[{"id":201018,"title":"Οι αρχιτέκτονες του μικρασιατικού ολοκαυτώματος 1912 - 1922","subtitle":null,"description":"Ο Σερ Χένρι εκείνο το διάστημα παρακολουθούσε με εμφανή αποδοκιμασία τις προσπάθειες των Ελλήνων να γίνουν κάτοχοι ενός μεγάλου τμήματος της Ανατολίας σε βάρος των Τούρκων - ως αποτέλεσμα της ενέργειας του προέδρου Γουίλσον, του Κλεμανσώ και του Βρετανού πρωθυπουργού να στείλουν τους Έλληνες στη Σμύρνη μερικούς μήνες πριν. Ο G.I.G.S. (σ.σ.: Chief of the Imperial General Staff, ο επικεφαλής του βρετανικού αυτοκρατορικού γενικού επιτελείου στρατού) ήταν σθεναρά αντίθετος με αυτές τις ελληνικές περιπέτειες και υπάρχει μια αναφορά στο ημερολόγιό του στις 28 Οκτωβρίου (σ.σ.: 1919) από μία ενδιαφέρουσα συζήτηση για το θέμα αυτό με τον κ. Βενιζέλο στο Eaton Place εκείνη την ημέρα:\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Του είπα ευθέως ότι είχε καταστρέψει τη χώρα του και τον εαυτό του πηγαίνοντας στη Σμύρνη, και ο κακομοίρης συμφώνησε, αλλά είπε ότι αυτό έγινε επειδή το Παρίσι δεν είχε αποτελειώσει τους Τούρκους και έκανε ειρήνη μαζί τους. Αυτό, βεβαίως, είναι μερικώς σωστό. Ο Βενιζέλος πολύ χολωμένος εναντίον των Τούρκων είπε ότι και οι 12 μεραρχίες του ήταν διαθέσιμες αν αποτελειώναμε τους Τούρκους. Αναγνωρίζει ότι βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση και τώρα προσπαθεί να μας \"πουλήσει\" τις 12 μεραρχίες του. Με ικέτευσε να πω στον Λόυντ Τζωρτζ ότι και αυτός [ο Βενιζέλος] και η Ελλάδα τελείωσαν. Είπα ότι θα το κάνω. Ο παλιόφιλος \"τετέλεσται\"\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Από το ημερολόγιο του Field Marshal Σερ Χένρι Γουίλσον, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b204214.jpg","isbn":"978-960-454-155-3","isbn13":"978-960-454-155-3","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":340,"publication_year":2015,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"20.0","price_updated_at":"2015-09-25","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":null,"format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":544,"extra":null,"biblionet_id":204214,"url":"https://bibliography.gr/books/oi-arxitektones-tou-mikrasiatikou-olokautwmatos-1912-1922.json"},{"id":249768,"title":"Εγκλήματα κατοχής","subtitle":"Φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί","description":"Το 1911, o αναρχο-κομμουνιστής χαρισματικός σκιτσογράφος Ρόμπερτ Μάινορ δημοσίευσε στην εφημερίδα St. Louis Post-Dispatch ένα εξαιρετικό σκίτσο. Ο Μαρξ, με τον \"Σοσιαλισμό\" παραμάσχαλα, γίνεται δεκτός με ενθουσιασμό από ένα ευγνώμον κοινό επενδυτών της Wall Street με επικεφαλής τον John D. Rockefeller, τον J. Ρ. Morgan, τον John D. Ryan της National City Bank, και τον συνεταίρο του Morgan, George W. Perkins, ενώ αμέσως πίσω από τον Μαρξ είναι ο Teddy Roosevelt, αρχηγός του \"Προοδευτικού Κόμματος\".