[{"id":4990,"title":"Η αυλαία πέφτει","subtitle":"Σκηνική φαντασία, εμπνευσμένη από τη συνάντηση του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου και της Ελισάβετ αυτοκράτειρας της Αυστρίας","description":"\"Η Αυτοκράτειρα της Αυστρίας Ελισάβετ ΙΙ, αποποιούμενη το ρόλο της Αυτοκράτειρας, μεταβάλλεται σε ηρωίδα του θεάτρου. Δεν είναι η Αυτοκράτειρα της Αυστρίας αλλά η αυτοκράτειρα του θεάτρου. [...] Από τα ίδια κίνητρα ωθούμενος και ο Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, θεατροποιεί τη ζωή του. Μαζί με την αυτοκράτειρα, πλημμυρισμένοι από ανεκπλήρωτους πόθους ταξιδεύουν στη χώρα του Τίποτα. Όμως το τίποτα για να είναι ένα μεγάλο τίποτα, ένα μέγιστο τίποτα, πρέπει να κατοικηθεί. Το μέγιστο τίποτα, το τραγικό τίποτα είναι εξουθενωτικώς άπληστο και απαιτητικό. Το κενό του πρέπει να γεμίσει από τέχνη, από παιχνίδι δηλαδή, δηλαδή θέατρο\". -Ανδρέας Στάικος\u003cbr\u003e\"Το θέατρο και η θεατρικότητα αναδεικνύονται στο δραματικό κείμενο του Α. Στάικου \"Η αυλαία πέφτει\", έργο πολυπρόσωπο, με υποβλητικές σκηνικές ενδείξεις υπερδραματικούς και κωμικούς διαλόγους.\u003cbr\u003e[...] Στο έργο ο Στάικος επαναφέρει και ενεργοποιεί συστατικά της παλαιότερης θεατρικής προβληματικής του αφού κι εδώ κυριαρχούν το θέατρο μέσα στο θέατρο, η θεατρικότητα της παρακμής, η εξιδανίκευση της ανάμνησης και η εμπειρία του θεάτρου με τον τρόπο που τη βιώνουν οι συντελεστές του, μέλη θιάσων, ηθοποιοί σε παραστάσεις, στις δοκιμές ή τα παρασκήνια.\u003cbr\u003e[...] Στο \"Η αυλαία πέφτει\" του Στάικου, η εσωτερικότητα έχει γίνει θέμα του δράματος ενώ η δράση έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό του ανθρώπου. Ό,τι συμβαίνει είναι υπόθεση ενθύμησης και αναπόλησης. Φαντάσματα πολιορκούν τον Χρηστομάνο εισβάλλοντας από τους λαβύρινθους της φαντασίας και τις ρωγμές του μνημονικού\u003cbr\u003e[...] Ο χρόνος της μνήμης και ο χρόνος του ονείρου είναι το νήμα που διατρέχει το έργο του Στάικου. Μεταμοντέρνο με την έννοια ότι έρχεται μετά το μοντέρνο λυρικό δράμα από τα τέλη του 19ου αιώνα, να μιλήσει εκ νέου, στα τέλη του 20ού αιώνα, για το φάντασμα της δημιουργίας. Συνδεδεμένο με το ανεκπλήρωτο και το ανέφικτο, με την αποτυχία και την απόρριψη, με τα αδιέξοδα και τις διαφυγές\".\u003cbr\u003e(από το επίμετρο της Ελένης Βαροπούλου)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b5244.jpg","isbn":"960-325-293-X","isbn13":"978-960-325-293-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":137,"publication_year":1999,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":5244,"url":"https://bibliography.gr/books/h-aulaia-peftei.json"},{"id":79342,"title":"Ακόλαστες εσπερίδες","subtitle":"Μονόλογος","description":"Στις \"Ακόλαστες Εσπερίδες\" μία γυναίκα θεατροποιεί τη ζωή της. Κύριο θέμα του μονολόγου είναι η ίδια η γλώσσα, το ίδιο το θέατρο. Υπό την επήρρεια του θεάτρου, η γυναίκα αυτή, ανακαλύπτει μία ζωή που δεν έζησε ή ανακαλεί στο παρόν μία ζωή που έχει ξεχασθεί. Ούτως ή άλλως το θέατρο τής αποκαλύπτει τη μόνη δυνατή πραγματικότητά της: Τη θεατρική πραγματικότητα.\u003cbr\u003eΟ μονόλογος αυτός φιλοδοξεί να δώσει την ευκαιρία σε μια ηθοποιό να εκτεθεί. Να εκτεθεί μέχρι τα όριά της. Εναλλάσσοντας μία σειρά προσωπείων, δείχνει τη ματαιότητα τη ζωής και την αναγκαιότητα του θεάτρου. Η ζωή της αποκτά νόημα, μόνο μέσα από το θέατρο.