[{"id":199644,"title":"Η Παναγία των δελφινιών","subtitle":null,"description":"Ο ήχος των δελφινιών... ήταν ό,τι πιο όμορφο είχε ακούσει στη ζωή της.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑπό εκείνη τη μέρα, η Θεοδώρα ήξερε! Από εκείνη τη στιγμή που πρόσεξε το βλέμμα μιας γυναίκας να τη σκεπάζει από ψηλά. Από την κορυφή του βράχου...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΛίγα χρόνια αργότερα, εκεί θα την οδηγούσαν τα βήματά της. Στο μοναστήρι της Παναγιάς της Ψυχοκρατούσας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕκεί όπου θα έδινε μορφή στο μεγάλο της όραμα...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤρεις χούφτες θάλασσα θα τη χώριζαν από την αμμουδιά που γέννησε τον θρύλο, από τους αμπελώνες της Νήσου όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια, πλάι στα δύο πρόσωπα που αγάπησε τόσο πολύ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο αχώριστο τρίγωνο. Έτσι τους έλεγαν όλοι.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΦίλιππος, οπαδός της αμφιβολίας και της αναζήτησης.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣαπφώ, οπαδός της ζωής και του σήμερα. Εκείνη, οπαδός Του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαζί γεύτηκαν τη ζεστασιά της φιλίας τους, τη δροσιά της αθωότητάς τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαζί έγιναν Θύματα Ενός Ονείρου Σιωπής και θα περνούσαν πολλά χρόνια μέχρι να αισθανθούν πως, τι κι αν κάποτε οι δρόμοι τους χώρισαν, οι πλευρές του τριγώνου που ζωγράφιζε η αγάπη τους θα ήταν για πάντα ενωμένες...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Πόσες εικόνες να χωρέσει ένα δείλι; Ένας ψίθυρος είναι αρκετός για να σπάσει τη σιγαλιά, μα πόσοι χρειάζονταν για να αναστήσουν τους ήχους από τις θύμησες που έφερνε η αντηλιά τού τότε;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα πέλαγος απλωνόταν μπροστά στα μάτια μας κι έφερνε μυρωδιές από σπασμένο σταφύλι μπλέκοντας τη γλύκα του με την αλμύρα των νερών του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔάκρυα από κρασί θα θόλωναν τα μάτια μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑς έβλεπα, λοιπόν, τις αλλαγές μας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο πώς ήμασταν τότε, το πώς συνεχίσαμε, το πώς περπατήσαμε την απόσταση που άπλωσε ανάμεσά μας ο βράχος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ γνωστός ήχος εξαφάνισε τη μορφή της Θεοδώρας τού σήμερα μεταφέροντάς με στην πραγματικότητα. Τόσο γνωστός ήχος κι όμως ποτέ οι τρεις μας δεν καταφέραμε να συμφωνήσουμε στη μίμησή του.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠιου πρρρ πιου πρρρ, εγώ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠιπιπί κρρρρρρρ, η Σαπφώ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑού φςςςςςς, αού φςςςςς, η Θεοδώρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤα δελφίνια άρχισαν να κάνουν κύκλους γύρω από τον απέναντι βράχο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑν ίσχυε αυτό που έλεγαν, ποιανού η ψυχή θα έφευγε σε λίγο;\"","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b202835.jpg","isbn":"978-960-14-2951-9","isbn13":"978-960-14-2951-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":640,"publication_year":2015,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2016-09-21","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":1,"extra":null,"biblionet_id":202835,"url":"https://bibliography.gr/books/h-panagia-twn-delfiniwn.json"}]