[{"id":110500,"title":"Γιώργος Μπουζιάνης","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Μπουζιάνης (1885-1959) είχε δασκάλους τον Ροϊλό, τον Νικηφόρο Λύτρα, τον Γερανιώτη, τον Ιακωβίδη, τον Βολανάκη και συμφοιτητές τον Δημήτριο Γαλάνη, τον Μιχαήλ Τόμπρο, τον Άγγελο Θεοδωρόπουλο και άλλους γνωστούς και μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής του. Δοκιμασμένος σε όλα τα ρεύματα του εικοστού αιώνα, θεωρείται από αρκετούς κριτικούς ο πιο αυθεντικός εκπρόσωπος του μοντερνισμού στην Ελλάδα. Συμβαίνει όμως να θεωρείται και εκτός συνόρων ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους ζωγράφους του εξπρεσιονισμού, εξίσου σημαντικός με τον Όσκαρ Κοκόσκα ή τον Σουτίν.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ αλήθεια είναι ότι ο Μπουζιάνης δεν χαρακτηρίζεται από τον \"ισμό\" στον οποίο θα τον κατατάξει κανείς. Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του (1955) μας προειδοποιεί: \"... Με λένε εξπρεσιονιστή γιατί δεν μπορούν να τοποθετήσουν σε καμιά από τις γνωστές τεχνοτροπίες την εργασία μου. Θα μπορούσα να πω πως το έργο μου είναι αυτός ο ίδιος ο εαυτός μου. Μια εσώτερη, βαθύτερη ανάγκη μ' έκαμε να εκδηλώνομαι μ' αυτόν τον τρόπο στον μουσαμά.\"\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ τέχνη του Γιώργου Μπουζιάνη, τονίζει ο Γιώργος Μουρέλος στην παρούσα μονογραφία, \"είναι πρώτα απ' όλα η έκφραση της ανθρώπινης μοίρας σε ό,τι πιο συγκλονιστικό αυτή περικλείει\". Ο αναγνώστης που απλώς θα φυλλομετρήσει τον τόμο θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Θα διαπιστώσει ότι αυτή η \"βαθύτερη εσώτερη ανάγκη\" για την οποία κάνει λόγο ο Μπουζιάνης στην αναφερθείσα συνέντευξη, δεν είναι μια ομφαλοσκοπική ανάγκη, είναι αντιθέτως, μια καθολική ανάγκη· πιο σωστά, είναι μια συμπαντική αίσθηση του τραγικού -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την κοινή ανθρώπινη μοίρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣε κάθε πίνακα, σε κάθε σχέδιο του Μπουζιάνη η αίσθηση που αποκομίζει ο θεατής είναι σταθερά αυτή: ενός δράματος που εγκυμονεί ένα επόμενο δράμα, ενός νευρικού σπασμού λίγο πριν συμβεί το τραγικό ή, κάποιες φορές, μόλις αυτό έχει συμβεί.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΕίναι φανερό ότι αυτή η τραγικότητα εμπεριέχει στην καλλιτεχνική της πραγμάτωση μια μεγαλοπρέπεια, κάτι το υψηλό: η σχεδόν παιδική βιαιότητα της χειρονομίας στο σχέδιο, η υπόγεια εκρηκτικότητα της παλέτας με τα πέντε έξι μουντά χρώματα, η \"μουσικότητα\" των τόνων, οδηγεί τον θεατή στην κάθαρση από κάθε τι το περιττό και τετριμμένο. Σ' αυτό το σημείο η συγκινημένη ζωγραφική του υπερβαίνει με θαυμαστό τρόπο την περιπτωσιολογία και ανάγεται στο καθολικά ανθρώπινο. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b113081.jpg","isbn":"960-442-560-9","isbn13":"978-960-442-560-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":140,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":null,"price_updated_at":null,"cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":113081,"url":"https://bibliography.gr/books/giwrgos-mpouzianhs.json"},{"id":111828,"title":"Γιώργος Γουναρόπουλος","subtitle":null,"description":"Ο Γιώργος Γουναρόπουλος (1890-1977), γεννημένος στη Σωζόπολη, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, τελειώνει τη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, το 1912. Μεταξύ των ετών 1919-1931 διαμένει στο Παρίσι όπου και παίρνει ενεργό μέρος στην καλλιτεχνική κίνηση της εποχής. Πολύ νωρίς απελευθερώνεται από την παράδοση των δασκάλων του και αποκρυσταλλώνει ένα πολύ προσωπικό εικαστικό ύφος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΟ Γουναρόπουλος είναι από τους ζωγράφους εκείνους που παρέμειναν αταλάντευτοι, καθ' όλη τη διάρκεια του βίου τους, σε ένα πολύ συγκεκριμένο, πολύ προσωπικό όραμα, καταφέρνοντας, ωστόσο, να το αναδείξουν σε συστατική ψηφίδα της εποχής τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο όραμά του εκφέρεται με μια, εκ πρώτης όψεως, \"θολή\" εικόνα που αυτομάτως δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ενός ρέοντος, υγρού κόσμου. Σ' αυτό το ρέον σύμπαν που εμφανώς κινείται ανάμεσα στο εξωπραγματικό και το ονειρικό, τα σώματα και οι ελάχιστες άλλες μορφές, κάποια σπίτια, λουλούδια και οι σκιές ενός ασαφούς περιβάλλοντος, αποκτούν την υποτυπώδη υπόστασή τους.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ προσεκτική ανάγνωση αυτού του κόσμου μεταδίδει πειστικά στον θεατή τον υπαρξιακό/ερωτικό συμβολισμό του: αυτά τα γυναικεία σώματα κι αυτή η διαρκής περιδίνηση περιέχουν κάτι από την υγρή κατάσταση της ερωτικής πάλης. Οι μορφές εισχωρούν ανεμπόδιστα η μία στην άλλη: είναι διαφανείς όγκοι σε έναν διαφανή κόσμο δίχως όρια. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο εικαστικό ενδιαφέρον από αυτή την αέναη διάχυση των μορφών είναι ότι δεν ακυρώνουν η μία την άλλη, αλλά αντιθέτως, όλες μαζί, δημιουργούν συνολικά μια δυναμική εντύπωση.\u003cbr\u003eΟπότε το τελικό αποτέλεσμα καταλήγει ως εξής: όποτε ο θεατής αφήνεται στη θυελλώδη κίνηση της γραμμής του Γουναρόπουλου και στον ανεμοστρόβιλο του σχεδίου του παρακολουθεί μία γοητευτική μελωδία που δημιουργεί την αίσθηση της διαρκούς ταραχής. Όποτε, πάλι, επιλέγει να σταθεροποιήσει το βλέμμα του σε κάποιο σημείο του πίνακα, τη θύελλα διαδέχεται, όπως σ' ένα καρέ φιξ στον κινηματογράφο, μια παράξενη γαλήνη που πάλλεται με προκλητική αταραξία στο μεταίχμιο της προηγηθείσης και της επερχόμενης ταραχής...\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΆρης Μαραγκόπουλος","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b114410.jpg","isbn":"960-442-716-4","isbn13":"978-960-442-716-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":141,"publication_year":2006,"publication_place":"Αθήνα","price":"6.0","price_updated_at":"2006-12-06","cover_type":"Σκληρό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":17,"extra":null,"biblionet_id":114410,"url":"https://bibliography.gr/books/giwrgos-gounaropoulos.json"}]