens-41498f40-f573-43db-a5ba-7ed030c755f4.json"},{"id":210697,"title":"Πρόσεξέ με !","subtitle":"Το διαδίκτυο σήμερα: από τη βιομηχανία της προσοχής στη βιοτεχνία του ενδιαφέροντος: Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στρατηγική περιεχομένου και ψηφιακοί περισπασμοί","description":"Το βιβλίο απευθύνεται στον ερασιτέχνη ή επαγγελματία χρήστη του διαδικτύου, που ενδιαφέρεται για τις νέες τάσεις του διαδικτύου κι επιθυμεί να βελτιώσει τη χρήση και το περιεχόμενό του. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο βιβλίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πυξίδα αποτελεσματικής χρήσης, ως εγχειρίδιο στρατηγικής περιεχομένου ή ως αφορμή για περαιτέρω σκέψη, έρευνα και συζητήσεις. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν είσαι γονέας, έφηβος, επαγγελματίας σε κάθε πεδίο, επιχειρηματίας ή υπάλληλος, αρχάριος ή και πολύ έμπειρος, στο κείμενο αυτό θα έχεις την ευκαιρία να λάβεις έμπνευση, πληροφορίες, καθοδήγηση και πολλές αφορμές για φιλοσοφικό στοχασμό και διάλογο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b213906.jpg","isbn":"978-960-426-887-0","isbn13":"978-960-426-887-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":164,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2016-12-05","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":94,"extra":null,"biblionet_id":213906,"url":"https://bibliography.gr/books/prosekse-me.json"},{"id":225321,"title":"Ο αλγόριθμος της σοφίας","subtitle":"Για χρήστες εξυπνότερους από τις συσκευές τους","description":"Το διαδίκτυο σήμερα μας παρέχει μια εκπληκτική ευκαιρία να εκφραστούμε, να ερευνήσουμε, να επικοινωνήσουμε, να διασκεδάσουμε, να ενημερωθούμε, να βρούμε φίλους και συντρόφους, να μορφωθούμε, να πολιτικοποιηθούμε και να συμμετάσχουμε σε διαλόγους. Κι όλα αυτά τα κάνει μέσω αλγορίθμων που γράφονται από προγραμματιστές οι οποίοι εργάζονται για μια χούφτα εταιρειών της Σίλικον Βάλεϊ.\u003cbr\u003eΥπάρχει τρόπος να αποκομίσουμε σοβαρά οφέλη από τα νέα μέσα χωρίς να διακινδυνεύσουμε την ύπαρξή μας; Μπορούμε να γράψουμε τον δικό μας \"αλγόριθμο\";\u003cbr\u003eΤο βιβλίο επιχειρεί μέσα από έναν ζωντανό διάλογο να αναδείξει τις σημαντικότερες προκλήσεις που θέτει σήμερα το διαδίκτυο και τα social media στους χρήστες και να συνθέσει έναν πρωτότυπο \"αλγόριθμο\", με αποφάσεις που μπορεί καθένας να πάρει ώστε να πλοηγηθεί έξυπνα μέσα στον αχανή online ωκεανό.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b228386.jpg","isbn":"978-960-586-246-6","isbn13":"978-960-586-246-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":176,"publication_year":2018,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2018-06-13","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":173,"extra":null,"biblionet_id":228386,"url":"https://bibliography.gr/books/o-algorithmos-ths-sofias.json"},{"id":113809,"title":"Blog","subtitle":"Ειδήσεις απ' το δικό σου δωμάτιο","description":"Η κοινωνία, τα ΜΜΕ και η δημοσιογραφία στο Διαδίκτυο:\u003cbr\u003eΤα blog, ή καλύτερα τα ιστολόγια, δεν είναι μόνο ένα τεχνολογικό φαινόμενο που σχετίζεται με το Διαδίκτυο. Πρόκειται για μια μείζονος σημασίας κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική