[{"id":182471,"title":"Γνώση και μέθοδος στον Bergson","subtitle":null,"description":"Αντικείμενο του βιβλίου αποτελεί η εμβάθυνση στα πορίσματα των διαδοχικών μεθοδολογικών αναζητήσεων του Bergson (1859-1941), προκειμένου να οδηγηθεί στην κατά το δυνατόν βεβαιότερη γνώση του συνόλου της πραγματικότητας.\u003cbr\u003eΈχοντας διαπιστώσει, με βασικό μεθοδολογικό εργαλείο την εμπειρία, σε όλες τις εκδοχές της, ότι σημαντικές οντολογικές περιοχές -η ψυχή, η ζωή, η κοινωνία, ακόμη και η ύλη- όχι απλώς μεταβάλλονται διαρκώς, με διαφορετικούς βεβαίως ρυθμούς, αλλά χαρακτηρίζονται από \"ακατάπαυστη ανάδυση απρόβλεπτης καινοτομίας\", ο γάλλος φιλόσοφος αρνείται να τις πραγματευθεί με βάση τις μεθόδους της μαθηματικοποιημένης φυσικής, που είχαν εφαρμοστεί σε όλες τις πτυχές της πραγματικότητας από τον 17ο αιώνα μέχρι την εποχή του. Συνακόλουθα, επιδιώκοντας να γνωρίσει με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια το αντικείμενο της εκάστοτε έρευνάς του, ο Bergson συμπληρώνει τη διανοητική γνώση, η οποία ακινητοποιεί και στερεοποιεί ό,τι προσεγγίζει, με την ενορατική, η οποία, σεβόμενη \"τις αρθρώσεις του πραγματικού\", συλλαμβάνει κάθε συγκεκριμένη διαρκούσα πραγματικότητα σε όλο τον πλούτο της: στους μαιάνδρους της, στους κυματισμούς της, στις αποχρώσεις της.\u003cbr\u003eΣύμφωνα με τη δυναμοκρατική φιλοσοφία του Bergson, που αναπτυσσόταν, σε κάθε στάδιό της, σε διαρκή και συχνά γόνιμο διάλογο με τις επιστήμες, δεν υπάρχουν πράγματα, υπάρχουν ροές και γίγνεσθαι· δεν υπάρχουν καταστάσεις, υπάρχουν τάσεις και κατευθύνσεις. Ακριβώς επειδή η υπερδιανοητική -και όχι αντιδιανοητική- ενόραση συλλαμβάνει, με κοπιώδη και συχνά εξαντλητική προσπάθεια, τις εν εξελίξει τάσεις κάθε οντότητας που μελετά, συμπληρώνει την από πολλές απόψεις χρήσιμη, κυρίως σε πρακτικό επίπεδο, εννοιολογική γνώση με τη γνώση μέσω προσεκτικά επιλεγμένων εικόνων προκειμένου να βρισκόμαστε όσο γίνεται πιο κοντά στο συγκεκριμένο. \u003cbr\u003eΤο αποκορύφωμα της διαρκούς ερευνητικής προσπάθειας του Bergson υπήρξε το εγχείρημα δημιουργίας νέου τύπου εννοιών, \"ρευστών\" ή \"ευέλικτων\" (λ.χ. διάρκεια, ποιοτική πολλαπλότητα, ασυνείδητο), έτσι ώστε να αντιστοιχούν όσο γίνεται ακριβέστερα στις διαρκώς μεταβαλλόμενες οντότητες. Η ερευνητική του αυτή εγρήγορση δεν μπορούσε παρά να εμπνεύσει χορεία άλλων φιλοσόφων, που οικειοποιήθηκαν δημιουργικά τόσο μεθοδολογικά ευρήματά του όσο και βασικά θέματα και ιδέες της φιλοσοφίας του. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b185600.jpg","isbn":"978-960-8187-89-4","isbn13":"978-960-8187-89-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":264,"publication_year":2012,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":"2013-01-11","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":759,"extra":null,"biblionet_id":185600,"url":"https://bibliography.gr/books/gnwsh-kai-methodos-ston-bergson.json"},{"id":206840,"title":"Φιλοσοφία και λογοτεχνία στη Γαλλία","subtitle":"1930-1960","description":"Τι ώθησε τους περισσότερους και σπουδαιότερους φιλοσόφους στη Γαλλία, κατά τη φιλοσοφική στιγμή του υπαρξισμού, να δημιουργήσουν το έργο τους σε διαρκή και ζωτική γι’ αυτούς αναμέτρηση με τη μη φιλοσοφία, κυρίως με τη λογοτεχνία και τις τέχνες, αλλά και με τις επιστήμες, την πολιτική κ.λπ.; Ο Sartre, o Camus, o Gabriel Marcel, o Jean Wahl και αρκετοί άλλοι παρήγαγαν οι ίδιοι σημαντικό συγγραφικό έργο - στο πεδίο της πεζογραφίας, του θεάτρου ή της ποίησης -, παράλληλα με το καθαυτό φιλοσοφικό τους έργο· είναι άλλωστε αδύνατο να κατανοήσουμε σε βάθος τη φιλοσοφική σκέψη άλλων, όπως του Maurice Merleau-Ponty, του Vladimir Jankelevitch, του Emmanuel Levinas ή του Gaston Bachelard, αν δεν λάβουμε σοβαρά υπόψη το στοχασμό τους για τη ζωγραφική, τη μουσική και τη λογοτεχνία.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέσα από μια επισκόπηση της φιλοσοφικής σκηνής και γενικότερα της πνευματικής δημιουργίας στη Γαλλία, από το 1930 ως το 1960, σε αντιπαραβολή με τις προηγούμενες και τις επόμενες φιλοσοφικές στιγμές, μέχρι σήμερα, επιχειρώ να εντοπίσω και να αναδείξω τους ποικίλους λόγους αυτής της συγκεκριμένης αλληλοπεριχώρησης της φιλοσοφίας και της μη φιλοσοφίας (με έμφαση στη λογοτεχνία και τις τέχνες).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία σε πλειάδα αδίκως παραγνωρισμένων φιλοσόφων (λ.χ. στον Raymond Ruyer, στον Yvon Belaval ή στον Jean Grenier), αλλά και σε στοχαστές και δημιουργούς οι οποίοι, χωρίς να είναι κυριολεκτικά φιλόσοφοι, επηρέασαν σημαντικά το φιλοσοφικό γίγνεσθαι της Γαλλίας (Paul Valery, Georges Bataille, Maurice Blanchot, Andre Malraux κ.ά.), οδηγήθηκα ανεπαίσθητα, όσο και αναπόδραστα, μέσω μιας παιδαγωγικής του θαυμασμού, σε ένα αβίαστο εγκώμιο της φιλοσοφίας και των γραμμάτων στη Γαλλία στον εικοστό αιώνα.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b210046.jpg","isbn":"978-960-02-3154-0","isbn13":"978-960-02-3154-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":566,"publication_year":2016,"publication_place":"Αθήνα","price":"37.0","price_updated_at":"2016-05-27","cover_type":null,"availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":210046,"url":"https://bibliography.gr/books/filosofia-kai-logotexnia-sth-gallia.json"}]