\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b81369.jpg","isbn":"960-325-503-3","isbn13":"978-960-325-503-1","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":41,"publication_year":2003,"publication_place":"Αθήνα","price":"8.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":81369,"url":"https://bibliography.gr/books/akolastes-esperides.json"},{"id":92029,"title":"Καπνοκράτωρ","subtitle":null,"description":"Ο \"Καπνοκράτωρ\" είναι μια κωμωδία μυστηρίου με δραματικές στιγμές, φιλοσοφικές αιχμές για το εφήμερο, το τυχαίο και τη ματαιότητα των πραγμάτων, μεταμοντέρνα διάθεση και στοιχεία παραλόγου. \u003cbr\u003eΣτον \"Καπνοκράτορα\" παρατηρούμε μια ηθελημένη αυτοαναφορικότητα. Ο Ανδρέας Στάικος αντιγράφει τον εαυτό του χρησιμοποιώντας τα αγαπημένα του υλικά: κόκκινα νύχια, κόκκινα χείλη, κόκκινα τακούνια, μυθικές πόρνες, νεκροζώντανους ήρωες, ανάγνωση επιστολών, ανταλλαγή ρόλων, συνταγές μαγειρικής, και ένα τέλος ανοιχτό σε κάθε ενδεχόμενο.\u003cbr\u003eΤο τσιγάρο εδώ έχει την αδιαμφισβήτητη αξία του δώρου. Ως υπέρτατη έκφραση της επιθυμίας υποσκελίζει ακόμα και τον έρωτα, καθώς αποτελεί το ίδιο φλογερό αντικείμενο του πόθου. Είτε ως αντάλλαγμα είτε ως δώρο, το τσιγάρο είναι εφήμερο και άδωρο, και η απόλαυσή του μια τραγική ματαιότητα. Το στοιχείο του λάθους υπονομεύει την εκπλήρωση της επιθυμίας και επισπεύδει το \"θάνατο\". Στον \"Καπνοκράτορα\" όλα αρχίζουν και τελειώνουν με ένα λάθος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το επίμετρο της Ζωρζίνας Τζουμάκα)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b94086.jpg","isbn":"960-325-578-5","isbn13":"978-960-325-578-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":76,"publication_year":2005,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":94086,"url":"https://bibliography.gr/books/kapnokratwr.json"},{"id":117754,"title":"Ναπολεοντία","subtitle":null,"description":"Στο Ναύπλιο του 1835.\u003cbr\u003eΜε την ενηλικίωσή του, ο νεαρός Όθων αναλαμβάνει την εξουσία του νέου ελληνικού βασιλείου. Οι Έλληνες υπήκοοί του, προκειμένου να τιμήσουν «αυθόρμητα» τον βασιλιά τους, μυούνται στον χορό βάλς, ώστε ο βασιλιάς να αισθανθεί σαν το σπίτι του και να ευφρανθούν τα ώτα του από οικείες μελωδίες. Ξένοι χοροδιδάσκαλοι διδάσκουν το βάλς και ντόπιοι χωροφύλακες εποπτεύουν τη διεξαγωγή των μαθημάτων. Η χώρα ολόκληρη μεταβάλλεται σε ένα αχανές χοροδιδασκαλείο. Μετά τον ζυγό της τούρκικης δουλείας οι Έλληνες ετοιμάζονται να παραδοθούν στη νέα δουλεία του εξευρωπαϊσμού, άλλοτε δια της σαγήνης του χορού και άλλοτε, δια τους ανεπίδεκτους μαθήσεως, δια ροπάλου. Η ανάδυση, η «χαρούμενη» ανάδυση του νέου ελληνικού κράτους μέσα από τις μελωδίες του βάλς!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο έργο ανέβηκε στην Αθήνα σε σκηνοθεσία του συγγραφέα και παίζεται στο θέατρο «Προσκήνιο» μέχρι τις 20 Μαΐου 2007.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b120347.jpg","isbn":"978-960-325-689-2","isbn13":"978-960-325-689-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":67,"publication_year":2007,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2007-05-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":120347,"url":"https://bibliography.gr/books/napoleontia.json"}]