[{"id":80330,"title":"Το αυταρχικό φαινόμενο 4η Αυγούστου, 21η Απριλίου","subtitle":"Ερμηνευτικές προσεγγίσεις","description":"Στο βιβλίο διακρίνονται τρεις θεμελιώδεις φάσεις του αυταρχικού φαινομένου: η ολοκληρωτική, με παραλλαγές τον φασισμό / ναζισμό και τον υπαρκτό σοσιαλισμό, της περιόδου του μεσοπολέμου. Η καθαρά αυταρχική, που παίρνει τη μορφή της στρατιωτικής δικτατορίας και συμπίπτει με την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Και η πλέον πρόσφατη, που εμφανίζεται ως απόρροια της \"παγκοσμιοποίησης\" και μεταθέτει το αυταρχικό φαινόμενο στις χώρες της \"τριτοκοσμικής\" περιφέρειας.\u003cbr\u003eΤο αυταρχικό φαινόμενο εγγράφεται ως εξωγενής παρέκκλιση στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, που δεν προσιδιάζει στον χαρακτήρα της ελληνικής κοινωνίας. Στο δίπολο \"κοινωνία πολιτών\" και πολιτική εξουσία, με το οποίο επιχειρείται να ερμηνευθεί το ευρωπαϊκό αυταρχικό φαινόμενο, ο συγγραφέας εισάγει την κοινωνία ως πολιτική κατηγορία, δηλαδή τον συντελεστή πολιτικής χειραφέτησης του κοινωνικού σώματος.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b82358.jpg","isbn":"960-02-1714-9","isbn13":"978-960-02-1714-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":171,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":82358,"url":"https://bibliography.gr/books/to-autarxiko-fainomeno-4h-augoustou-21h-apriliou.json"},{"id":80329,"title":"Πολίτης και πόλις","subtitle":"Έννοια και τυπολογία της \"πολιτειότητας\"","description":"Η ιδιότητα του πολίτη ή, ορθότερα, η πολιτειότης, δεν είναι μία, αλλά πολλές, όσες και οι εκδηλώσεις της ελευθερίας, η οποία αποτελεί το συστατικό της υπόβαθρο. Διακρίνουμε τρεις θεμελιώδεις μορφές πολιτειότητας: την ατελή πολιτειότητα, που ορίζει τον πολίτη του κράτους και απαντάται στα προαντιπροσωπευτικά ή διαμεσολαβητικά πολιτικά συστήματα. Η απλή πολιτειότης προσιδιάζει στον πολίτη της πολιτείας και αντανακλά το αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα, όπου η ιδιότητα του εντολέα αποδίδεται στον πολίτη. Η πλήρης πολιτειότης ορίζει τον πολίτη της δημοκρατίας που απολαμβάνει σωρευτικά την ατομική, κοινωνική και πολιτική ελευθερία ή αυτονομία. Tέλος, στη φάση της μετα-κρατοκεντρικής οικουμένης, απαντάται η κοσμοπολιτειότης. Η έννοια του κοσμοπολίτη ορίζει, συγχρόνως, τον πολίτη της πόλης και τον πολίτη της κοσμόπολης. \u003cbr\u003eΏστε, ο πολίτης της νεοτερικότητας είναι ατελής πολίτης, υπήκοος του κράτους, όχι όμως πολίτης της πολιτείας. ","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b82357.jpg","isbn":"960-02-1727-0","isbn13":"978-960-02-1727-8","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":236,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2012-02-23","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":22,"extra":null,"biblionet_id":82357,"url":"https://bibliography.gr/books/poliths-kai-polis.json"}]