[{"id":212855,"title":"Συνομιλία","subtitle":"Ποιήματα","description":"Σαν αυτό που ξαφνικά καταπρόσωπο δυο οδοιπόροι \u003cbr\u003eαντικρίζουν πατώντας μιαν έρημη βουνοκορφή \u003cbr\u003eκαι ασάλευτο είναι το γκρίζο του πέτρα στην πέτρα \u003cbr\u003eώσπου αργά κινεί τις φτερούγες και ανοίγει \u003cbr\u003eσώμα ορίζοντας ένας κυματισμός άπλωμα \u003cbr\u003eανασηκώνεται λίγο στρέφεται κοιτάζει λες \u003cbr\u003eθα πλησιάσει μα φεύγει έρχεται ξαναφεύγει \u003cbr\u003eκύκλους κάνει που μεγαλώνουν στον ουρανό \u003cbr\u003eμακραίνει χάνεται δεν θα φανεί αλλά φαίνεται \u003cbr\u003eμία φορά κι άλλη μία και μια τελευταία φορά \u003cbr\u003eκαι πάει έφυγε πια έχει μόνο αφήσει να μένει \u003cbr\u003eτο πέρασμά του εκεί αδιατάραχτο σχήμα \u003cbr\u003eνα γυρνάει να κοιτάζει ο ένας τον άλλο να ρωτά \u003cbr\u003eπες μου τον είδες; πού να πηγαίνει; πώς να τον λένε; \u003cbr\u003eάραγε έτσι κι η θύμηση παντοτινά θα πλανιέται; \u003cbr\u003eκι ας είναι μέσα στη βοή κι ας είναι τόσοι δρόμοι; \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ ποίηση του Γιώργου Βάρσου μας λέει για μια συνομιλία. Συνομιλία που συμβαίνει όταν δύο άνθρωποι αντικρίζουμε ο ένας τον άλλον θαυμάζοντας κάτι στην ίδια την ανθρώπινη συνεύρεση, δυνατό και επίμονο αν και σχεδόν ανεξήγητο. Σαν ηρωικό. Ξεκινά δίχως σαφή πρόθεση, κυλάει διαρκώς αλλάζοντας κατεύθυνση, τρέχει ή αναχαιτίζεται, συνεχίζει ή σταματά. Το τι ακριβώς λέγεται δεν έχει και τόση σημασία. Συχνά είναι ιστορίες του ενός ή του άλλου ή και κάποιου τρίτου, σαν να προσπαθούμε να θυμηθούμε κάτι, όχι για να γυρίσουμε στο παρελθόν, παρά για να το κρατήσουμε μαζί μας, παρόν. \u003cbr\u003eΗ συλλογή ανοίγει με προλογικά κομμάτια, συνεχίζει με τρία κεντρικά μέρη και κλείνει με κομμάτια επιλόγου. Οι τίτλοι είναι από την αρχή κάθε πρώτου στίχου ή αριθμούν τις εικόνες, τα τραγούδια και τις ιστορίες που συνθέτουν τα κεντρικά μέρη. Συνολικά 26 κομμάτια, άλλα σχετικά σύντομα, άλλα αρκετά εκτενή, που θα μπορούσαν ίσως να είναι στίχοι ενός μόνο ποιήματος. \u003cbr\u003eΣε ορισμένα σημεία τα πρόσωπα, οι τόποι, τα θέματα της συνομιλίας είναι μορφές ευδιάκριτες? αλλού έχουν μείνει μόνο περιγράμματα και ρυθμοί. Σε όλη τη συλλογή επιμένει πάντως η ζήτηση ενός σταθερού μέτρου αφηγηματικού λόγου. Απηχούνται συνάμα τρόποι και τόνοι από αναγνώσεις και ακούσματα εκείνων που μεγάλωσαν στις δεκαετίες του '60 και του '70 και επιμένουν να χαίρονται τη λογοτεχνία και το τραγούδι. Η γλώσσα, εν προκειμένω, έχει επιπλέον ασφαλώς δοκιμαστεί στους ιδιόρρυθμους τρόπους της ποίησης και της πεζογραφίας που ο Βάρσος έχει μεταφράσει.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b216064.jpg","isbn":"978-960-591-064-8","isbn13":"978-960-591-064-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":66,"publication_year":2017,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2017-02-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":985,"extra":null,"biblionet_id":216064,"url":"https://bibliography.gr/books/synomilia-d78c3fa7-aa1a-4bad-8416-121368c7b0ec.json"}]