εξέλιξη που απειλεί ν' αλλάξει ριζικά τα ΜΜΕ του πλανήτη και μαζί την ίδια την επικοινωνία, την ενημέρωση και την ψυχαγωγία των πολιτών. Απ' τους τεχνόφιλους που βλέπουν μόνο τεράστιες ευκαιρίες ως τους τεχνοφοβικούς που προβλέπουν την οριστική απώλεια του νοήματος της ζωής, οι κατηγορίες εκατέρωθεν περισσεύουν. Αυτό που λείπει, μια ψύχραιμη κριτική αποτίμηση του φαινομένου, ένα είδος ανεξάρτητης τεχνο-κριτικής δηλαδή, είναι ακριβώς ό,τι επιχειρείται εδώ.\u003cbr\u003eΗ Βιρτζίνια Γουλφ, στο διάσημο δοκίμιο της \"Ένα δικό σου δωμάτιο\", έγραψε ότι οι γυναίκες των προηγούμενων αιώνων δεν έγιναν μεγάλες συγγραφείς ή ούτε καν συγγραφείς, επειδή δεν είχαν ένα δικό τους δωμάτιο όπου θα μπορούσαν ν' απομονωθούν απ' την οικογενειακή ζωή για να δημιουργήσουν. Σήμερα που οι συνθήκες στον αναπτυγμένο κόσμο είναι σαφώς καλύτερες, το δωμάτιο τείνει να γίνει δεδομένο. Όμως τώρα, το δωμάτιο της δημιουργίας διασυνδέεται με τον Παγκόσμιο Ιστό και ο συγγραφέας, ο αρθρογράφος, ο ραδιοφωνικός παραγωγός, ο καλλιτέχνης αποκτά ένα Μέσο, ένα δικό του Υπερμέσο, εντός αλλά κι εκτός του δικού του δωματίου. Αν στο 19ο και τον 20ο αιώνα ήταν απαραίτητο το δωμάτιο, σήμερα φαίνεται ότι είναι το Διαδίκτυο. Ειδήσεις απ' το δικό σου δωμάτιο λοιπόν, αλλά κι από κάθε άλλο δωμάτιο του κόσμου, σε δυνητικά απευθείας σύνδεση με τον καθένα. Αυτή είναι η σημερινή και η αυριανή πραγματικότητα των τεχνολογικών Μέσων Επικοινωνίας.\u003cbr\u003eΓιατί πρέπει να τοποθετηθούμε απέναντι στο φαινόμενο της ανωνυμίας;\u003cbr\u003eΠόσο ανεπαρκής είναι η τεχνολογική εκπαίδευση στην Ελλάδα;\u003cbr\u003eΤι συμβαίνει με την πολιτική και το Διαδίκτυο;\u003cbr\u003eΓιατί οι επιχειρήσεις δημιουργούν ψευδο-ιστολόγια;\u003cbr\u003eΤι φοβούνται οι ιδιοκτήτες των παραδοσιακών ΜΜΕ;\u003cbr\u003eΠοια είναι η δημοσιογραφία των πολιτών και των Νέων Μέσων;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b116395.jpg","isbn":"978-960-211-821-4","isbn13":"978-960-211-821-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":214,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2007-02-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":36,"extra":null,"biblionet_id":116395,"url":"https://bibliography.gr/books/blog.json"},{"id":120667,"title":"Destroy Athens","subtitle":"1η Μπιενάλε της Αθήνας 2007","description":"Πολλοί διαπιστώνουν την έκλειψη των αφηγήσεων. Ο λόγος που δίνεται συνήθως έχει να κάνει με την εποχή, μια \"σχετικιστική\" ή \"διαχειριστική\" εποχή, όπου οι μεγάλες αφηγήσεις θα φάνταζαν είτε κοινότοπες είτε ψευδείς είτε -το χειρότερο- παρωχημένες. Και είναι γεγονός ότι ως επί το πλείστον τα πεδία του δημόσιου λόγου -η πολιτική, η επιστήμη, η φιλοσοφία- μοιάζουν να τις αποποιούνται. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου, κατά τα φαινόμενα, τα μεγάλα, τα σκοτεινά, τα νεφελώδη ζητήματα της ύπαρξης αποτελούν πλέον σε ολοένα αυξανόμενο βαθμό θεωρητικά αντικείμενα.