[{"id":125458,"title":"Το θολό ποτάμι","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"Αριστέα:\u003cbr\u003eΤο καθιστικό ήταν άδειο. Ο Γιάννης είχε φύγει. Κάθισα στον καναπέ, κουλουριάζοντας το σώμα μου στη μια γωνιά. Το μυαλό μου έμενε ακίνητο, λιμνασμένο. Προσπάθησα να σκεφτώ νοερά που ήσουν. Σε φαντάστηκα να μπαίνεις στο μικρό διαμέρισμα και να σε υποδέχεται εκείνη. Εγώ ήμουν μόνο ένα τρελό πάθος. Δεν είχα δικαιώματα πάνω σου. Άλλη διεκδικούσε την αγάπη σου. Μέσα στην απόλυτη μοναξιά του δωματίου όλα είχαν εξαφανιστεί, εκτός από τη συσκευή του τηλεφώνου, που έμενε εκεί σαν μοναδικό σημάδι στο σύμπαν, καλώντας με να σχεδιάσω με κάποιους αριθμούς το πεπρωμένο μου. Σηκώθηκα σαν υπνωτισμένη και το πλησίασα. Εκείνη τη στιγμή δεν ήμουν εγώ.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΓιάννης:\u003cbr\u003eΌταν έφτασα σπίτι μου, ήμουν ήδη άρρωστος. Έκαιγα στο κορμί και στην ψυχή. Έτρεμα από ένα κρύο που παρέλυε νου και συνείδηση. Το Βλέμμα μου καρφώθηκε πάνω στο τηλέφωνο. Οι σκέψεις μου είχαν νεκρωθεί. Σήκωσα μηχανικά το ακουστικό υπακούοντας ασυναίσθητα σε κάποια μυστηριώδη εντολή και σχημάτισα το νούμερο που μου είχε δώσει ο αστυνομικός. Μια φράση ξέφυγε από το στόμα μου: \"Ξέρω πού κρύβεται ο Λεονάρδος...\" Φωνές ακούστηκαν από την άλλη άκρη του ακουστικού. Κάποιος επέμενε να ρωτάει κάτι. Και μετά το απόλυτο τίποτα. Μονάχα σκοτάδι. Ένας ύπνος Βαθύς σαν θάνατος με παρέσυρε στη λήθη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣοφία:\u003cbr\u003eΑπό τη μέρα που Βεβαιώθηκε για τις σχέσεις του άντρα της με την Αριστέα, της ήταν αδύνατο να ησυχάσει, θα πήγαινε να τον Βρει. Ήξερε πού κρυβόταν. \"Σίγουρα θα είναι κι αυτή μαζί του\". Αυτή η σκέψη την εξόργισε. Ήταν αποφασισμένη, θα του έκανε σκηνή. Δεν την ένοιαζε τίποτα πια. Ούτε αν θα του ανέτρεπε τα αντιστασιακά του σχέδια, ούτε αν θα γινόταν η αιτία να συλληφθεί. Ο Παύλος, ο σύζυγός της, όφειλε να παραμείνει δικός της. Άλλες επιλογές δεν υπήρχαν. Ή μαζί ή ο ένας από τους δυο θα χανόταν για πάντα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην προσπάθειά του να διαφύγει από τους διώκτες του, ο Παύλος έπεσε από τον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας και χάθηκε για πάντα. Τρεις άνθρωποι πιστεύουν ότι ευθύνονται για το θάνατό του. Οι τύψεις της προδοσίας θα τους ακολουθούν σε όλη τους τη ζωή. Και καθένας θα ακολουθήσει το δικό του μονοπάτι εξιλέωσης... ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b128070.jpg","isbn":"978-960-441-953-1","isbn13":"978-960-441-953-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":311,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"16.0","price_updated_at":"2008-02-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":41,"extra":null,"biblionet_id":128070,"url":"https://bibliography.gr/books/to-tholo-potami.json"},{"id":83556,"title":"Οι νεράιδες του Κισμέτ","subtitle":"Μυθιστόρημα","description":"Στα άπατα παλάτια του βυθού οι νεράιδες πλέκουν στα μαλλιά τους φύκια και ορίζουν τα μελλούμενα. Μοιραίνουν με μπλε βαθύ της θάλασσας τον ανύποπτο έφηβο, που νιώθει στις φλέβες του να πάλλονται χιλιάδες μυστικά χρώματα, ενώ οι ζωοδότριες αχτίδες του ήλιου βάφουν την έμπνευσή του. Τον θεωρούν αλαφροΐσκιωτο μα αυτός σκάβει στις ζωγραφιές του το σκληρό φλοιό των ανθρώπων γύρω του και παραβιάζει τις διπλοκλειδωμένες πύλες των ανομολόγητων λογισμών τους. Τα έντονα χρώματα και οι φωτοσκιάσεις πάνω στον καμβά του κατακτούν μυστικούς κόσμους και αποκαλύπτουν τις εσωτερικές θύελλες που μαίνονται στις ψυχές τους. Η γόνιμη ορμή, που παρασύρει τη σκέψη και τα χείλη του, θα γίνει η πιο σκληρή, η πιο μοιραία και καταλυτική σκηνή της νιότης του. Αλλοτινές εικόνες της γυμνής αγαπημένης είναι καταγραμμένες ανεξίτηλα στο νου του. Το μέλλον παίρνει τη μορφή της· υπάρχει μέσα του. Ζωγραφίζει τον πόθο του σαν άγριο θυμό που σφυρίζει στα πλούσια μαλλιά της. Ο έρωτας όμως δραπετεύει από τον πίνακα και γίνεται θυσία και αλγεινές θύμησες που αιμορραγούν και δακρύζουν. Έρχονται σαν μεσίτες στο όνειρό του και αποζητούν το μερτικό τους. Τα χρόνια στοιβάζονται στο πρόσωπό του και οι αναμνήσεις του λιποταχτούν. Οι νεράιδες ζωγραφίζουν με κόκκινο την ύστερη πινελιά και ντύνουν με λευκό πανί το σώμα. Λικνίζονται πάνω στο κύμα και στραγγίζουν την τελευταία σταγόνα του. Νηνεμία. Σαν θάλασσα ακύμαντη από το χάδι του ήλιου είναι τώρα η ζωή. Οι νεράιδες του κισμέτ είναι η ζωή.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b85596.jpg","isbn":"960-397-811-6","isbn13":"978-960-397-811-4","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":550,"publication_year":2004,"publication_place":"Αθήνα","price":"19.0","price_updated_at":null,"cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Εξαντλημένο","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":41,"extra":null,"biblionet_id":85596,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-neraides-tou-kismet.json"}]