[{"id":154673,"title":"Μαρτυρίες μιας διαδρομής","subtitle":null,"description":"Η Έλλη Παππά κατέθεσε το 1993 και το 1995 δύο κείμενά της στα Ιστορικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη, θέτοντας ως προϋπόθεση να δημοσιευτούν μόνο μετά τον θάνατο της. Το πρώτο κείμενο ήταν ένα δακτυλόγραφο 52 σελίδων με τίτλο \"Υπόθεση Πλουμπίδη\" και το δεύτερο μία ομάδα κειμένων (συνολικά 108 σελίδες) απαρτιζόμενη από: προλογικό σημείωμα με τίτλο \"Λίγα λόγια\", αυτοβιογραφικό κείμενο, σώμα άρθρων της στις εφημερίδες \"Αυγή\" και \"Νέα\" με τίτλο \"Παράρτημα\", κείμενο με τίτλο \"Γράμματα στον γιο μου\" και ιδιόχειρο γράμμα του Νίκου Πλουμπίδη προς την ίδια με ημερομηνία 4. V. 52. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΤο Ίδρυμα, ανταποκρινόμενο στην επιθυμία της δωρήτριας, ξεκίνησε την προετοιμασία της έκδοσης μετά τον θάνατο της, τον Οκτώβριο του 2009 και σήμερα παραδίνει στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό αυτούσια και δίχως παρεμβάσεις το σύνολο αυτής της μαρτυρίας.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Όποιος ενδιαφερθεί να διαβάσει αυτό το κείμενο δεν πρέπει να πιστεύει πως θα βρει μιαν αυτοβιογραφία. Αναμφισβήτητα, όσα γράφω με αφορούν, αφορούν τη ζωή μου και τις εμπειρίες μου, αλλά περιορίζομαι αυστηρά (όσο μπορούσα και όσο μπόρεσα) σε μια κατηγορία εμπειριών: σε όσες αφορούσαν τη θέση μου στο ΚΚΕ και τις περιπέτειες της αμοιβαίας σχέσης μας. \u003cbr\u003e\u003cbr\u003e[...] Σ' αυτές τις εμπειρίες μου στάθηκα, αυτές προσπάθησα να δώσω στο κείμενό μου, που καταθέτω στο Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη με την ελπίδα πως σε κάτι μπορεί να χρησιμεύσει. Η αλλαγή μεθόδων λειτουργίας, λήψης και εφαρμογής των αποφάσεων, ο σεβασμός στους αγωνιστές είναι πλέον στοιχειώδεις ανάγκες για την Αριστερά του τόπου μας, ύστερα κι από τις σκληρές εμπειρίες της κατάρρευσης του \"υπαρκτού σοσιαλισμού\". Το ζήτημα είναι αν αυτές οι ανάγκες -ή οι ιστορικές αναγκαιότητες- έχουν γίνει κοινή συνείδηση σε όλα τα κόμματα της Αριστεράς, ιδιαίτερα που κομμουνιστικού κινήματος.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΑυτός είναι και ο λόγος που με παρακίνησε να καταθέσω τις δικές μου μαρτυρίες (για να μην πω και τα μαρτύρια) για όσα (πάντως, όχι όλα) είδα, γνώρισα, έπαθα μέσα στο κίνημα στο οποίο αφιερώσαμε τη ζωή μας -χωρίς ανταλλάγματα και \"εξαργυρώσεις\".\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΈλλη Παππά, Αθήνα, 27.12.1995\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b157640.jpg","isbn":"978-960-476-075-6","isbn13":"978-960-476-075-6","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":349,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"18.0","price_updated_at":"2011-01-24","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":353,"extra":null,"biblionet_id":157640,"url":"https://bibliography.gr/books/martyries-mias-diadromhs.json"},{"id":149724,"title":"Ο Λένιν χωρίς λογοκρισία και εκτός μαυσωλείου","subtitle":null,"description":"Tο 1990 βρήκε την ηγεσία του Περισσού σε γενική αμηχανία στις καταιγιστικές διεθνείς εξελίξεις, πολύ περισσότερο που για εκείνη, πλην