\u003cbr\u003eΜε αυτή την έννοια, η σύγχρονη τέχνη είναι ένα προνομιακό πεδίο. Μολονότι συχνά φαίνεται ότι έχει περάσει αρκετό χρόνο να διεκδικεί τις δυνατότητες άλλων κλάδων, η τέχνη εξακολουθεί -στις σπουδαιότερες τουλάχιστον εκφάνσεις της- να διατηρεί τούτο το προνόμιο: μιλάει για όλα εκείνα τα οποία κανένας άλλος δεν μπορεί να αγγίξει, με τρόπο τον οποίο κανένας δεν μπορεί να φανταστεί προτού βρεθεί απέναντί της. Οι μεγάλες αφηγήσεις, περισσότερο ίσως από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη εποχή, ανήκουν στην τέχνη.\u003cbr\u003eΔεν πρόκειται βέβαια για ένα προνόμιο αυτονόητο ή προφανές. Ακόμη και όταν ένα έργο τέχνης το κατακτά, απαιτείται κάτι τουλάχιστον ακόμη για να αποκτήσει το έργο το νόημά του. Αυτό είναι η δέσμευση του θεατή, η πιθανότητα ένταξής του στην αφήγηση, με τρόπο που ο μονόλογος του έργου να γίνει μονόλογος του θεατή, σαν διπλή απαγγελία.\u003cbr\u003eΑποτελεί πρόκληση το να εντάξει κανείς τέτοιες αφηγήσεις σε μια ευρύτερη αφήγηση. Από μερικές απόψεις, πρόκειται για ύβρη. Και δεν θα ήταν δύσκολο να βρεθεί κανείς αντιμέτωπος με πολλούς που θα θεωρούσαν κάτι τέτοιο ανεπίτρεπτο από ηθική άποψη. Συγκεκριμένα, μάλιστα, οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση αυτή πιθανώς δεν είναι αυτοί που θα περίμενε κανείς να δει- όλους μαζί τουλάχιστον. Πολλοί είναι σίγουρα τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους ως προς τους στόχους και τους τρόπους τους, ώστε είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς εκ των προτέρων πώς εντάσσονται στην ίδια αφήγηση.\u003cbr\u003eΠροτείνουμε όμως ότι η αφήγηση είναι ακριβώς ο τρόπος εκφοράς με τον οποίον εξασφαλίζονται τα εξής: Κάθε καλλιτεχνικό έργο είναι από μόνο του ένα σύμπλεγμα πολυεπίπεδων αναγνώσεων το οποίο μας επιτρέπει να χαθούμε στο χάσμα που ανοίγεται μπροστά μας και να αναγνωρίσουμε σε αυτό ποικιλοτρόπως τον εαυτό μας. Ταυτόχρονα εξακολουθεί να υπάρχει ένα βασικό νήμα, το οποίο ακολουθούμε, μια ευρεία ανάγνωση που μας οδηγεί βήμα προς βήμα στην πορεία της ιστορίας και συνεπώς σε μια συγκεκριμένη δέσμευση προς τα έργα, σε μια βαθιά ταύτιση με αυτά.\u003cbr\u003eΗ έκθεση \"Destroy Athens\" (\"Καταστρέψτε την Αθήνα\") αφηγείται λοιπόν μια ιστορία. [...]\u003cbr\u003eΑν υπάρχει κάτι που η έκθεση \"Destroy Athens\" δεν είναι, τότε δεν είναι μια επισκόπηση. Δεν στοχεύει να αποτελέσει βαρόμετρο της καλλιτεχνικής παραγωγής αυτήν τη στιγμή ούτε να διδάξει κανέναν τι είναι το σημαντικό σήμερα στη σύγχρονη τέχνη ή στη γεωπολιτική συγκυρία. Δεν θέλει καν να εκφράσει μια άποψη για το τι είναι σημαντικό, καίριο, παρεμβατικό ή νέο, δεν θέλει να επιχειρηματολογήσει υπέρ μιας πρακτικής ή κατά μιας άλλης, δεν θέλει να προβλέψει πού πηγαίνουν τα πράγματα τώρα ή πού θα βρίσκονται αύριο.\u003cbr\u003eΕίναι μια ιστορία. Ως ιστορία, ελπίζουμε ότι έχει νόημα ανάμεσα στη στιγμή όπου αρχίζει και στη στιγμή όπου τελειώνει.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από την εισαγωγή των επιμελητών της έκθεσης: Ξένιας Καλπακτσόγλου, Poka-Yio και Αυγουστίνου Ζενάκου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b123269.jpg","isbn":"978-960-6654-58-9","isbn13":"978-960-6654-58-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":199,"publication_year":null,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-09-19","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":207,"extra":null,"biblionet_id":123269,"url":"https://bibliography.gr/books/destroy-athens.json"}]