[{"id":73313,"title":"Ζωή κλεισμένη","subtitle":null,"description":" Η ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ\u003cbr\u003eΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΛΟΥΜΠΙΑΝΚΑ*\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤη φλόγα έσβησε μια παγερή πνοή\u003cbr\u003eστέκω εδώ ξεχασμένη άμετρο χρόνο\u003cbr\u003eπερνούν κορίτσια που μου γνέφουνε μετά γυναίκες\u003cbr\u003eμετά γριές μετά τίποτε κι εγώ περιμένω\u003cbr\u003eαλήθεια τι; -ντυμένη στα μαύρα- γιατί;\u003cbr\u003eτο σώμα μου κύρτωσε η μορφή μου ρυτίδιασε\u003cbr\u003eας τραβήξω το σάλι τα μαλλιά μου να σιάξω\u003cbr\u003eμα τι νόημα έχει απ' τα Ουράλια ως πέρα\u003cbr\u003eστης Καμτσάτκας τα μέρη κανείς δεν απόμεινε.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜια καμπάνα ακούω μονάχα μια καμπάνα βαριά\u003cbr\u003eμε αρχαίο τρόπο φτιαγμένη μες στη ρώσικη γη\u003cbr\u003eκοχλάζει ο μπρούντζος στη χωμάτινη μήτρα\u003cbr\u003eκι οι τεχνίτες διαρκώς να χτυπούν να χτυπούν\u003cbr\u003eμια καμπάνα ακούω μια καμπάνα στ' αυτιά μου\u003cbr\u003e-χτυπούν οι τεχνίτες χτυπούν- νωθρή θρηνητική ολοένα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΔεν αγαπάω κανένα δεν θυμάμαι κανένα\u003cbr\u003eτα δάχτυλα τα πνεμόνια μου ξύλιασαν\u003cbr\u003eο νους μου βυθίζεται παγερή ερημιά στο κορμί μου\u003cbr\u003eσκιές με παλτά μακριά σαρώνουν το χιόνι\u003cbr\u003eάξαφνα γίνομαι ένας μικρός βοηθός\u003cbr\u003eστο Ιπποδρόμιο του Βυζαντίου μαγεμένος κοιτώ\u003cbr\u003eστο παχνί τους φρουμάζουνε άτια περήφανα\u003cbr\u003eελεεινοί τα φροντίζουν επήλυδες\u003cbr\u003eτο χυδαίο τους φέρσιμο γοερή μια αντίθεση\u003cbr\u003eστην απόλυτη ευγένεια των ζώων.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίμαι τώρα σε καράβι που ανοίγεται\u003cbr\u003eδεν ξεκρίνω στεριά ουρανό μόνο ετούτους τους κίτρινους\u003cbr\u003eτοίχους τα χλωμά καντήλια μιας πόλης που τρέμουν\u003cbr\u003eη αποκάλυψη σέρνεται με φωνές σιγανές\u003cbr\u003eπαντού παγωνιά κι ένα φως λερωμένο\u003cbr\u003eη ζωή μου κλεισμένη σ' αυτή τη στιγμή.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e* Περιβόητη φυλακή της Μόσχας και έδρα των υπηρεσιών ασφαλείας του σοβιετικού κράτους. Η Άννα Αχμάτοβα την επισκέφτηκε με τη σύλληψη του πρώτου της άντρα, ποιητή Νικολάι Γκουμιλιόβ, ο οποίος εκτελέστηκε το 1921, αλλά και με τις κατοπινότερες συλλήψεις του γιού της, Λεβ Γκουμιλιόβ, και του τρίτου συζύγου της, του ιστορικού τέχνης Νικολάι Πούνιν, που τελικά πέθανε στο κελί.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b75293.jpg","isbn":"960-7360-97-4","isbn13":"978-960-7360-97-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":61,"publication_year":2002,"publication_place":"Αθήνα","price":"12.0","price_updated_at":"2012-07-06","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":189,"extra":null,"biblionet_id":75293,"url":"https://bibliography.gr/books/zwh-kleismenh.json"}]