[{"id":130359,"title":"Πέρσες","subtitle":"Σημειώσεις για μια παράσταση...","description":"Οι \"Πέρσες\" είναι το μοναδικό ιστορικό δράμα που έχει διασωθεί. Διδάχτηκε το 472 π.Χ. μαζί με το σατυρικό δράμα \"Προμηθεύς Πυρκαεύς\". Το θέμα αυτής της τραγωδίας είναι η ήττα των Περσών στη ναυμαχία της Σαλαμίνας από τους Έλληνες.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο ενδιαφέρον στοιχείο της τραγωδίας είναι ότι η λεπτομερής όσο και ρεαλιστική περιγραφή της ναυμαχίας γίνεται από τον ίδιο τον Αισχύλο -που στο δράμα εμφανίζεται ως αγγελιαφόρος- ο οποίος πολέμησε και συμμετείχε στο ιστορικό εκείνο γεγονός. Άρα έχουμε μια εγκυρότατη εξιστόρηση των όσων διαδραματίστηκαν στον κόλπο της Σαλαμίνας από έναν άνθρωπο που τα έζησε ως πολεμιστής και άρα ως αυτόπτης μάρτυς. Εδώ, ο Αισχύλος λειτουργεί και ως \"πολεμικός ανταποκριτής\" που βέβαια δεν νοιάζεται για την εφήμερη μεταφορά ειδήσεων \"δημοσιογραφικού χαρακτήρα\", αλλά, ως ο Ποιητής των Ποιητών, παραδίδει στην ανθρωπότητα ένα απαράμιλλο έργο υψηλής αισθητικής. Το γεγονός ότι, μέσα από το δράμα που συνέθεσε και δίδαξε, διασώζεται και όλη η ναυτική σύγκρουση Ελλήνων-Περσών αποτελεί ένα παράπλευρο, καθόλου τυχαίο κέρδος (ο Αισχύλος ως ευπατρίδης θεωρούσε πρώτιστο και μέγιστο καθήκον την στρατιωτική υπεράσπιση της πατρώας γης).\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΠέραν αυτών όμως, στην εξέλιξη του δράματος κυριαρχεί η ηθική του διάσταση. Ο Ξέρξης τυφλώθηκε από την Άτη και προχώρησε στην Ύβρη (πολεμική εκστρατεία για την κατάκτηση χωρών και αγαθών που δεν του ανήκαν, αλλά ανήκαν σε άλλους). Η ύβρις επισύρει με τη σειρά της ταπεινωτική ήττα και συντριβή. Ο Ποιητής ξεκάθαρα τονίζει πως \"όποιος ζητάει περισσότερα, χάνει τα κεκτημένα\". Η έπαρση, η αλαζονεία και η απληστία συνιστούν κατά τον Αισχύλο ιδιότητες αξιοκατάκριτες και τιμωρούνται από τους θεούς αυστηρά (\"είναι ο Δίας τιμωρός της έπαρσης και αυστηρά την κρίνει\"). Ο Ποιητής πρεσβεύει πως \"οι θνητοί χωρίς έπαρση πρέπει να ζούνε\"). Μια σοφή παραίνεση που παραμένει διαχρονική και συνάμα δραματικά επίκαιρη.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e(από το σημείωμα του μεταφραστή)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b132984.jpg","isbn":"978-960-322-346-7","isbn13":"978-960-322-346-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":93,"publication_year":2008,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2010-02-12","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":232,"extra":null,"biblionet_id":132984,"url":"https://bibliography.gr/books/perses-2885777c-8215-49e0-93ea-42ba460cd89f.json"},{"id":157838,"title":"Ικέτιδες","subtitle":null,"description":"Οι \"Ικέτιδες\" είναι ίσως το πιο ονειρικό από τα επτά έργα. Πράγματι, σε ένα σημείο ο χορός τραγουδά έχοντας μπροστά του μια πραγματική εφιαλτική εικόνα: καθώς ο Αιγύπτιος εχθρός απειλεί να τις σύρει δια της βίας στα πλοία, οι κόρες ξεφωνίζουν (στίχοι 886-893): \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜε σέρνει στο ακρογιάλι\u003cbr\u003eΣαν αράχνη, βήμα-βήμα.\u003cbr\u003eΌνειρο!\u003cbr\u003eΈνα κακό όνειρο!\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΣτην πραγματικότητα πάντως, (...) ολόκληρος ο εξωτικός μύθος, τον οποίο διάλεξε ο Αισχύλος ως βάση για το έργο του, μοιάζει πανάρχαιο όνειρο. Ακόμη και αν η τετραλογία, στην οποία ανήκε, είχε επιβιώσει ολόκληρη, υποψιαζόμαστε ότι η φαντασία των σύγχρονων ανθρώπων θα χρειαζόταν να καταβάλει τεράστιες προσπάθειες ώστε να την κατανοήσει.","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b160841.jpg","isbn":"978-960-322-416-7","isbn13":"978-960-322-416-7","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":126,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"7.0","price_updated_at":"2010-11-30","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":"αρχαία ελληνικά","original_title":null,"publisher_id":232,"extra":null,"biblionet_id":160841,"url":"https://bibliography.gr/books/iketides-f95fd476-d9c7-437f-8956-3a0ee7dffb8d.json"}]