[{"id":127480,"title":"Η Φιλική Εταιρία","subtitle":null,"description":"Τρεις Έλληνες -άσημοι κατά τους ιστορικούς- που συναντήθηκαν το θέρος του 1814 στην Οδησσό, είχαν την έμπνευση να αποφασίσουν και να επιχειρήσουν τη σύσταση μιας εταιρίας μυστικής και \"να εισάξωσιν εις αυτήν όλους τους εκλεκτούς και ανδρείους των ομογενών, δια να ενεργήσωσι μόνοι των ό,τι ματαίως και προ πολλού χρόνου ήλπιζον από την φιλανθρωπίαν των χριστιανών βασιλέων\".\u003cbr\u003eΗ Φιλική Εταιρία, ιδρυθείσα το 1814 (συμβολικά ορίστηκε η 14η Σεπτεμβρίου, επέτειος της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ως ημέρα ιδρύσεως της Εταιρίας), αναπτύχθηκε αρχικά με βραδύ ρυθμό, και με ταχύτητα από το 1818 και ύστερα, έφθασε τις παραμονές του μεγάλου ξεσηκωμού του 1821 να αριθμεί χιλιάδες μέλη στην Ελλάδα και σε κάθε γωνιά του ελληνισμού. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b130101.jpg","isbn":"978-960-89076-6-9","isbn13":"978-960-89076-6-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":101,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2008-04-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1128,"extra":null,"biblionet_id":130101,"url":"https://bibliography.gr/books/h-filikh-etairia.json"},{"id":127481,"title":"Διάγραμμα της νεότερης ελληνικής ιστορίας","subtitle":null,"description":"Ύστερα από την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς (1453) και την κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έλειψε κάθε διοικητική οργάνωση και υπαγωγή στην κεντρική διοίκηση. Αναπτύχθηκαν τότε τοπικές ομάδες με κοινά συμφέροντα σε μικρότερες ή μεγαλύτερες περιοχές, ανάλογα με την εδαφική διαμόρφωση του τόπου και την παρουσία ή μη του κατακτητή.\u003cbr\u003eΚατά την περίοδο της τουρκοκρατίας, την συνέχεια της βυζαντινής παράδοσης διατήρησε η Μεγάλη Εκκλησία (δηλαδή το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως) με τα προνόμια που του παραχωρήθηκαν από τον κατακτητή και τον εθναρχικό ρόλο που ανέλαβε ο Πατριάρχης. Η εκκλησία παρέμεινε το μόνο οργανωμένο σύστημα που επέζησε στον δουλωμένο χώρο του Ελληνισμού και μάλιστα πέραν από τον θρησκευτικό και πνευματικό της ρόλο, ανέλαβε και δικαστικά, διοικητικά και φορολογικά καθήκοντα.\u003cbr\u003eΑπό την πρώτη στιγμή της κατάκτησης ο Πατριάρχης αναγνωρίστηκε ως ο ανώτερος εκκλησιαστικός και πολιτικός αρχηγός του δουλωμένου Ελληνικού έθνους και σ' αυτόν αφέθηκε η διοίκηση του χριστιανικού στοιχείου, αλλά συγχρόνως και η ευθύνη για την τέλεια υποταγή του. [...]","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b130102.jpg","isbn":"978-960-89076-4-5","isbn13":"978-960-89076-4-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":126,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"15.0","price_updated_at":"2008-04-02","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1128,"extra":null,"biblionet_id":130102,"url":"https://bibliography.gr/books/diagramma-ths-neoterhs-ellhnikhs-istorias.json"}]