[{"id":146742,"title":"Δώδεκα και ένα ψέματα","subtitle":null,"description":"Τα μικρά μικρά αυτά κομμάτια γραφής, που μοιάζουνε με ξεριζωμένα τεμάχια από κάποιο μυστηριώδες Σύνολο, μιλάνε αμέσως στις αισθήσεις μας και στον βαθύτερο εαυτό μας. Είναι τρυφερά, γεμάτα συμπόνια για τους ήρωες και τις καταστάσεις. Και η συμπόνια αυτή δίνει σε όλα τα κείμενα μια ωριμότητα, αμβλύνοντας έτσι την πίκρα και τον κυνισμό που κρύβονται από κάτω, μεταμορφώνοντας και την πίκρα και τον κυνισμό σε θετικά συναισθήματα, σε πράξεις ζωής και όχι αποσύνθεσης. Ίσως η συμπόνια να δίνει τον τόνο σε όλο το βιβλίο, χαρίζοντάς του έτσι αυτή τη νοσταλγική υφή, μια κάποια θλίψη γεμάτη γλύκα και ονειροπόληση, κάτι το παλιό και το ήδη ξεχασμένο, που έρχεται για μια φευγαλέα στιγμή ν' αγγίξει την ψυχή μας και να φτερουγίσει πάλι μακριά μας. Και όλα αυτά γίνονται με απέραντη αγάπη και τρυφερότητα, διότι ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος εσωκλείει μέσα του έναν κόσμο θετικό, θα' λεγα ευλογημένο, όπου δεν υπάρχει το διαβολικό, υπάρχει μια αγάπη και μια περιέργεια για τη ζωή, όπου η μεταφυσική γίνεται γήινη και ανθρώπινη, κοντινή και προσιτή, χωρίς διφορούμενα, όπως μέσα στα δύο θαυμάσια κομμάτια \"Το φασόλι\" και \"Η ψυχή\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Ο συγγραφέας σαν τον αλχημιστή μετατρέπει το τίποτα σε λόγο, χωρίς να ξέρουμε ακριβώς πώς το πετυχαίνει και ποια στιγμή ακριβώς το κείμενο παίρνει ζωή. Τα κείμενα είναι σαν το αρνητικό μιας φωτογραφίας: τρεμοπαίζουν και πάλλονται κάτω από το υδάτινο στοιχείο και η φωτογραφία \"νετάρει\" μόνο στο τέλος του κάθε κομματιού. Αναδύεται μπροστά μας ολόκληρη και ακέραιη και έχουμε την αίσθηση ότι εμείς οι ίδιοι, οι αναγνώστες, δώσαμε στο κείμενο σάρκα και οστά, απλώς διαβάζοντάς το. [...] Και μέσα σ' όλα αυτά, η μοναξιά. Αλλά κι αυτή μια μοναξιά χωρίς πίκρα - ίσως με λίγη θλίψη. Στο τελευταίο κείμενο \"Το \"Άαα\" και το \"Οάα\"\", ένα πλάσμα φωνάζει από μακριά στο άλλο \"Άαα\" και το άλλο απαντάει \"Οάα\", μέσα στους αιώνες. \"Κι ήταν καλά\", γράφει ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος. Ήτανε όμως;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜαργαρίτα Καραπάνου, 1992\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈνα υπέροχο στοιχείο του βιβλίου είναι η ελαφρότητα της υφής και η ατέρμονη ανοιχτοσύνη της. Είσαι ελεύθερος είτε να το προσλάβεις σαν παιχνιδιάρικο χιούμορ είτε να κατακλυστείς από τα απώτατα βάθη των νοημάτων πού κρύβονται μέσα του. Όλα εξαρτώνται από τη φύση και τη διάθεση του αναγνώστη· πώς το καταλαβαίνει και τι προσέγγιση υιοθετεί κατανοώντας αυτά που λέγονται, καθώς κάθε λέξη μπορεί να προκαλέσει σκέψεις βαθιές. \u003cbr\u003e[...] Έχεις αναπτύξει ένα γλωσσικό εργαλείο ολότελα δικό σου, αναμειγνύοντας στοιχεία μύθου, συμβόλων, παραβολών και αλληγορίας -κάτι σαν ένα μοναδικό επίτευγμα για το οποίο όλοι οι άνθρωποι θα 'πρεπε να σου χρωστούνε χάρη- αδράχνοντας την πραγματικότητα μέσα σε μια χούφτα παραβολών ενός καινούργιου λογοτεχνικού είδους. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eV.Y. ΚΑΝΤΑΚ, 1999\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b149657.jpg","isbn":"978-960-325-829-2","isbn13":"978-960-325-829-2","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":83,"publication_year":2009,"publication_place":"Αθήνα","price":"9.0","price_updated_at":"2010-01-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":149657,"url":"https://bibliography.gr/books/dwdeka-kai-ena-psemata-3b9e74db-ab31-46d3-9ff3-44c515c5abb5.json"},{"id":15283,"title":"Ψέματα πάλι","subtitle":null,"description":"Το ύφος των διηγημάτων, αν και είναι φαινομενικά απλό, τελικά είναι πολυδιάστατο και πολυσύνθετο. Όλα σου δίνουν την αίσθηση του πρώτου ψελλίσματος, ενώ στην πραγματικότητα έχουνε δουλευτεί με τέτοια τελειότητα που ενεργούν πάνω στον αναγνώστη, μέσα του, σαν μια δαιμόνια μηχανή, αθόρυβη, αόρατη και εξεζητημένη. Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος μας μιλάει για την \"άλλη μεριά\", το \"από κει και πέρα\". Εκεί όπου η επικοινωνία δεν γίνεται πια με λέξεις, αλλά με κάτι πέρα από τις λέξεις. [...]\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο διήγημα \"Η Άννα\", στο τέλος, κλείνει τον κύκλο που ουσιαστικά άνοιξε το εφιαλτικό και θανατηφόρο \"Week-end\", που για μένα είναι μια αναπαράσταση της κόλασης. Αφού ξεπέρασε θριαμβευτικά τις παγίδες των \"Αγίων Τόπων\" και επιτέλους κοιμήθηκε τον πιο βαθύ του ύπνο, γλυκά δίχως όνειρα, αφού εξυψώνεται κι άλλο με την ευσεβέστατη \"Παράκληση\" -ανατρέποντας και υπερβαίνοντας κοινές δοξασίες, χρησιμοποιώντας ακόμα μια φορά όπως θέλει τον δικό του Παΐσιο-, ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος αφήνεται πια ολότελα, φεύγει εντελώς και δίνει την \"Άννα\" που τα εμπεριέχει όλα. Η σπαρακτική \"Άννα\" δεσπόζει όλο συμπόνια και πόνο.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Άννα\": Παιδί, σκέψη, πληγή... Κάτι άυλο αλλά ταυτόχρονα τόσο γήινο. \"Άννα\": Ηχώ, μνήμη, θλίψη. Όραμα. \"Άννα\": Τρυφερότητα, πόνος. Ένα κομμάτι βυσσινί βελούδο που κρύβει την κόψη ενός ξυραφιού. [...] \"Προσπαθώ να ενωθώ\"... Μήπως με την αγάπη; Μήπως με τον Θεό;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέσα σ' αυτό το συγκλονιστικό διήγημα θα μπορούσαν να υπάρχουν εκατομμύρια Άννες, η μία μέσα στην άλλη, σαν τις ρώσικες κούκλες ή σαν αμέτρητες αχτίδες του ήλιου που φυτρώνουν μεσ' απ΄τη γη, γοργόνες με πολύχρωμες ουρές που κολυμπούνε πάνω-κάτω μες στους ωκεανούς.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΗ Άννα στο άπειρο: Μία μορφή του Θεού;\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(Μαργαρίτα Καραπάνου, από τον πρόλογο του βιβλίου) \u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b15849.jpg","isbn":"960-325-307-3","isbn13":"978-960-325-307-5","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":85,"publication_year":1999,"publication_place":"Αθήνα","price":"10.0","price_updated_at":"2007-07-04","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":15849,"url":"https://bibliography.gr/books/psemata-pali.json"},{"id":135337,"title":"Το τσιγάρο και η γιόγκα","subtitle":"Ηθιστόρημα","description":"Ένα μοναχικό ταξίδι κάποτε -με το αεροπλάνο, με τα πόδια, με το νου;- όπου φανταστικά ονόματα αγκαλιάζονται με πραγματικούς ανθρώπους, οι μέρες και οι νύχτες χαϊδεύονται κι ενώνονται σαν την αλήθεια με το ψέμα κι οι ημερολογιακές καταγραφές δεν είναι τίποτ' άλλο παρά μια πρόφαση· για να βιώσει κανείς -ή και να μη βιώσει- λίγο παραπέρα.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈτσι κι αλλιώς Ελλάδα και Ινδία είναι πολύ μακριά, απέχουν πολύ μεταξύ τους σαν το τσιγάρο και τη γιόγκα. Κι όμως είναι και πολύ κοντά· σαν τον καπνό και την ανάσα. Και τελικά όλα γίνοντ' ένα σαν το χθες και το σήμερα που χύνονται μαζί κάθε μέρα στο αύριο.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b138005.jpg","isbn":"978-960-325-766-0","isbn13":"978-960-325-766-0","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":221,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2008-12-17","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":138005,"url":"https://bibliography.gr/books/to-tsigaro-kai-h-giogka.json"}]