[{"id":151328,"title":"Οι κήρες των λεόντων","subtitle":null,"description":"\"Η αυτοκυριαρχία του επέστρεψε. Τα μάτια του δεν ικέτευαν πια. Κοίταξε στα ίσια τον ανακριτή Χ. Με δύναμη. Τα δυο βλέμματα διασταυρώθηκαν τότε. Σαν δυο σπαθιά. Η ματιά ενός ανθρωπόμορφου κτήνους με τη γενναία ματιά ενός νέου των ντε Βιτ. Το κτήνος φρύαξε με αυτό το σπαθάτο βλέμμα.\u003cbr\u003e- Όχι, είπε ο νέος. Όχι δεν θα ομολογήσω αυτά τα αίσχη. Ποτέ.\u003cbr\u003e- Τι λες, ρε αλήτη, είπε ο Χ, και νομίζεις πως θα σε λυπηθώ; Έλα, πρόσθεσε. Μην είσαι ηλίθιος. Καλά τα πήγες. Γονάτισες μπροστά μου. Αυτό μ' αρέσει. Άντε υπόγραψε να τελειώνουμε.\u003cbr\u003e- Γονάτισα μπροστά στο Θεό, είπε ο δύστυχος νέος. Που νόμιζα πως έπλασε τους ανθρώπους. Κι εσάς μαζί. Μα έκανα λάθος. Ακόμα και τα θηρία έχουν λίγο έλεος στη ψυχή τους.\u003cbr\u003e- Ναι, είπε ο Χ σκληρά. Λάθος έκανες. Εγώ δεν έχω έλεος. Άρα δεν είμαι εγώ θηρίο\"\u003cbr\u003eΟι Κήρες, οι Ψυχές, των Λεόντων. Η υπέροχη αναβίωση μιας χρυσής εποχής, της Ολλανδικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας του 17ου αιώνα, μιας δημοκρατίας που για πρώτη φορά εισήγαγε κοινωνική ασφάλιση και σύνταξη και που είχε τραγικό τέλος.\u003cbr\u003eΗ ιστορία και το μαρτύριο των αρχιτεκτόνων της, των αδερφών ντε Βιτ και των δημοκρατών οπαδών τους, μέσα από την μεταφυσική ματιά ενός σύγχρονου ανθρώπου που η μνήμη της ψυχής του αφυπνίζεται και θυμάται μια ζωή στον Ολλανδικό Χρυσό Αιώνα συνειδητοποιώντας πως κανένας αγώνας, καμιά θυσία δεν πάει χαμένη.\u003cbr\u003eΩραίες κινηματογραφικές εικόνες και διάλογοι. Μια ώριμη, ελλειπτική, μοντέρνα γραφή. Μεγάλες μορφές της ώριμης Αναγέννησης όπως οι αδελφοί ντε Βιτ, ο Μολιέρος, ο Ρεμπραντ, ο ανατόμος καθηγητής Τουλπ, ο Λουδοβίκος 14ος, ο Γουλιέλμος της Οράγγης , ο φιλόσοφος Σπινόζα...\u003cbr\u003eΠόλεις και πρόσωπα τόσο του 17ου όσο και του 20ου αιώνα και του σήμερα. Χάγη, Παρίσι, Λονδίνο, Αθήνα, Νέα Υόρκη... με τη συνοδευτική μελωδία από μεγάλους ποιητές...\u003cbr\u003eΜεγάλες προσωπικότητες που έμειναν στην Ιστορία αλλά και ο αγώνας των καθημερινών ανθρώπων που τους στήριξαν. Στις πιο ηρωικές αλλά και στις πιο ανθρώπινες στιγμές της ζωής τους, στιγμές γλυκές και χαρούμενες αλλά και σπαρακτικές και τρομερές.\u003cbr\u003eΘυελλώδεις σελίδες της Ιστορίας ιδωμένες μέσα από τα μάτια μιας ψυχής με λιονταρίσια δύναμη που ξυπνάει πίνοντας από την πηγή της Μνήμης της Αρχαίας Ελληνικής Μυσταγωγίας. Και με τη δύναμη αυτής της μυστηριακής αφύπνισης διασχίζει τις διαφορετικές χρονικές περιόδους, πάντα σαν ένας σύγχρονος ενεργός πολίτης, ένας αιώνια αγωνιζόμενος άνθρωπος στις αμείλικτες δίνες του Χρόνου και της Ιστορίας.