\r\n\r\nΈξι δεκαετίες αργότερα, ο Άντονι Σάτον έγραφε: \"Οι αντιφάσεις που υπονοήθηκαν από το σκίτσο του Μάινορ κρύφθηκαν κάτω από το χαλί της Ιστορίας... Ενώ ο μονοπωλιακός έλεγχος των βιομηχανιών ήταν κάποτε ο αντικειμενικός στόχος για τους J. Ρ. Morgan και J. D. Rockefeller, από τα τέλη του δεκάτου ενάτου αιώνα τα ιερά άδυτα της Wall Street κατανόησαν ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να αποκτήσεις ένα μη αμφισβητούμενο μονοπώλιο ήταν \"να πας πολιτικά\" και να κάνεις την κοινωνία να εργάζεται για τους ολιγάρχες - υπό τη σημαία του δημοσίου αγαθού και δημοσίου συμφέροντος\". Αυτή η στρατηγική των \"ολιγαρχών\" είχε αναλυθεί ήδη από το 1906 από τον Frederick C. Howe, στις \"Εξομολογήσεις ενός Ολιγάρχη\".\r\n\r\nΣτα τέλη του 1977, το χρέος των χωρών του Ανατολικού μπλοκ προς τη Δύση είχε φθάσει τα 46 δισεκατομμύρια δολάρια. Δικαιολογημένα! Το 1979, η Διεθνής Ομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων Χημικής και Γενικής Βιομηχανίας (ICEF) είχε καταγγείλει τους πολυεθνικούς κολοσσούς επειδή μετέφεραν σύγχρονες παραγωγικές μονάδες στις κομμουνιστικές χώρες με κίνητρο τα \"φθηνά και υπάκουα\" εργατικά χέρια. Επιβεβαιώθηκε πλήρως η ανάλυση του Howe για τη στρατηγική των \"ολιγαρχών\", και παράλληλα είχε δικαιωθεί ο ενθουσιασμός του ιερατείου της Wall Street στην \"υποδοχή\" του Μαρξ. \r\n","image":"https://biblionet.gr/wp-content/uploadsTitleImages/26/b250523.jpg","isbn":"978-960-454-231-4","isbn13":null,"ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":432,"publication_year":2020,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"23.0","price_updated_at":"2020-10-09","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":"ελληνικά","original_title":"","publisher_id":544,"extra":null,"biblionet_id":250523,"url":"https://bibliography.gr/books/egklhmata-katoxhs.json"},{"id":223207,"title":"Μπάζιλ Ζαχάρωφ","subtitle":"Το σύστημα Ρότσιλντ και το εβραϊκό φυλακτό","description":"Η ελληνική βιβλιογραφία για τον Ζαχάρωφ είναι εξωφρενικά ανύπαρκτη, όπως τέτοια είναι και η αξιοπιστία του καθεστωτικού αφηγήματος για την καταστροφή του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας.Υποτίθεται ότι ο Μπάζιλ ήταν ένας Έλληνας πατριώτης, που \"πέταξε\" τα λεφτά του για να χρηματοδοτήσει τη Μικρασιατική Εκστρατεία. Ε,και μόνον γι'αυτό δεν άξιζε ένα μνημόσυνο ; Ο Γκενόν τοποθετεί τον Μπάζιλ Ζαχάρωφ σε ηγετική θέση στον χώρο της \"αντιμύησης\", δίπλα σε τύπους όπως ο κόμης του Σαιν Ζερμαίν ή ο Ροδόσταυρος σερ Φράνσις Μπέικον. Η δράση του Μπάζιλ ως εμπόρου όπλων,τραπεζίτη, και ως υπερκατασκόπου στη μυστικιστική και αποκρυφιστική Ιντέλλιτζενς Σέρβις, δένει θαυμάσια με τον ρόλο του δαιμονίου στον Αρμαγεδώνα του 'Α Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μπάζιλ τροφοδότησε τον Μολώχ, τον σπουδαιότερο πολεμιστή των έκπτωτων αγγέλων, με εκατομμύρια ανθρώπινες σάρκες.","image":null,"isbn":"978-960-454-205-5","isbn13":"978-960-454-205-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":380,"publication_year":2018,"publication_place":"Θεσσαλονίκη","price":"23.0","price_updated_at":"2018-03-28","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":544,"extra":null,"biblionet_id":226268,"url":"https://bibliography.gr/books/mpazil-zaxarwf.json"}]