του καθαρά υλικού μέρους, σήμαινε και την απώλεια των βασικών ιδεολογικοπολιτικών σημείων αναφοράς. Είχε όμως να αντιμετωπίσει και ένα ακόμη πρόβλημα, εντός συνόρων αυτό: Με τη δημιουργία του ενιαίου Συνασπισμού το 1988, ο Περισσός έβλεπε τα μέλη και τα στελέχη του να συναγελάζονται με αναθεωρητές, με αποτέλεσμα να εκφράζουν συνεχώς απορίες, αντιρρήσεις και διαφωνίες. Μπροστά σ' αυτή την απαράδεκτη κατάσταση, η ηγεσία αποφάσισε να αποκόψει το τμήμα το μολυσμένο από το μικρόβιο του αναθεωρητισμού, προκειμένου να διασώσει τους υγιώς σκεπτόμενους, συγκαλώντας ένα συνέδριο ιδεολογικοπολιτικής περιχαράκωσης του κόμματος ενάντια σε κάθε οπορτουνισμό, ρεβιζιονισμό κλπ., κλπ. 'Ετσι προέκυψε το 13ο συνέδριο τον Φλεβάρη του 1991.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003eΜέσα σε όλον αυτόν τον ορυμαγδό, η Έλλη Παππά είχε την ψευδαίσθηση ότι υπήρχε περίπτωση να γίνει διάλογος. Έτσι αποφάσισε να συμβάλει με ένα ολόκληρο βιβλίο πολεμικής, σε \" αυτοέκδοση \" (\"σαμιζντάτ\", σύμφωνα με την ορολογία της Επανάστασης του 1917), κάνοντας την εκτύπωση και τη βιβλιοδεσία σε ένα κατάστημα κομπιούτερ στου Ζωγράφου.\u003cbr\u003e(Ν. ΜΠ.)\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Πιστεύω ότι οι σύντροφοι που επικαλούνται τον \"μαρξισμό-λενινισμό \", κι οι περισσότεροι ανήκουν στη γενιά της Αντίστασης, φέρουν το \"στίγμα \" της γενιάς τους: Τον Λένιν τον γνώρισαν κυρίως μέσω του Στάλιν. Δηλαδή, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, γνώρισαν τον Λένιν λογοκριμένον από τον Στάλιν [...] που απομόνωσε ορισμένες θέσεις από την Ιστορική στιγμή κατά την όποια τις διατύπωσε ο Λένιν, αποσιώπησε κάθε αλλαγή που ο ίδιος ο Λένιν επέφερε αργότερα σε προηγούμενες θέσεις του, και τις μετέβαλε σε ιερό και απαραβίαστο δόγμα. [...] Δεν ξέρω αν θα πείσω τους συντρόφους του ΚΚΕ για το πώς σκεφτόταν και δρούσε ο πραγματικός Λένιν, απαλλαγμένος από τη λογοκρισία που του επιβλήθηκε λίγο πριν και αμέσως μετά το θάνατό του, ο Λένιν έξω από την πλαστή εικόνα του από τα \"Ζητήματα Λενινισμού \". Πάντως είμαι βέβαιη πώς ο πραγματικός Λένιν, χωρίς λογοκρισία και εξω από το μαυσωλείο, κερδίζει πολύ μεγαλύτερη και ποιοτικά διαφορετική εκτίμηση.\u003cbr\u003e\u003cbr\u003e\"Η \"τριμερής διαίρεση \" που εισήγαγε ο Πλάτωνας στη φιλοσοφική και στην πολιτική σκέψη θριάμβευσε, ο πλατωνισμός εκτόπισε το μαρξισμό, οι παγιωμένες \"ιδέες \" υποκαταστήσανε την επιστημονική αναζήτηση, η μεταφυσική βρήκε τα όπλα για να πάρει τη θέση της διαλεκτικής - και πίσω από το μαυσωλείο του Λένιν μπήκαν τα θεμέλια της πλατωνικής Πολιτείας.\"\u003cbr\u003e(Έλλη Παππά)","image":"http://www.biblionet.gr/images/covers/b152658.jpg","isbn":"978-960-325-888-9","isbn13":"978-960-325-888-9","ismn":null,"issn":null,"series":null,"pages":232,"publication_year":2010,"publication_place":"Αθήνα","price":"14.0","price_updated_at":"2010-03-22","cover_type":"Μαλακό εξώφυλλο","availability":"Κυκλοφορεί","format":"Βιβλίο","original_language":null,"original_title":null,"publisher_id":2,"extra":null,"biblionet_id":152658,"url":"https://bibliography.gr/books/o-lenin-xwris-logokrisia-kai-ektos-mauswleiou.json"}]