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b154268.jpg","isbn":"978-960-6652-15-8","isbn13":"978-960-6652-15-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":554,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"25.0","price_updated_at":"2010-05-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":111,"extra":null,"biblionet_id":154268,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-khres-twn-leontwn.json"},{"id":173694,"title":"Το αγόρι και το πηγάδι της μνήμης","subtitle":null,"description":"Βρεθήκανε πάλι στην τρομερή πόλη του Λονδίνου. Νύχτα. Πλάι στη γέφυρα του Λονδίνου. Και εκεί ο Ουάλλας, πάνω σε ένα παλούκι είδε στημένο, παραμορφωμένο από το κατράμι, το κεφάλι του. \u003cbr\u003e- Όχι, είπε ο Ουάλλας, αυτό μ' έφερες να δω; \u003cbr\u003e- Όχι, είπε ο Άντριου. Σε έφερα για την υπόσχεση.\u003cbr\u003e- Ποια υπόσχεση.\u003cbr\u003e- Ξέρεις, ήμουν στο δικαστήριο. Σε είδα να δίνεις το δρόμο στον Μπρους. Και αυτός είπε ναι.\u003cbr\u003e- Μα δεν μιλήσαμε, Άντριου.\u003cbr\u003e- Δεν χρειάζονται λόγια, είπε ο Άντυ.\u003cbr\u003e- Ήτανε ένα νεύμα. Δεν ξέρω αν θα το κρατήσει. Έχει συμφωνίες με τον τύραννο.\u003cbr\u003e- Σ' αυτή τη συμφωνία με εσένα έβαλε σφραγίδα που δεν τη σπάει.Ύε, κύε. Βράχηκε με το αίμα σου. Και καρποφόρησε.\u003cbr\u003e- Πώς ξέρεις;\u003cbr\u003e- Κοίτα εκεί.\u003cbr\u003eΜέσα στο σκοτάδι απέναντι, στα ριζά της γέφυρας καθόταν ένας άνθρωπος μέσα στο σκοτάδι. Ριγούσε ολόκληρος. Τον πλησίασαν και κατάλαβαν πως δεν ήταν ρίγη μα σιωπηλοί λυγμοί.\u003cbr\u003eΟλομόναχος έκλαιγε εκεί στη γέφυρα τη νύχτα του Λονδίνου.\u003cbr\u003eΚαι κοίταζε. Τα μάτια του ήταν καρφωμένα στη γέφυρα...\u003cbr\u003eΉταν ο Ρόμπερτ Μπρους.\u003cbr\u003eΤότε ο Ουάλλας τον πλησίασε. Τον άγγιξε απαλά τον ώμο σαν δροσερή αύρα. Και του μίλησε με μια φωνή που άνθρωπος δεν την άκουσε. Ο Ρόμπερτ ένιωσε μέσα του μόνο τη συνείδηση να μιλάει στην ψυχή.\u003cbr\u003e- Μην φοβάσαι τα σκοτάδια. Η Λευτεριά, σαν της αυγής το φεγγοβόλο αστέρι, της νύχτας το ξημέρωμα θα φέρει.\u003cbr\u003eΤότε ο Ρόμπερτ σταμάτησε να κλαίει. Όρθωσε αποφασιστικά το βλέμμα.\u003cbr\u003eΜα ο νους του ανεμοζάλη.\u003cbr\u003eΚοιτούσε το κεφάλι.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b176791.jpg","isbn":"978-960-7821-38-6","isbn13":"978-960-7821-38-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":477,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-03-14","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1157,"extra":null,"biblionet_id":176791,"url":"https://bibliography.gr/books/to-agori-kai-phgadi-ths-mnhmhs.json"}]